MALCOLM HOLCOMBE - COME HELL OR HIGH WATER

 


Malcolm Holcombe behoort tot onze absoluut favoriete artiesten en daar zal deze “Come Hell Or High Water”, zijn nieuwste plaat , geen wijziging in brengen, wel integendeel. Het is ’s mans zoveelste meesterwerk geworden en het blijft ons verbazen hoe je op zo een regelmatige basis dergelijke hoogstaande songs kan blijven maken. Ja, het is een herkenbare sound, neen er valt muzikaal haast niets nieuws te ontdekken maar je gaat toch ook niet bij de uitstekende Italiaan om de hoek om een Pad Thai te bestellen? Wel, zo is het ook met onze held Malcolm Holcombe: eerlijke, oprechte Folkblues, fantastische teksten , inventief snarenspel en die rauwe, verbitterde stem die zo gepast zijn sinistere kijk op onze huidige maatschappij weet weer te geven. De onderhuidse humor, het eerlijke zelfbeklag en/of zelfspot, rudimentair Bluesy Americana zo u wilt … zijn fans zullen er nooit genoeg van kunnen krijgen.

Dertien songs die je stuk voor stuk doen nadenken, laagje per laagje af te schrapen en telkens weer valt er een nieuwe , haast dichterlijke, schoonheid te ontwaren. De kristalheldere, harmonieuze vocalen van Iris Dement zijn even contrasterend als verluchtend met Malcolm’s grommende, mompelende stem. Die symbiose werkt verslavend voor de aandachtige luisteraar.

Opener “Left Alone” zal bij aanvang doen denken aan “Damn Weeds” no zo een parel uit voorloper “Pretty Little Troubles” , maar daar houdt elke gelijkenis op, ik hoor liever dat het een kenmerkende song is voor ’s mans buitengewone talent. “I Don’t Wanna Disappear Anymore/I’m Tired O’ Hidin’ In The Shadows/ I Love To Work And Keep My Head Above Water/ It’s Hard To Live In The Darkness. “ Voor dergelijk fraaie zinsnede buigen wij respectvol het hoofd. Het is een fragment uit het fantastische “I Don’t Wanna Disappear”, een hemels duet met Iris dat tegelijk lichtjes provocerend moge klinken.

De ganse plaat bulkt van dergelijke diamantjes. Fraseringen die je enkel nog kan aantreffen bij andere kleppers als pakweg Townes Van Zandt, daar grossiert Holcombe in. De zachte akoestische gitaar en de aangehaalde vocalen verluchten gepast de cynische dan wel bijtend kritische of nog ironische teksten die weer uit de pen gevloeid zijn. Soms lijkt hij gelaten verzoenend te worden zoals in “It Is What It Is” maar schijn bedriegt zoals zijn kijk op de oorlogswaanzin in “Black Bitter Moon”, met een eveneens imponerende Jarred Tyler op dobro, mag aantonen.

We haalden eerder al aan dat Malcolm Holcombe een patent lijkt te hebben op aangrijpende, met een al dan niet ironische ondertoon, songs die authentiek en levensecht zijn. Sarcasme en/of bijtende humor is de man niet vreemd en de misschien wel meest aantonende song hiervan op deze release is “Merry Christmas”, gevuld met beelden van dronkenschap en schrijnende armoede. Evenzeer weet hij tevens pijnlijke onderwerpen overtuigend over te brengen op inspirerende muziek. Grimmig en tegelijk warm, donkere verhalen mompelend met zijn oude, gekneusde gitaar als trouwe bondgenoot. “Come Hell Or High Water” is de zoveelste aangrijpende plaat van een boeiende artiest die al jarenlang op eenzame hoogte acteert.

Luc Meert

Artiest info
Website  
 

Label: Gypsy Eyes Music