TUPELO - THE HEART’S BLOODLINE

Derde plaat van dit vanuit Dublin opererende duo, bestaande uit James Cramer en Kevin Duffy. Die laatste zingt en bespeelt de viool, terwijl Cramer zowat alles bespeelt, wat snaren heeft, daarnaast zingt hij ook en vooral: hij is de schrijver van alles wat op deze plaat te horen valt. Het duo -op plaat aangevuld door een vijftal andere muzikanten- haalde zijn naam bij Van Morrison’s “Tupelo Honey”-plaat en de invloed van Van is bijwijlen ook duidelijk te horen, bij voorbeeld in “Just Leave It” of de eerste single “The Shriven Dust”: dat weidse, dat ook bij Van zo typerend blijkt, is ook hier voorhanden.

Misschien is het gewoon “Iers”, een adjectief, dt we, als het op muziek aankomt, allemaal met tin whistle en fiddle associëren, wat, als we wat ouder worden, ook een Levellers-variant wordt en, als we éénmaal volwassen geworden zijn, hoe dan ook uitmondt bij Morrison en Luka Bloom. Ik kende het werk van Tupelo niet, maar enig rondstruinen op het wereldwijde web, toont mij een gelijkaardige evolutie in hun werk: van “pure” folk naar een meer elektrische en enigszins naar rock neigende fusievorm.

Deze derde plaat bevat tien songs, klokt af op een kleine veertig minuten en opent met een soortement folk-rap, “Break Loose”, met heerlijke hammondklanken een een refrein dat zich onmiddellijk onder je hersenpan nestelt. “Cotton to Silk” maakt dan weer zijn titel helemaal waar, met zijn meerstemmige zang en de piano en Hammond, die de fiddle de kans geven zich voor het eerst te tonen. Bij “Joyous” en vooral “Nursery Rhyme” kun je niet anders dan aan The Hothouse Flowers denken en naarmate de plaat vordert, valt op welke bijzondere rol zangeres Julia Haile speelt in de totaalklank van de plaat. Haile, die stilaan stormenderhand de Kansas-scene aan het veroveren is, ademt soul uit via elke porie van haar ranke lijf en je kunt er onmogelijk omheen, dat haar inbreng het vocale werk van Cramer naar een hoger niveau tilt. Het samengaan van die twee stemmen bepaalt in heel grote mate de totaalklank van deze plaat en in “The Rivets in You” wordt één en ander pas helemaal duidelijk. Hoe die twee stemmen perfect bijeen passen en de Hammond en de fiddle het decor verder perfectioneren…je moet het horen om het helemaal te kunnen vatten.

Al met al is dit een op en top Ierse plaat met goeie songs, erg goeie zang en knappe arrangementen, enfin, Ierland zoals we het sinds Van the Man zo graag hebben. Deze mag alvast bijgezet worden in het rijtje van “al te onbekende bands, die dringend op onze Nationale Radio gedraaid mogen worden”. Tupelo speelt op 19 en 20 oktober respectievelijk in Dranouter en Ruiselede…het is maar dat u het weet !

(Dani Heyvaert)

 

19 oktober - Dranouter & 20 oktober - Ruiselede

 


Artiest info
Website  
 

Label: Crashed Records

video