De muzikale loopbaan van Andy Sheppard (Engeland, 1957) begint als hij op 19 jarige leeftijd John Coltrane hoort spelen, hij koopt direct zijn eigen saxofoon en al na drie weken belandt hij in het jazzkwartet Sphere uit de omgeving van Salisbury. Sphere brengt in jaren 1970 – 1979 een aantal albums uit en toert over de hele wereld. In plaats van zich te vestigen in Londen verhuisde hij naar Parijs waar hij kennis maakte met de bands Lumiere en Urban Sax. Midden jaren ’80 keerde hij terug naar Engeland.

Veel succes kende hij met een trilogie met het befaamde trio bestaand uit Carla Bley (piano), Steve Swallow (bas) en Sheppard (sax), een gekoesterd bezit in mijn collectie. Dit album doet daar niet veel voor onder met gevoelvol pianospel van de Italiaanse Rita Marcotulli op piano en de Algerijnse bassist Michael Benita. Van de negen composities op dit album zijn er acht geschreven door Andy Sheppard, “Lawns” werd geschreven door Carla Bley.

Andy Sheppard is voornamelijk te horen op tenorsaxofoon en op twee nummers op de sopraansax. Het album opent met het serene “Elevations”, zachte pianoklanken zetten de toon waarna het warme geluid van Sheppards tenorsax invalt. Een veelbelovende start van een superieur album. In “Salt Catchers” ontwikkelt zich een fraai samenspel tussen Sheppard’s tenorsax en Marculi die hier ook gebruik maakt van het rechtstreeks beroeren van de pianosnaren hetgeen zorgt voor een aparte klank. Ook het gevoelvolle “Encantos” beweegt zich in rustig vaarwater, heerlijke muziek om bij weg te mijmeren. Dat geldt eigenlijk ook voor het verstilde “Those that left”, kortom een geweldig album !

Jan van Leersum.