LUCIBELA - LAÇO UMBILICAL

Ze is al een tijdje furore aan het maken in Creoolse middens, deze Lucibela, zangers bij de gratie der goden, en gedoodverfde erfgename van de muzikale nalatenschap van Cesaria Evora. Wat, naar ik denk, haar debuutplaat is, werd al een paar maanden geleden op de wereld losgelaten en werd einde maart in de Bozar voorgesteld tijdens een concert, waarbij Lucibela ons ongeveer van onze sokken blies.

De plaat is van eenzelfde prima gehalte: een heerlijke stem, die thuis is zowel in de Braziliaanse bossa als in de Kaapverdische morna. Dat Braziliaanse kantje leerde ze zichzelf noodgedwongen aan, toen ze op al te jonge leeftijd om aan de kost te komen, nadat haar moeder overleden was, in de hotels in de Kaapverdische toeristische trekpleister Mindelo. Om haar toeristenpubliek terwille te zijn, leerde ze verschillende repertoires aan, ook dat van Cesaria en daar is ze intussen zodanig goed in geworden, dat de oude meesteres stilaan vergeten dreigt te geraken. Lucibela woont sinds een tijdje in Portugal en dat is wellicht de reden waarom zij haar debuutplaat “Laço umbilical” doopte: het betekent zoiets als navelstreng en in enkele van de liederen op de plaat komen thema’s aan bod als “kapotte relaties”, “hoe het leven ver van huis eruitziet” en “wat het betekent een vrouw van de eilanden te zijn”.

Twee van de songs zijn traditionals: opener “Chica di Nha Maninha” en het vooral via Bana bekende “Stapora do Diabo”. De overige eelf songs zijn van de hand van hedendaagse liedjesschrijvers als Mario Lucio (zijn “Kreol” blijft zeer beluisterbaar) schreef “Sodadi Casa”, Elida Almeida, die we vorig jaar op Esperanzah een uitgeregend concert zagen geven, zorgde voor “Mal Amadu” en “Arku da Bedja”; van de in 2009 overleden zanger en schrijver Manuel de Novas, die ook aan Cesaria songs leverde, zijn er “Porto Novo Vila Crioula” en “Dona Ana” en pianist/componist Toy Vieira, die ooit nog meespeelde op platen van die Manuel de Novas én van Bana én van Cesaria, schreef nieuwe arrangementen voor de traditionals en leverde tussendoor ook “Sant Anton” aan. Het loont de moeite het parcours van die mens eens van naderbij te bekijken: het lijkt wel alsof hij zo ongeveer bij alles betrokken is, wat op de eilanden aan muziek gemaakt wordt. Ook Jorge Tavares Silva is ons niet onbekend: de man schreef voor deze plaat de heerlijke afsluiter “Violeiro” en was een paar jaar geleden ook songleverancier voor de fijne plaat van Ceuzany.

Enfin, u merkt het al: topzangeres, top songwriters en topmuzikanten: dar kàn gewoon niet verkeerd gaan en dat doet het ook helemaal niet: het concert van Lucibela in Brussel beloofde al veel goeds en nu de plaat er is, krijgen we daarvan alleen maar bevestiging: Lucibela wordt een héél grote dame!

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

Label: Lusafrica
distr.: Coast to Coast

video