GUY FORSYTH’S THE HOT NUT RIVETERS, GUY FORSYTH’S THE HOT NUT RIVETERS PRESENTS ‘’TORCHES AND PITCHFORKS’’

 

The Hot Nut Riveters is de jolige naam van een string band uit Austin, TX, waarbij ‘riveters’ te vertalen valt als ‘zij die klinknagels (rivetten) aanbrengen’, bij uitbreiding de bricoleurs, de broddelaars, de fixers. De muziek is even doldwaas. We leerden dit los-vaste gezelschap kennen in 2014 via Guy Forsyth, blues, bluesrock en rootsrock zanger-gitarist, songsmid, harpist, bespeler van de zingende zaag. Hij had op één van zijn vele passages in ons land (hij heeft wat met België!) het debuut van The Hot Nut Riveters mee, ‘Moustache Girl’. Wie Guy kent, bij voorbeeld van platen als ‘High Temperature’ (spraakmakend debuut uit 1994), ‘Love Songs: For & Against’ (2005), ‘Red Dress’ (2015) of het geweldige ‘The Pleaser’ (2015), kijkt wel op van zoveel zottigheid.

Maar als je de man live te keer hoort en ziet gaan, begrijp je al heel wat beter waar het bij The Hot Nut Riveters om draait: pure, driftig buiten de lijntjes kleurende fun, met via satire, parodie en persiflage geregeld ook een sociaal geëngageerde dimensie. De nieuwe ‘Guy Forsyth’s The Hot Nut Riveters Presents ‘’Torches And Pitchforks’’‘ is weer een stap dichter bij dat perfecte plaatje. Typisch is nummer acht van de tien song selectie, het ontregelde cajun pletwalsje ‘El Toro Rouge’, en genieten van de met passende ernst gedebiteerde parlando, tot het nonsensicale toe, oh yeah.

Eigenlijk kan het al niet meer stuk vanaf de opener van deze ‘Toortsen en Gaffels’. Dat is namelijk een versie van ‘No Banker’, de scherpe aanklacht, tevens het koninginnennummer van ‘Pull Up Some Dust And Sit Down’ (2011) van Ry Cooder, zijn manier om zijn verontwaardiging te luchten over de door de economie veroorzaakte bankencrisis en depressie (bij Cooder heet het wel ‘No Banker Left Behind’) De versie van de Riveters is voorzien van hilarische, van vitriool doordrongen commentaar door niemand minder dan A. Whitney Brown, bekend bij de bezoekers van het (twee)jaarlijkse anti-oorlogsprogramma ‘Beyond The Flags’ in Ardooie als de kierewiete ceremoniemeester/poëzielezer van dat gebeuren. Deze schrijver en komiek was in de jaren tachtig één der pijlers van het satirische Saturday Night Live en won in 1988 een Emmy Award (Outstanding Writing in a Variety or Music Program) Hij is ook de echtgenoot van Carolyn Wonderland, die met haar band de muzikale ruggengraat vormt van ‘Beyond The Flags’, dit jaar trouwens weer op 11 november.

Het volgende ‘Money Is King’ gaat verder in op het monetaire thema. Het is een song van Neville ‘Growling Tiger’ Marcano (1916-1993), legendarische calypsonian uit Trinidad. Het bijtende ‘Corporate Welfare’ rondt de trilogie rond het financiële passend af. ‘Hot Nutz’ is een song van groepslid Matt Smith, een soort themasong voor de band en zoals vele songs voorzien van allerlei gekke geluiden en stemmetjes. Ook Guy Forsyth draagt songs bij: ‘Cool Breeze’ en ‘300 Miles’ zijn knappe slide blues songs. Het in de juiste dampen gehulde ‘When You’re High’ van groepslid Kris Wade (en Sarah Sharp) en met zingende zaag bezorgt je heimwee naar de dagen van Cheech & Chong…  Een uitgelaten, steeds ‘groter’ wordende skiffle uitvoering van ‘This Land Is Your Land’ van Woody Guthrie zou een schitterend slotakkoord geweest zijn als het gezelschap er niet nog een kers bovenop gelegd had, met de vaudeville van ‘No Restricted Signs In Heaven’ van componist Ervin Drake (1919-2015), één van de groten in het American Songbook repertoire.

Er doen twaalf muzikanten/zangstemmen mee op deze volledig akoestische plaat, waarop banjo, ukelele, mandoline, mondharmonica, staande bas, washboard, een beetje slagwerk en af en toe enkele verdwaalde al dan niet dronken blaasinstrumenten de dienst uitmaken. ‘Guy Forsyth’s The Hot Nut Riveters Presents ‘’Torches And Pitchforks’’‘ is, samengevat, een heerlijke brok hoogstaand amusement. We krijgen trouwens binnen afzienbare tijd nog meer van dat… Want op de hoes vind je nog de vermelding ‘(Part 1) Politics’ en gans achteraan lezen we ‘Coming soon, Torches and Pitchforks, (Part 2) Apocalypse!’ Er komt dus af en toe ook nog goed nieuws uit de States, en dan nog uit Texas.

Antoine Légat.

 

 

Artiest info
Website  
 

video