WOUTER EN DE DRAAK - WOUTER EN DE DRAAK

Eerlijk? Toen ik deze CD uit de verpakking haalde, dacht ik dat het om de soundtrack bij een kindermusical ging. Niet dat daar iets mis zou mee zijn, maar u zal begrijpen dat ik nogal verrast was, toen ik effectief aan het luisteren ging en gaandeweg -een mens kan luisteren en Internetsurfen tegelijk- ontdekte dat Wouter en De Draak een bandnaam is. Het duo dat zich erachter verschuilt heet Wouter Kuyper en Joris Alblas, zodat ik veronderstel dat deze laatste “De Draak” is…

Hoe dan ook, Wouter speelt diatonische accordeon, Joris is gitarist en hij bedient zich op deze plaat van de DADGAD-tuning en beiden zijn ze bezeten van de folk uit eigen Nederland, België, Bretagne en Ierland en je begrijpt dat de folkbals zo’n beetje hun favoriete speeltuin zijn.

Op deze plaat -hun debuut, voor zover ik kon achterhalen- doet het duo in een klein uurtje een dozijn jigs, mazurka’s, bourrées, scottish en walsjes, en dat doen ze erg fraai. Wat de plaat echter bijzonder maakt, is dat het hier gaat om allemaal eigen composities, net niet half-om-half tussen beide heren verdeeld, terwijl je zou verwachten dat men uit het bestaande en rijke repertoire zou putten. Niet dus…en het is niet eens erg, want de composities zijn van erg hoog niveau.

Waar de heren ook terecht op gelet hebben, is op het doorbreken van het risico op monotonie: hoe graag ikzelf ook accordeon en gitaar hoor, het is een heksentoer om slechts met die instrumenten de aandacht van de luisteraar meer dan vijftig minuten vast te houden. Dat risico vangen ze dus op, door een paar bevriende gastmuzikanten mee in bad te trekken. Dat is bij voorbeeld het geval op “Hanterko”, een hanterdro (= Bretonse dans), waar Isaac Muller, bij ons bekend van zijn werk met Philip Masure, in wiens studio de plaat trouwens opgenomen werd, op Ierse fluit komt meespelen, wat hij ook doet op “New Horizons, New Adventures” en “Zon op de glijbaan”, een heel fijne mazurka van de hand van Kuyper, waarin ook een een glansrol is weggelegd voor de gitaar.

Bugel en trompet worden aangeleverd door Frank van Vliet, met wie Wouter ook in de groep PmB actief was/is en de percussie komt van Roeland Uijtdewilligen, ooit bij Green Lizard en Wè-nun Henk en, na ampele beluistering van de plaat kan ik niet anders dan vaststellen dat het precies het evenwicht tussen de “aangevulde” tracks en de duonummers is, dat deze plaat zo mooi maakt: er is valles precies genoeg en het komt allemaal op het juiste moment, al heb ik toch een voorkeur voor één track: “Witte Tonny, Witte Danny” steekt er voor mij bovenuit, waarmee ik geen kwaad woord heb gezegd over de andere nummers. Heel fijne, subtiel gespeelde en goed geproducete plaat, die daarenboven in een hoogst aantrekkelijk hoesje gestoken werd!

(Dani Heyvaert)

 

 

 


Artiest info
Website  
 

label : WEDD
distr.: Xango

video