ERIC BIBB - GLOBAL GRIOT (2CD)

 

 “ Two words, that describe many of my friends and myself, as well… “ (Eric Bibb)

Gitarist singer-songwriter Eric Bibb (geboren 1951, NY) groeide op in een muzikale omgeving. Zijn vader Leon Bibb (1922-2015) was een folk zanger en Broadway acteur en werd in de jaren ‘50 en ‘60 bekend. Zijn oom John Aaron Lewis (1921-2001) was was een beroemd jazzpianist en -componist en stond vooral bekend om zijn werk voor het Modern Jazz Quartet. Vrienden van de familie waren o.a. Pete Seeger, Odetta en Eric’s peetvader, Paul LeRoy Bustill Robeson (1898-1976). Robeson was een zwarte Amerikaanse acteur, atleet, zanger, schrijver en politiek activist. Leon gaf aan zijn zoon, toen hij zeven jaar was, zijn eerste gitaar. Als hij dertien is gaat Eric in NYC zang en meerdere instrumenten studeren aan de High School of Music and Art.

Eric Bibb’s muzikale carrière begint als hij zestien is in Greenwich Village, het hart van de folk scene van NY. Greenwich Village, dikwijls ‘The Village’ genoemd, is een wijk op het eiland Manhattan in NY. Het is gesticht door de Nederlanders als onderdeel van de kolonie Nieuw-Nederland en werd Noortwijck of Greenwijck genoemd. Het was een van de belangrijkste vrijplaatsen van de tegencultuur in de Verenigde Staten. Greenwich Village trok in de jaren '30 en '40 veel verzamelaars, ontwikkelaars en zangers van volksmuziek. Greenwich Village trok in de jaren '60 de belangstelling van een nieuwe generatie van muziekmakers, die veel leerden van elkaar. Uit deze kruisbestuiving van muziekstijlen en muzikale vernieuwingen kwamen bekende popzangers, als Neil Diamond en Bob Dylan, voort.

Als Bibb achttien is, vertrekt hij naar Parijs, waar hij de Amerikaanse studio jazz & blues gitarist Mickey Baker (1925-2012) ontmoet, die bij hem de interesse voor blues gitaar aanwakkert. MacHouston Baker aka Mickey "Guitar" Baker, was een Amerikaanse halfbloed gitarist. Hij wordt (samen met  Bo Diddley, Ike Turner en Chuck Berry) algemeen beschouwd als de bruglegger tussen de R&B en R&R. Op negentienjarige leeftijd, besluit Baker, na een moeilijke jeugd, om jazz muzikant te worden. Na veel zelfstudie slaagt hij er in 1949 in, om zijn eigen combi op te richten. Later ontmoet Baker blues gitarist Pee Wee Crayton. Midden jaren ’60 verhuist hij naar Frankrijk, waar hij o.a. samenwerkt met Ronnie Bird en Chantal Goya. Baker verblijft voor de rest van zijn leven in Frankrijk, waar hij zes keren huwt, sterft en twee kinderen heeft.

Enkele maanden later vertrekt Bibb naar Stockholm, waar hij in de juiste omgeving zijn creativiteit vindt en, waar hij in 1972 zijn eerste album ‘Seans The Best’ opneemt. In Zweden treedt Bibb op met lokale muzikanten en andere artiesten van overal in de wereld. Zijn doorbraakalbum ‘Good Stuff’ neemt hij op in 1997. Op het album ‘Me To You’ [1998] zijn er enkele van zijn persoonlijke helden te horen. Op 9 mei 2013, ontvangt Bibb in Memphis tijdens de uitreiking van de Blues Foundation Awards de “Acoustic Artist of the Year Award”.

In 2002 op ‘A Family Affair’, is Bibb te horen met zijn vader en vrienden, waaronder Taj Mahal, Odetta, Charlie Musselwhite en Guy Davis. Na ‘Deeper In The Well’ [2012] (met de focus op Louisiana) en ‘Jericho Road’ [2013] verdiept Bibb zich op ‘Migration Blues’ [2017] in een meer universeel historisch en (gezien de huidige vluchtelingen stromen) nog steeds erg actueel thema, de emigratie. Vele zwarten volgden (bezongen) dit pad noodgedwongen, om te ontsnappen aan de bittere armoede en het sterk woekerend racisme in de zuidelijke staten. Of het nu om een voormalig katoenplukker gaat of een hedendaagse vluchteling uit Aleppo, die in een gammel en overladen bootje de oversteek waagt, om misschien ooit in de UK of hier op het vaste beloofde land te geraken, het doel blijft hetzelfde.

“ Global Griot – two words, that describe many of my friends and myself, as well. Connecting to the West African tradition of storytelling and oral history through music, this album features brothers & sisters from around the globe – serving the listener a tasty gumbo, spiced with hope for these challenging times... ” (says Bibb)

“ ‘Global Griot’ - twee woorden (waarbij “griot” staat voor “lid van een groep reizende dichters, musici en verhalenvertellers, die een traditie van mondelinge geschiedenis vertellen in delen van West-Afrika onderhouden” - nvdr), die ook veel van mijn vrienden en mijzelf beschrijven. Door de band met de West-Afrikaanse traditie met vertellen van verhalen en mondelinge geschiedenis door middel van muziek, biedt dit album aan broers en zussen van over de hele wereld en de luisteraar een smakelijke gumbo, gekruid met hoop in deze uitdagende tijden… “ (aldus Eric Bibb)

‘Global Griot’ is het nieuwe Eric Bibb album. Het is een dubbel album (2 acts) met dertien plus elf, vierentwintig nummers, of de som van vier traditionals, twee covers en achttien songs die Bibb zelf schreef. Bibb nam het album samen met o.a. zijn vriend Habib Koité op. Koité is een internationaal bekende Malinese zanger en gitarist. Zijn band, Bamada, bestaat verder uit verschillende West-Afrikaanse talenten, waaronder balafoon-speler Kélétigui Diabaté. Bibb ontmoette Habib Koité zo’n vijftien jaar geleden voor het eerst. Beiden waren uitgenodigd om mee te komen spelen op het album ‘Mali to Memphis – An African American Odyssey’ (Putumayo). Voor beiden was het duidelijk dat de roots van de blues in Afrika lagen. Uit hun ontmoeting volgden afspraken en een langdurige vriendschap. In 2012 stonden Habib en Bibb terug samen in de studio voor de opnames van ‘Brothers in Bamako’).

‘Global Griot’ werd opgenomen in meerdere studio’s in verschillende landen in de wereld, waaronder Canada, Frankrijk, UK, Ghana, US en Zweden. De artiesten die aan het album meewerkten waren (naast Bibb en Koité: zang, gitaar) o.a. Neville Malcolm (bas), Paul Robinson (drums), Glen Scott (keys) en Mama Kone & Sekou Cissokho op percussie. The Griot Choir bestond uit Paris Renita, André de Lang, Sara Scott, Ulrika Bibb, Neville Malcolm, Mama Kone, Kwame Yeboah, Habib Koité & Glen Scott en heel even, Big Daddy Wilson. En, last but not least, wie ik hier zeker niet mag vergeten zijn de bijna altijd aanwezige Senegalees kora (22-snarige harp)speler Solo Cissokho en de zanger Harrison Kennedy.

Ik wil uit elke CD er enkele nummers uitpikken. Welke nummers en hoe dit doen, is zeker geen vanzelfsprekendheid. Op ACT1 is een van de nummers (de promo single van het album) “We Don’t Care”, de “logische” eerste keuze. Hiergaan Bibb en Koité (de schrijvers van het nummer) wat dieper in op de hedendaagse cultuur en zijn behoefte aan onmiddellijke beloning. Het nummer dat vooroorlogse blues vermengt met West-Afrikaanse ritmes (Paul Robinson: drums, Mama Kone & Sekou Cissokho: percussie), wordt voornamelijk in het Engels gezongen, waarbij Koité zang toevoegt uit zijn geboorteland Bambara (Bambara: Bamana of Banmana: een etnische groep die leeft in West-Afrika, vooral in Mali maar ook in aangrenzende landen als Guinee, Burkina Faso en Senegal. Ze spreken Bambara). Het is een melodieus nummer met een funky groove, met een aangrijpende boodschap voor ieder van ons en, dat ons confronteert met hebzucht, onwetendheid en uitbuiting in onze wereld van vandaag.

De beide covers die Bibb opnam zijn nummers uit de jaren ’50. ”Black Brown And White”, een nummer van William “Big Bill” Broonzy (Harrison Kennedy: co-zang, Michael Jerome Browne: gitaar & Per Lindvall: drums), is een nummer dat helaas nog steeds actueel is. In ”Hoist Up The Banner” (Ulrika Bibb: co-zang, Glen Scott: keys, bas, drums & Sekou Cissokho: co*zang, percussie)vertelt Bibb ons: "I don’t think of myself as a flag waver and here I am, wavin’ this one” - “Ik beschouw mezelf niet als een vlagdrager/patriot, maar hier staat ik nu zelf met een te wuiven…". Bibb vond dat hij, geconfronteerd met de woedende branden, moest reageren. Altijd entertainer, opvoeder en motivator, moest hij nu meer dan ooit, meegaan met en reageren op wat er momenteel rondom zich gebeurde. In ”Wherza Money At” speelt Christer Bothén op een donso n’goni (een snaarinstrument uit West-Afrika. Het lichaam van het instrument dient als klankkast en is gemaakt van hout of kalebas, overtrokken met een gedroogde dierenhuid) en in ”Human River” Bibb op een twaalfsnarige resonator gitaar. In ”What's He Gonna Say Today” speelt hij op een zessnarige banjo en in ”Brazos River Blues” Michael Jerome Browne op mondharmonica. Belangrijk is de rol van het Griot Choir (Ulrika Bibb, Neville Malcolm, Mama Kone, Habib Koité & Glen Scott), de percussie (Mama Kone & Sekou Cissokho) en het typische geluid van Koité’s gitaar in ”Mami Wata / Sebastian'S Tune”.

Op ACT2 staat de tweede cover, Ed McCurdy’s “Last Night I Had The Strangest Dream”. Het was, in de jaren zestig, één van de favoriete songs van de vredesbeweging (anti-oorlogsbeweging). Het nummer werd gecoverd door o.a. Simon & Garfunkel (‘Wednesday Morning, 3 A.M.’ [1964]) en Johnny Cash (‘American VI: Ain’t No Grave’ [2010]). Op ‘Global Griot’ zorgen Eric en Ulrike Bibb samen met toetsenist Glen Scott voor een sobere versie. ”Grateful” zweeft op een reggae melodie en de instrumental ”Picture A New World” op de pedal steel gitaar van Olli Haavisto en de kora van Cissokho. In ”New Friends” zingt Linda Tillery een duet met Bibb en Ken Boothe doet dit in ”Mole In The Ground” met Bibb. Er blijven nog de traditional / het slavenlied ”Michael Row The Boat Ashore”, waarin Bibb speelt op een Bulgaarse gitaar en de afsluiter (één van mijn favoriete-Bibb-songs) ”Needed Time”. Bibb samen met zijn vrouw Ulrika, Cissokho’s kora en bassist Frans Krook maken er weer een pareltje van.

Na een carrière van zo’n vijf decennia en vaak in het gezelschap van geprezen folk en blues persoonlijkheden, blijft Eric Bibb nog steeds zichzelf en de muzikant, die over de grenzen heen zijn muziek en boodschap brengt. Op ‘Global Griot’ wil Bibb geen stoten uitdelen, maar zijn sociaal / politiek commentaar geven op de huidige stand van zaken in de wereld. Of hij dit nu doet over onze consumptiemaatschappij of over de man, die nu in het Witte Huis de wereldzaken dirigeert, hij zal in zijn verhaal uitkomen voor zijn mening.

“ After a career of around five decades and often in the company of famous folk and blues personalities, Eric Bibb still remains himself and the musician, who brings his music and message across the borders. On 'Global Griot' Bibb does not want to give punches, but to give social / political comments on the current state of affairs in the world. Whether he does this about our consumer society or about the man who now conducts world affairs in the White House, he will give his opinion in his stories... “  - www.rootstime.be

Eric Schuurmans

Releasedata: 26/10/18

 

 

Album track list ACT 1:
01.”Gathering Of The Tribes” feat. Solo Sissokho - 02.”Wherza Money At” - 03.”Human River” - 04.”What's He Gonna Say Today” – 05.”Brazos River Blues” - 06.”We Don't Care” feat. Habib Koité - 07.”Black Brown And White” [Big Bill Broonzy] - 08.”Listen For The Spirit” - 09.”Hoist Up The Banner” -10.”Mami Wata/Sebastian'S Tune” feat. Habib Koité - 11.”Send Me Your Jesus” - 12.”A Room For You” - 13.”Remember Family”

Album track list  ACT 2:
01.”Race And Equality” - 02.”Grateful” - 03.”All Because” - 04.”Spirit Day” feat. Solo Sissokho - 05.”Let God” - 06.”Last Night I Had the Strangest Dream” [Ed McCurdy] - 07.”Picture A New World” (instrumental) - 08.”New Friends” feat. Linda Tillery - 09.”Mole In The Ground” - 10.”Michael Row The Boat Ashore” – 11.”Needed Time”
Written by Eric Bibb, Habib Koité, G. Scott, F. Krook, L. Touré, except where otherwise [noted] ℗ 2018 – Producers: Eric Bibb, Glen Scott, Steffan Astner, Jesper Norderström, Larry O’ Malley, Linda Tillery, Glen Scott, Kwame Clayton & Olli Haavisto

Album line-up:
Eric Bibb: vocs, guitars, banjo / Habib Koité: vocs, guitar / Solo Cissokho: vocs, kora / André de Lang: vocs / Ulrika Bibb: vocs / Harrison Kennedy: vocs / Staffan Astner: guitars, bass, keys / Kahanga “Master Vumbi” Dekula: guitars / Jesper Norderström: piano, vibrafoon / Glen Scott: bass, keys, vocs / Kwame Yeboah: drums, guitars, vocs / Sekou Cissokho: percussion, vocs / Michael Jerome Browne: harmonica, guitar, banjo  / Mats Öberg: harmonica / Bass : Jerker Odelholm, Glenn Scott, Glen Browne, Frans Krook / Drums : Nicci Notini Wallin, Per Lindvall, Wayne Clarke, Paul Robinson / Christer Bothén: donso n’goni / Neville Malcolm: upright & Fender bass / Mama Kone: percussion / Drissa Dembele: balafon / Dalton Browne: guitar / Stephan Stewart: piano, organ / Sam Clayton: percussion / Gunnar Lidström: guitar / Lamine Touré: vocs, percussion / Olli Haavisto: pedal steel /Tammy L. Hall: piano / Linda Tillery: vocs / Brett Brandstatt: guitar / Ken Boothe: vocs / Sidney “Congo Billy” Watson: percussion / Christer Lyssarides: guitar / Horns : Kuku Ansong: trumpet, Owura Sax: tenor sax, Ale Möller: trumpet / The Griot Choir: Paris Renita, André de Lang, Sara Scott, Ulrika Bibb, Neville Malcolm, Mama Kone, Kwame Yeboah, Habib Koité & Glen Scott, Big Daddy Wilson

Discography ERIC BIBB (selection):
Studio albums:
Seans The Best [1972] | Sean Bibb [1977] | Cyndee Peters & Eric Bibb : Olikalikadant [1978] | Eric Bibb & Bert Deivert : April Fools [1979] | Eric Bibb & Bert Deivert : River Road [1980] | Eric Bibb & Friends : Songs For Peace [1982] | Bert Deivert & Eric Bibb : Hello Stranger [1983] | Golden Apples Of The Sun [1983] | Cyndee Peters & Eric Bibb : A Collection Of… [1993] | Eric Bibb & Needed Time : Spirit & The Blues [1994] | Eric Bibb & Needed Time : Good Stuff [1997] | Me To You [1997] | Rainbow People [1997] | Home To Me [1999] | Roadworks [1999] | Spirit and the Blues [1999] | Just Like Love [2000] | Painting Signs [2001] | Leon & Eric Bibb : A Family Affair [2002] | Natural Light [2003] | Eric Bibb, Rory Block, & Maria Muldaur: Sisters & Brothers [2004] | Eric Bibb & Friends: Friends [2004] | Eric Bibb: A Ship Called Love [2005] | Leon & Eric Bibb: Praising Peace: A Tribute to Paul Robeson [2006] | Diamond Days [2006] | 12 Gates To The City [2006] | Eric Bibb, A Retrospective (with new studio track "Trust The Dawn" and live track "Saucer & Cup") [2006] | Get On Board [2008] | Spirit I Am [2008] | Booker's Guitar [2010] | Blues Ballads & Work Songs [2011] |  The Haven [2011] | Booker's Guitar [2011] | Deeper In The Well [2012] | Jericho Road [2013] | Eric Bibb in 50 songs [2014] | Eric Bibb, feat. MJ Browne & JJ Milteay: Migration Blues [2017] (nominated for a Grammy as Best Traditional Blues Album) | Global Griot [2018] |
Live albums:
Live At The Basement [2002] | An Evening with Eric Bibb [2007] | Live À FIP (a.k.a. Live At FIP) [2009] | Troubadour Live With Staffan Astner [2011] | Eric Bibb & JJ Milteau : Lead Belly’s Gold, Live At The Sunset And More [2015]
Special appearances & compilations:
Cyndee Peters : När Morgonstjärnan Brinner [1987] | Linda Tillery & The Cultural Heritage Choir, Taj Mahal, & Eric Bibb : Shakin' A Tailfeather [1997] | Various artists : Jazz FM Presents Absolute Blues [1997] | Various artists : Bob Harris Presents (Volume 1) [1999] | Various artists : Hippity Hop [1999] | Various artists : All You Need Is Love (Beatles Songs For Kids) [1999] | Various artists : Putumayo Presents Mali To Memphis (An African-American Odyssey) [1999] | Various artists : Putumayo Presents World Playground (A Musical Adventure For Kids) [1999] | Various artists : Screamin' & Hollerin' The Blues [2000] | Various artists : Blue Haze (Songs Of Jimi Hendrix) [2000] | Jools Holland & His Rhythm & Blues Orchestra : Jools Holland's Big Band Rhythm & Blues [2001] | Various artists : Putumayo Kids Presents Reggae Playground [2006] | Habib Koité - Eric Bibb: Brothers in Bamako [2012] | Eric Bibb & Andrew Maxfield: Celebrating Wendell Berry in Music [2013] | Eric Bibb, Ale Möller & Knut Reiersrud: Blues Detour [2014] | Eric Bibb & Guests : Blues People [2014] | Eric Bibb & JJ Milteau: Lead Belly's Gold [2015] | Eric Bibb & North Country Far with Danny Thompson: The Happiest Man In The World [2016]

 

Artiest info
Website  
 

Label: DixieFrog Records

info:Hans Broere Promotions

video