SIMON BELOW QUARTET - WAILING WIND’ S STORY

“Moed” is een eigenschap die je helaas niet kunt toekennen aan een willekeurige jonge jazzpianist dan ook. Simon Below beschikt daar wel over, zijn moed ligt in het feit dat hij zijn carrière op een geheel eigen manier aanpakt, dat betekent dat hij niet begint met een pianotrio tout court, zoals meer dan 90 % van zijn collega’s daarvoor kiezen. Neen, Simon (22) heeft zijn groep op een geheel andere manier samengesteld, eigenlijk geheel passend in de jazztraditie, maar positief in het licht dat alle anderen het wiel opnieuw proberen uit te vinden . “We hebben al veel aanmoedigingen gekregen omdat we zo anders klinken met deze bezetting van piano, bas, drums en saxofoon” aldus Simon. Een levendige en tot de verbeelding sprekende vorm, pakkende melodieën die de ruimte laten voor de “groove” als ook de ruimte voor improvisaties. Het is duidelijk waarom dit debuut een onderdeel vormt van de Jazz Thing Next Generation series, alweer nr. 73.

Deze vier jonge muzikanten studeren nog aan de Hoge School voor Muziek in Keulen, hun muziek draagt bij wijlen een sterk extrovert karakter en op andere momenten is die melancholiek en minimalistisch, hun muziek past in het kader van de moderne jazz waarbij de composities van Simon een hoge graad uitdragen van artistieke vrijheid. De openheid in de muzikale ideeën van Simon vragen niet alleen het inlevingsvermogen van het publiek maar ook dat van de muzikanten zelf. ”De processen van improvisatie en communicatie moeten niet worden ingeperkt door teveel aanwijzingen, er is daarom een absolute mogelijkheid voor gedeelten van vrije improvisatie en iedere muzikant kan pauzeren op elk moment om zodoende de ruimte te scheppen voor duo- of zelfs solo momenten”, is het credo van Simon Below .”Het uiteindelijke doel is attractieve muziek “.

Afgezien van de liefdevolle composities en zijn daarop perfect aansluitende fraaie pianospel, is het wat mij betreft vooral het saxofoonspel van Fabian Dudek dat mij direct opvalt en intrigeert. Hier is eindelijk geen epigoon van Coltrane aan het werk zoals de teveel geadoreerde Kamasi Washington, maar iemand die zijn eigen geluid heeft gekozen, het schurkt tegen de Westcoast sound, maar hij maakt onbeschaamd gebruik van het vibrato, vroeger heel gebruikelijk in de jaren ’30 (Sydney Bechet en Coleman Hawkins) maar daarna passé totdat Albert Ayler het gebruikte als een menselijke stem in zijn huilende uithalen. Ik weet niet of meneer Dudek hem in gedachten had, maar als grote fan van Ayler, een onderschat icoon, een idool ook van J.C., val ik onmiddellijk voor het geluid van Dudek. In het nummer “Late Mate” klinkt het als een samenspel tussen een gestileerde Ayler en McCoy Tyner & co. “Klinkt” is het juiste woord, want hier is absoluut geen sprake van retro of imitatie, alle composities hebben hun eigen stilistische kracht, eigenlijk waanzinnig knap voor zulke jonge knapen.

Bezetting : Fabian Dudek- saxofoons /Simon Below – piano / Jan Philipp – drums / Yannik Tiemann – bas.

Jan van Leersum

 


Artiest info
Website  
 

Label : Double Moon Rec.
Distr. : New Arts Int.

video