BC CAMPLIGHT – DEPORTATION BLUES

‘BC Camplight’ is het pseudoniem dat gehanteerd wordt door de 38-jarige Amerikaanse singer-songwriter Brian Christinzio die geboren werd in New Jersey, maar daarna via Philadelphia, Pennsylvania sinds 2012 in de Engelse havenstad Manchester is beland. In zijn muzikale carrière die in 2002 begon, heeft hij meegespeeld met de uit Philadelphia stammende band ‘The War On Drugs’ en in 2011 als pianist bij de opname van het album “Epic” van Sharon Van Etten.

Maar vooral zijn vier soloplaten zullen bij de muziekliefhebbers misschien wel het meest bekend zijn: “Hide, Run Away” uit 2005, “Blink Of A Nihilist” uit 2007, “How To Die In The North” uit 2015 en het vorig jaar opgenomen maar eind augustus 2018 op de markt verschenen “Deportation Blues” waarover wij hier ons licht even laten schijnen.

Kenmerkend voor zijn songteksten is dat ze zeer vaak over zijn persoonlijke leven gaan en dat is niet altijd zo rooskleurig geweest, gezien zijn songs over een strijd tegen drugs-en alcoholproblemen, depressies en zelfmoordneigingen. Ook voor “Deportation Blues” grasduint ‘BC Camplight’ in de hel die zijn leven kenmerkte in de voorbije jaren. Het leverde hem wel voldoende inspiratie op voor het componeren van negen nummers die op deze plaat een plaats hebben gekregen.

De songs op dit album zijn overigens vrij rijk geïnstrumenteerd en doen hier en daar wel wat denken aan de recente successen van ‘The War On Drugs’, zeker door het gebruik van synthesizers. Maar de sombere teksten van de albumtiteltrack “Deportation Blues” of van “I’m In A Weird Place Now”, “Am I Dead Yet?” en het op de video te beluisteren zelfmoordnummer “I’m Desperate” zijn toch eerder als uniek aan deze singer-songwriter toe te schrijven.

Brian Christinzio heeft dit album zo goed als helemaal alleen opgenomen in een donkere studio in Liverpool, enkel drummer Adam Dawson en wat extra gitaarwerk van Robbie Rush werden aan de door hem gecreëerde sound toegevoegd. Van een nummer als “Hell Or Philadelphia” wordt je niet echt vrolijk, ondanks de uptempomuziek die halverwege voor een drastische ommekeer zorgt in dit lied. Geef ons dan maar de twee pianoballads “When I Think Of My Dog” en “Midnight Ease”, die op deze plaat netjes doormidden worden gekliefd door het pikdonkere “Am I Dead Yet?”.

Blijkbaar heeft deze artiest nogal wat last van snel wijzigende gemoedstoestanden en laat hij dat blijken in de liedjes die hij componeert. De hoogtes en laagtes in zijn leven lopen chaotisch door elkaar, dus ook in de songs op “Deportation Blues”. In het rocknummer “Fire In England” rekent hij op cynische wijze af met de Britse premier Theresa May. Zo zingt hij o.a. ‘She’s dressed like a bus seat, isn’t she?’, toch niet bepaald lovende woorden.

Het lijkt er op dat ‘BC Camplight’ door het maken van deze plaat toch wat soelaas heeft gevonden, want hij heeft een nieuwe begeleidingsband samengesteld waarmee hij op tournee gaat doorheen Europa. We hopen voor hem dat hij daarin de nodige helende therapie zal kunnen vinden om van zijn depressieve gedachten af te geraken en terug een sprankeltje licht in het leven te vinden. Misschien zelfs voldoende levenslust om van zijn toekomstige vijfde album een optimistisch plaatje te maken.

(valsam)

17 november 2018: Trix, Antwerpen, BE (support of ‘White Denim’)


 

Artiest info
Website  
 

Label: Bella Union
distr.: [PIAS]

video