CIMBALIBAND - BALKAN PROJEKT

Uit de omgeving van Budapest komen deze acht Hongaren, die met deze live tijdens een concert opgenomen plaat aan hun negende outing toe zijn en over wie je slechts met flink wat moeite iets terugvindt op het web, dat niet in het Hongaars is geschreven. De plaat klinkt heel erg fraai, al stoort het mij een beetje, dat de band niet de moeite neemt om de luisteraar te vertellen welke tracks eigen werk zijn en welke ergens geleend werden.

Van opener “Vágy” kan ik tamelijk makkelijk achterhalen dat het om Duke Ellington’s “Caravan” gaat, maar voor het overige heb ik het raden naar de origine van de nummers, die, stuk voor stuk, beantwoorden aan de cliché’s, die bij Hongaarse folkbands horen: razendsnel op citer -of cimbalom, zo u wil, gespeelde songs in ritmes, die we in West-Europa allerminst gewend zijn. Bandleader Unger Balasz en zijn kompanen maken van deze plaat een heus Balkan-feest, waarop net zo goed de Servische kolo gespeeld wordt, als een geampara uit het zuiden van Roemenië of een Macedonisch lied in een 11/8 ritme.

Alles wat je je voorstelt bij het containerbegrip “Balkanmuziek” komt op deze plaat aan de beurt: de vingervlugge virtuositeit van de instrumentalisten -de cimbalom staat niet alleen, want vergezeld van staande bas, viool, accordeon, akoestische gitaar, sax en darbuka-, de mysterieuze sirenenstem van Danics Dóra, het zijn allemaal ingrediënten, die deze plaat tot een voorbeeld maken van “grenzen overschrijdende muziek”. Cimbaliband heeft zijn thuisbasis in een grensstreek en kijkt dan ook graag naar wat er bij de buren aan de hand is.

Vaststelling daarbij is, dat melodieën en dansen zich niet laten stoppen door grenzen, die door mensen getrokken zijn. Net zo goed als je in “onze” folkmuziek nummers vindt, die ook in Ierland, Bretagne of Denemarken gespeeld of gezongen worden, stoppen nummers niet bij de Macedonische of Servische grens, maar worden ze door een groep mensen behouden en/of vermengd met “hun” eigen muziek. Muziek is, net als taal, een levend goed dat zich bijzonder flexibel kan opstellen en aanpassen aan wijzigende omstandigheden en op deze heel intense, levendige plaat, wordt dat meer dan duidelijk gemaakt: denk aan wat je wel eens kunt zien in films van Kusturica of Christian Mungiu of Zoran Canil, waarin een steevast nogal grauwe en grijze omgeving van licht en lucht voorzien wordt via de muziek, die net zo goed in-triest kan zijn, als ze over-uitbundig uit de hoek kan komen.

“Oppadirida” en afsluiter “Oriental Mahala” herken ik van een vroegere live-plaat van de band, maar voor het overige lijken de songs en melodieën mij onbekend, al kan ik mij ook daarin grondig vergissen, natuurlijk. Wat wel onomstotelijk vaststaat, is dat deze “Balkan Projekt” een uitstekende introductie is tot de Balkanmuziek van vandaag: ze bevat alle kenmerken, die je daaraan verbindt en daarenboven is alles uitstekend gespeeld en gezongen…Zodoende en zodus: luisteren is de boodschap!

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

Label: Fonó Budai Zeneház
distr.: Xango

video