LEWIS WRIGHT - DUETS (for vibraphone & piano)

Lewis Wright (29) is een Britse vibrafonist, componist en drummer woonachtig in Londen. Als vibrafonist werd hij genomineerd als “Rising Star” in de Downbeat International Critics Poll 2016. Hij won daarbuiten nog diverse aansprekende jazzprijzen en trad op in het Sydney Opera House en de Royal Albert Hall. Hij speelde met Wynton Marsalis en het Jazz at Lincoln Hall Orchestra. Hij geniet ook bekendheid als lid van de groep “Epirical” waarvoor hij jazzclassics in spe schreef zoals het bijzondere “Lethe”. Als drummer werkte hij met zangeressen als Melody Gardot en Joss Stone.

Op dit debuutalbum speelt hij met de Britse pianovirtuoos Kit Downes (31) een zevental schitterende composities, allen van zijn hand.”Er is weinig materiaal beschikbaar voor vibrafoon en piano (vooral voor improviserende muzikanten) die de potentie hebben om zowel ritmisch interessant te zijn en polyfoon op topniveau. Ik probeerde stukken te componeren die de instrumenten tot hun recht laten komen en toegespitst op de muzikanten. De juiste pianist, die kan spelen in zijn eigen stijl van improviseren en die dezelfde smaak heeft, was nodig en de aangewezen persoon hiervoor was Kit Downes”, aldus Lewis Wright. Met Kit speelt hij al sinds zijn jeugdjaren en ze delen vele invloeden, muzikaal en anderszins. Goed te horen op dit album is de grote klasse van Lewis Wright, hij behoort ontegenzeggelijk tot de wereldtop, zijn soepele stijl, fraaie klankkleuren en originele composities spreken je onmiddellijk aan. Hetzelfde kan gezegd worden over Kit Downes.

Opener “Fire & Flow” is een fraaie introductie op het bijzondere geluid dat dit duo laat horen, er is sprake van een perfecte synthese tussen piano en vibrafoon. Nog duidelijker wordt dit in het nummer “Fortuna”D bijna staccato akkoorden reeksen van piano en vibrafoon buiten over elkaar heen en vormen zodoende een bijna homogeen geluid. Uitermate spannend en als zodanig ook veel moderner dan dat andere bekende duo met Chick Corea(pno) en Gary Burton(vbs), maar maakten furore in de jaren ’70. “An Absence of Heart” maakt duidelijk dat Wright in staat is om ook prachtige romantische melodieën te componeren, dit had ook geschreven kunnen zijn door iemand als Michel Legrand. De verstilde klanken van “Ono No Komachi” zijn een lust voor het oor, met “Tokyo ‘81” vliegt het tempo omhoog en spat de intensiteit er vanaf, razend knap wat hier gebeurt, om dit in levende lijve mee te maken lijkt me een feest, hopelijk komt dit duo snel deze kant op. Kit Downes krijgt de kans te excelleren in het beeldende “Sati” dat geknipt lijkt om filmbeelden muzikaal te omlijsten. Het dromerige “Kintamani” vormt een geslaagde afsluiter van deze intrigerende cd.

Jan van Leersum

 


Artiest info
Website  
 

Label : Signum Rec.
Distr. : New Arts Int.

video