|
||||||||
|
Enzo Favata ( Sardinië, 1956) studeerde klassieke en jazzsaxofoon, hij speelt inmiddels sopraansax, sopranino, tenorsax en basklarinet, hier is hij te horen op sopraansax, klarinet en basklarinet. Verder horen we op dit album Daniele di Bonaventura (Fermo, Italië, 1966), op bandoneon, Marcello Peghin op 10-snarige gitaar, Salvatore Maltana op contrabas en U.T. Gandhi op drums. Allemaal Italianen en voor zover ik weet allemaal nog actief behalve U.T. Gandhi die overleed op 10 augustus 2026. Deze vijf topmusici hebben gezorgd voor een uitermate geslaagd album dat nooit verveeld hetgeen niet altijd het geval is op het ECM label, helaas. Het album gaat van start met het sfeervolle “Tukuman”, de bandoneon en de klarinet bepalen grotendeels de sfeer en de klank in dit fraaie nummer. In “El Sur” is het vooral de basklarinet die zorgt voor de klankkleur. Heerlijke muziek waar de luisteraar kan wegdromen op de welluidende klanken die dit perfecte gezelschap ons voorschotelt. Dit zet zich voort in composities als “Escuchame” en “Donde nace el viento “. Verstilde geluiden zetten de sfeer neer in “Sine nomine”, breekbaar en ragfijn zou een passende omschrijving kunnen zijn. Tot een van de (vele) hoogtepunten op dit album behoort absoluut “Milonga del Sol” dat verwijst naar een Zuid-Amerikaanse muziekvorm. Heerlijke klanken en een hoofdrol voor de sopraansax hier, excellent ! “Ventana” (venster) is alweer zo’n zonnig muziekje waarop het niet moeilijk is om niet weg te deinen op de lieflijke klanken. Het album wordt afgesloten met het bijzonder fraaie en uitgekiende “Albatros”, alweer zo’n lekker in het gehoor liggende compositie, een juweeltje dit album. Jan van Leersum
|
|||||||