TONY LAKATOS, RICK MARGITZA, GABOR BOLLA - GYPSY TENORS

 

De opzet van deze cd grijpt terug in de tijd maar wel met musici van nu, de “tenorbattle” is al zo oud als de jazz bestaat. De duels tussen tenorsaxofonisten zijn inmiddels legendarisch, Coleman Hawkins versus Lester Young en Ben Webster, Dexter Gordon tegen Wardell Gray, een van hun nummers heette dan ook “ The Duel”. Er zijn ook heel veel bijzonder leuke lp’s verschenen van dergelijke blowin’ sessies, een van mijn persoonlijke favorieten is “Very Saxy” uit 1959 met Eddie “Lockjaw” Davis, Buddy Tate, Coleman Hawkins en Arnett Cobb. Beroemd is “A Blowin’Session” uit 1957 met Johnny Griffin, John Coltrane en Hank Mobley. Norman Granz maakte volop gebruik van dit soort battles in zijn beroemde “Jazz at the Philharmonic” sessies. Dat waren altijd “ live” registraties”, heel belangrijk bij opzwepende duels is de sfeer en de wisselwerking met het publiek.

Terecht dat het hier ook een live optreden betreft, het concert werd opgenomen in de “Unterfahrt Jazzclub” in München . De drie tenorgiganten die hier “strijden” zijn behoorlijk aan elkaar gewaagd, ze beschikken over een groot geluid en een fabuleuze techniek en ook hun ideeënrijkdom is veelomvattend. De overeenkomst tussen deze drie is hun afkomst bij allen stroomt er zigeunerbloed door de aderen, vandaar ook de titel, Tony Lakatos (1958) is geboren in Boedapest, Hongarije, hetzelfde geldt voor Gabor Bolla(1988), Rick Margitza (1961) komt uit Dearborn, VS, maar zijn grootvader was een Hongaarse violist. Tony Lakatos is misschien wel de bekendste van de drie, hij heeft een omvangrijk oeuvre op zijn naam staan, Rick Margitza speelde bij Miles Davis en de benjamin Gabor Bolla is een echt product van de muzikale Roma traditie, een wonderkind dat al speelde in het Vienna Art Orch. met grootheden als Johnny Griffin en David Murray, hij maakt albums voor het roemruchte ACT label. Geen kleine jongens dus die hier spelen en dat is goed te horen, spannende en swingende muziek die geen moment verveelt.

In het openingsnummer “Bebop Csardas” ( Lakatos) gaat het gelijk loos, de csardas is een traditionele Hongaarse volksdans waarin het er stevig tegenaan gaat, een heel terechte titel dus. Alle drie de tenoren soleren op een bepaald moment dwars door elkaar heen zonder dat het een totale kakafonie teweegbrengt, zo ontstaat er een spinnenweb van tenorsolo’s die wonderwel in elkaar passen, heel bijzonder, nog nooit eerder gehoord! Zelfs de versleten jazz standard “Invitation”(Kaper & Webster) krijgt hier een complete “make over”en klinkt fris en spetterend. Heel bijzonder is de aanwezigheid van “317th 32 nd” van Lennie Tristano, dat is een typisch west coast nummer met Lee Konitz op tenor en zo’n nummer verwacht je niet hier, maar het klinkt super ( de titel is zo’n typische Amerikaanse duiding van een adres). “You’ve changed ” bekend van Billie Holliday krijgt een fraaie vertolking met Lakatos in de hoofdrol. Deze schreef het nummer “Silver and Gold” een eerbetoon aan Horace Silver. Gabor Bolla heeft de hoofdrol in het melancholische “Lament” van Jay Jay Johnson. Margitza speelt de hoofdrol in het door hem geschreven “E- Jones” opgedragen aan Coltrane ‘s drummer Elvin Jones.

Een groot muzikaal feest van begin tot eind, drie toptenoren bijgestaan door een hecht trio bestaande uit Vincent Bourgeyx op piano, Darryl Hall op contrabas en last but not least Bernd Reiter op drums die een fraaie solo neemt in de csarda.

Jan van Leersum.

 

Artiest info
Website  
 

Label : Skip Rec.
Distr. : New Arts Int.

video