Ags Connolly, een traditionele countryartiest uit Oxfordshire, wordt algemeen beschouwd als één van de beste singer-songwriters in het genre die het Verenigd Koninkrijk ooit heeft voortgebracht, maar dat is niet het hele verhaal… De nummers van Ags worden sinds de release van zijn debuutalbum "How About Now" (2014) erkend en geprezen door artiesten en countrymuziekfans in de VS, Canada en daarbuiten. Er volgden nog zeer geprezen albums, - als "Nothin’ Unexpected" (2017) - die elk, net als zijn debuut, door Country Music People, het oudste countrymuziektijdschrift ter wereld, werden uitgeroepen tot 'Album van de Maand'. Ags werd daarin omschreven als 'een Engelse Willie Nelson' en 'de beste singer-songwriter in de countrymuziek die dit land ooit heeft voortgebracht'. Zijn derde album, "Wrong Again", werd in 2020 uitgeroepen tot 'Album van het Jaar' tijdens de UK Country Music Awards.

Ags vierde studioalbum "Siempre" (2023) combineerde de flarden van Texaanse grensklanken die op zijn vorige platen te horen waren met Tejano-muziek en kroegwalsen, terwijl het ook ruimte bood aan zijn honky-tonk- en singer-songwriter-roots. In 2006 zag Ags James Hand, – de relatief onbekende Texaanse honky-tonker, die wel eens vergeleken werd met een spook uit het verleden van de countrymuziek – optreden in Londen. Later volgde een optreden in Fort Worth, en vervolgens nogmaals in Londen. Hoewel hij Slim later nog eens zou ontmoeten en zien optreden, bleken die eerste ontmoetingen cruciaal voor Ags' muzikale carrière. En zo was het twee jaar geleden weer genieten van zijn album "Your Pal Slim: Songs Of James Hand" (2024). Daarop covert hij twaalf liedjes uit het repertoire van de Amerikaanse countryzanger en songschrijver James ‘Slim’ Hand. Die was op 7 juli 1952 geboren in Waco, Texas en stierf op 8 juni 2020 op 67-jarige leeftijd aan de gevolgen van een hartaanval. Niet verwonderlijk dat deze plaat werd genomineerd voor de categorie 'Beste Traditionele Countryalbum' bij de Grammy Awards van 2026.

Ags is een vaste waarde in het Britse, Ierse en Europese tour- en festivalcircuit – hij treedt regelmatig op in Nederland, Duitsland en Scandinavië – en heeft het podium gedeeld met countrymuziekiconen als Rosanne Cash, Asleep At The Wheel, Dale Watson en Jim Lauderdale. Naast zijn muziekcarrière publiceerde Ags in 2024 zijn eerste roman, een misdaadthriller getiteld "Outside The Light". Hij heeft ook diverse radioprogramma's over countrymuziek gepresenteerd voor verschillende omroepen. Ags bouwt in het Verenigd Koninkrijk en daarbuiten steeds meer aan zijn reputatie als een compromisloze country-traditionalist. In een tijdperk waarin de pop- en rockvarianten van countrymuziek een enorme populariteit genieten, blijft Ags de laatste bastion van de traditionele wortels van het genre verdedigen.

Wat je niet meteen van een Engelse muzikant zou verwachten is dat hij zich volledig zou storten op de traditionele Amerikaanse countrymuziek, want dat doet Ags Connolly nu opnieuw met zijn nieuwste en zesde studioplaat "Yesterday's Man" die officieel pas op 30 oktober in de handel zal verschijnen. Daarop horen we tien zelf geschreven liedjes opgenomen in de Woodworm Studios in Oxfordshire, waar ook drie van zijn vorige albums werden opgenomen. Deze nieuwe plaat is voor hem bedoeld als een mijlpaalalbum, waarmee hij zijn songwriting nog meer in de schijnwerpers zet. Liedjes zijn altijd zijn belangrijkste focus geweest in zijn muziek, maar hij voelt zich op de eerste plaats een songwriter, al blijft "Yesterday's Man" een countryalbum en een Ags Connolly-album.

Voor de opnamesessies zorgde Ags voor een aantal fantastische muzikanten uit het Verenigd Koninkrijk, zijnde Rob Updegraff (gitaar) die meegespeeld heeft op twee van zijn vorige albums en talloze keren met hem op het podium heeft gestaan. Anna Robinson (basgitaar, zang) die al jarenlang lid is van de band van Hank Wangford en een geboren countrybassist en –zangeres is. En naast Rob Updegraff (gitaar), Chris ‘CJ’ Jones (drums), Andy May (piano), multi-instrumentalist Cahalen Morrison (mandoline, zang, banjo, gitaar), is er ook Kieran Towers (viool) voornamelijk bekend om zijn voortreffelijke spel in bluegrass- en old-timebands en de wereldberoemde pedal steel-gitariste Sarah Jory, die zorgt voor een onschatbare en levendige bijdrage aan het geluid van het album. Het zijn dan ook deze artiesten die deze geweldige muziek opnamen, wat het album voorziet van een bijzondere sfeer. Het is een sfeer die voor geen echte country fans soms naar het gezapig buigt, wat een beetje te maken heeft met het grotendeels akoestische karakter van de muziek op het album en het voornamelijk lage tempo.

Maar om eerlijk te zijn, zelf vind ik "Yesterday's Man" alles behalve een gezapig album. 10 songs is niet bepaald een lange zit, maar wat valt er veel te genieten in deze songs, Ags Connolly en zijn geweldige muzikanten, weten werkelijk elkaar op "Yesterday's Man" te inspireren tot grootse daden. Het snarenwerk op het album is prachtig, maar ook de bijdragen van pedal steel en de geweldig spelende ritmesectie mogen niet onvermeld blijven. De zang van Ags, die ook dit keer alle songs schreef, vind ik wederom prima, met de hier en daar opduikende harmonieën van Anna Robinson en Cahalen Morrison als kers op de taart. Samen leveren ze met dit nieuwe album een countryalbum af, maar het is geen moment een doorsnee countryalbum. Het is een album dat steeds weer weet te verrassen met subtiele accenten in de instrumentatie en dat ondertussen Ags sterke verhalen vertelt. Het is bovendien een zeer gevarieerd album, dat meerdere uithoeken van de country (en folk) verkent. Tot onze spijt hebben we geen enkele video kunnen terugvinden waarop Ags Connolly één van deze tien liedjes zingt, maar we hebben wel een video gevonden van een live-vertolking van het nummer "Tell Me What You Were Gonna Tell Me", enkele maanden geleden opgenomen tijdens het Live at Haywater Country Music Festival in Finland.

Naast Ags vertrouwde traditionele country-shuffles, willen we tot slot ook nog even onze favoriete tracks uit deze plaat vermelden, te beginnen met de country-folk in "Aren’t You Lucky" en "Someone Wrote a Song About You", de countryblues van "When You Had The Chance" en het bluegrass getinte "Didn’t I Say". De opener en tevens het titelnummer, bevat zowat die stijl van Merle Haggard uit de jaren zeventig, en soms leunt hij dan weer aan bij Willie Nelson, waarmee hij bewijst dat de door zijn fans gegeven titel van 'Engelse Willie Nelson' meer dan verdient. Ags Connolly vernieuwt zichzelf op ieder album en doet dat ook weer op "Yesterday's Man", dat uiteindelijk een typisch Connolly album is, maar wel weer net wat anders dan de albums die er aan vooraf gingen. Zeker wat later op de avond komen de ingetogen songs op het album goed tot hun recht en slaagt Ags er wat mij betreft wederom in om te imponeren met een set geweldige songs.

release: 30 oktober