ARCHIEF

JANUARI 2007 - FEBRUARI 2007 - MAART 2007

APRIL 2007 - MEI 2007 - JUNI 2007 - JULI 2007 - AUGUSTUS 2007

PATRICK WATSON - CLOSE TO PARADISE

RACHEL HARRINGTON - THE BOOTLEGGER'S DAUGHTER

TWO DOLLAR BASH - TWO DOLLAR BASH (2006) & ON THE ROAD (2007)

THE MARE EDSTROM BLUES BAND - SUGAR SWEET

JEREMY JAMES - LANDLOCKED

MICHAEL O’CONNOR - GIANTS FROM A SLEEPY TOWN

RUTH MINNIKIN - LIVE EP (2003) & MAROONED AND BLUE (2004) & FOLK ART (2007)

PATRICIA VONNE - FIREBIRD

LEWIS & CLARKE - BLASTS OF HOLY BIRTH

VARIOUS ARTISTS: LUCKENBACH! COMPADRES!

PATRICK WATSON
CLOSE TO PARADISE
Website - myspace
Label: Secret City records
info@secretcityrecords.com
Distr: V2
VIDEO1 VIDEO2 VIDEO3 VIDEO4

 

Vorig jaar kreeg ik bij toeval "Close To Paradise" van de Canadese singer-songwriter Patrick Watson in handen. Een plaat die bij eerste beluistering direct enorm veel indruk wist te maken en bij herhaalde beluistering alleen maar beter werd. De hoge stem van Watson is het eerste wat je opvalt, een stem die heel herkenbaar is en ook zeker blijft hangen. Het tweede dat vooral opvalt zijn de prachtige pianopartijen waarmee vele nummers zijn doordrenkt. Een absoluut meesterwerk dat zich liet omschrijven als het beste van Jeff Buckley, Tom Waits, Sufjan Stevens, Neil Young, Antony & The Johnsons, Rufus Wainwright, Damien Rice en Nick Drake. "Close To Paradise" werd al in 2006 in Amerika en Canada uitgebracht op het label Secret City, maar na het succes van het geroemde Cinematic Orchestra heeft men besloten om de stap naar Europa te maken. Patrick Watson is het soort zanger van wie je meteen aanvoelt dat hij wel eens een hele grote zou kunnen worden. Hij heeft een stijl ontwikkeld waarin klassieke muziek, cabaret en indierock elkaar in evenwicht houden en verstaat de kunst om melodieën tot de essentieelste vorm uit te puren. Watson is moeilijk onder een noemer te vangen. De cd bevat een dertiental songs die allemaal even goed zijn. De één wat ruwer dan de ander, maar allemaal springen ze er wel op een bepaalde manier uit. De openende titelsong roept de geest van Pink Floyd op, een song die op "Atom Heart Mother" had kunnen staan. Daarnaast horen we een serie meeslepende en prachtig georkestreerde songs die met geen mogelijkheid meer uit mijn hoofd te krijgen zijn, zoals "Slip Into Your Skin", een nummer met het melancholische van een Buckley, waarin Watson laat horen dat hij best een ballade prima aan kan. Watson’s ijle dromerige stem en monotone pianospel wandelen met gemak door de veelal filmische composities heen, als "Daydreamer", waarin hij zich ontspint als de soundtrack van een groezelige griezelfilm, maar ook nummers als "Giver" en "Luscious Life" leunen zich aan dit bezwerende, dromerige, bijna filmische geluid, waar je je als luisteraar op laat meevoeren. Het brengt je langs de prachtigste pareltjes, altijd bijzonder smaakvol muzikaal begeleid. Watson zelf speelt meestal piano, vaak bijna op klassieke leest geschoeide composities, zoals op de intro van het reeds vermelde "Daydreamer", maar ook op "Drifters" of het instrumentale "Mr. Tom". Hoogtepunt is het nummer "Weight Of The World", waarin hij naast een accordeon, blazers en strijkers gebruikt om het geheel tot theatrale en bombastische hoogte te laten stijgen, het is precies alsof hij Tom Waits "Bolero" van Ravel covert. Muzikaal zit het ook allemaal heel erg subtiel in elkaar, waardoor het album ook na meerdere draaibeurten blijft verbazen. Elk nummer kent zijn eigen kracht. Het aparte stemgeluid van Watson zorgt iedere keer voor de bezwerende stemming op "Close To Paradise", een plaat die geen enkele zwakke plek kent, een plaat die misschien wel grillig en soms onvoorspelbaar klinkt, maar altijd toegankelijk. "Close To Paradise" is gewoon van een tijdloze en ongekende schoonheid. Er verschijnen momenteel heel veel mooie singer-songwriter platen, maar deze van Patrick Watson steekt er met kop en schouders bovenuit.

RACHEL HARRINGTON
THE BOOTLEGGER'S DAUGHTER
Website - myspace
Info: rachel@skinnydennis.com
rachelharringtonmusic@yahoo.com
Label : Skinny Dennis Records

 

In 2004 verscheen de Ep "Halloween Leaves" en het moet een unicum in de muziekgeschiedenis zijn dat iemand, volstrekt onbekend, zoveel (muzikaal) stof deed opwaaien met een mini-album als Rachel Harrington. De "poulain" van Markus Rill zorgde destijds in haar ééntje met een viertal songs dat de neuzen van alle Benelux magazines in dezelfde richting wezen, een nooit geziene (eenmalige?) prestatie want zowel Alt. Country Belgie, Rootstown (nu MazzMuzikas), Alt. Country. NL, Ron's Alt. Country, Real Roots Cafe als Rootstime (rev: September '04) gingen danig uit de bol voor deze uit Eugene, Oregon afkomstige schoonheid. De verbazing groeide zienderogen want was Rachel Harrington niet dat meisje dat veelvuldig airplay kreeg op alle radiostations, met "Halloween Leaves" dertien weken vermeld stond in de AMA Charts, mocht opdraven als support act voor Guy Clark, Fred Eaglesmith, Lucy Kaplansky, Eliza Gilkyson, Be Good Tanyas, Jim Lauderdale, Shawn Colvin, momenteel rondtoert met Todd Snider en nog steeds geen full album op de markt heeft? Inderdaad het heeft blijkbaar bloed, zweet en tranen gekost maar het langverwachte album dat de titel "The Bootlegger's Daughter" meekreeg en op haar eigen SkinnyDennis Record label verschijnt, kan je momenteel bestellen op haar website (officiële release op 5/1/07). Wij kregen alvast een press copy toegestuurd en kunnen de liefhebbers, die destijds nog twijfelden aan onze en deze (Rootstown '04) woorden "Music from a woman whose name no longer will be in the category of noble unknowns. Don't miss the train, readers, you might miss the whole ride - and that would be a shame" geruststellen ... Rachel Harrington zal er ongetwijfeld in slagen om met "the Bootlegger's Daughter" door te stoten naar de top van de Euro Americana Chart, verschijnen in de Miles Of Music Bestsellers Charts, op de cover prijken van No Depression en veelvuldig opduiken in de week/maand/jaarlijstjes. Acoustic alt. country, bluegrass, folk, Americana van een debutante en een schitterende band die geschiedenis gaan schrijven ... het "zal" je allemaal maar overkomen. Ongetwijfeld loon naar werk want met pareltjes als "Sunshine Girl", "Shoeless, say it ain't so Joe", de hart verwarmende bluegrass op "Whistle Blow on the Train Tracks aka Blow - the Ballad of Bill Miner" en "Summer's Gone" neemt Rachel ongetwijfeld plaats in het ere gallerijtje der groten. Het schitterende van Laura Veirs geleende "Up the River", John Hurt 's "Louis Collins", het a capella "Untitled" en het al bekende "Halloween Leaves" of de (traditional) gospel in "Farther Along" draaien er geen doekjes om ... "A Star Is Born". Rachel Harrington wordt zo snel mogelijk verwacht in de Lage Landen ... the 'Sunshine Girl' becomes from this 'Moonshine Boy'

RACHEL HARRINGTON LIVE

13 October
Roepaen
Kleefseweg 9, 6595 NK / Ottersum NL.
Opening for South Austin Jug Band

14October
Pebbles / Hamont

15 October
In-studio session with Paul Harvey, Dutch National Radio
Hilversum / NL

12October
Café De Zotte
Benzenraderweg 102, 6417 SV / Heerlen NL.

 

TWO DOLLAR BASH
TWO DOLLAR BASH (2006)
ON THE ROAD (2007)
Website - myspace
Mail : canneryrowberlin@yahoo.com
Label : Cannery Row Records
CD Baby : cdbaby - 1 - cdbaby - 2

 

De heren van Two Dollar Bash spelen al sinds 15 jaar samen in verschillende combinaties. Heden ten dage verblijft de bende in Berlijn terwijl er toch geen enkele Duitser te bekennen valt in de groep. Hun landen van oorsprong zijn Schotland (3 leden uit Glasgow) en Frankrijk (één bandlid uit Parijs). Dit notoire gezelschap bestaat uit Tony Rose (gitaar, zang), Matt de Harp (mandoline, harp, gitaar, zang), Mark Mulholland (banjo, mandola, gitaar, zang) en Joe Armstrong (gitaar, bas, zang). Zoals je ziet: allemaal gitaristen en zangers en zo treden ze ook meestal op (zie foto), mooi naast elkaar zittend met elk een gitaar (of banjo) en een microfoon. Hun repertoire omvat een hele resem muziekstijlen zoals country, blues, folk, bluegrass, swing en rock’n’roll. In september 2005 wonnen ze de “Rising Legend”-award op het Country and Traditional Music Festival in Missoury Valley, Iowa. Vorig jaar deelden ze de affiche nog met namen als Patty Smith, Snow Patrol en Antony and the Johnsons op een groot popfestival in Engeland. De heren zijn uitstekende muzikanten die beïnvloed werden door de Noordamerikaanse folk, blues en countrymuziek maar die toch een eigenheid meegeven aan de originele nummers die ze op hun twee albums “Two Dollar Bash” en “On The Road” voor de toehoorders etaleren. Op het debuutalbum “Two Dollar Bash” van vorig jaar zit de cowboysound vervat in “Old Mail Train” en “The Devil And The Angel” en de ballads “Taking A Taxi”, “One Day I’ll Be Gone”, “Rosalyn” en “Ticket To Vilnus” vertellen over reizen, over de liefde en over vriendschap. Twee coversongs op dit album : “White Freight Liner Blues” van Townes Van Zandt en “Mountain Song” van Louisiana-singer-songwriter Jimmy Bozeman. Ook de nieuwe CD “On The Road” gaat op de ingeslagen weg voort. 13 songs waarvan 11 eigenhandig geschreven zijn en “Whisky” van Russ Miller gecoverd wordt. “I Am A Pilgrim” is een traditional in dit countrygenre die voortreffelijk gebracht wordt in een Springsteeniaanse Nebraskaversie door Two Dollar Bash. Mijn favoriete songs op dit album zijn “Put Your Hand In Mine” en “Wayward One”, beiden geschreven door Mark Mulholland en de New Orleans-cajunversie van “Roulez-Roulez” met mondharmonica en wasbord, geschreven door Matt de Harp, die ook verantwoordelijkheid heeft voor het mooie “So Blue” en het al even mooie “Time To Go” (met heerlijke banjoriffs). Two Dollar Bash is een gezellige bende die rustig en ongestoord verder bouwt aan een muzikale carrière die spoedig wel eens zou kunnen worden verder gezet in Amerika, het thuisland voor dit muziekgenre.
(valsam)

THE MARE EDSTROM BLUES BAND
SUGAR SWEET
Website
Email:mare@spiritonerecords.com
Label: Spiritone Records

 

Mare Edstrom is een singer-songwriter, pianiste, maar voornamelijk gitariste uit de Midwest. Feitelijk een Amerikaanse bluesvrouw naar mijn hart. Op haar achtste jaar leerde ze al piano spelen om dan jaren later naar de gitaar te grijpen, en dit was meteen haar begin van haar muziekcarrière. Talloze popbandjes uit de thuisbasis volgden in de negentiger jaren, maar uiteindelijk siert deze jonge en stoere gitaarvrouw trots en wel, haar vorige bluescd's: "Inside The Blues" uit 2004, "Shake 'Em On Down" uit 2006, en nu is er het nieuwe "Sugar Sweet". En dat Edstrom alle genres aankan was reeds te horen op haar eerste album, "Learning How to Believe". Een plaat met allemaal covers van de legenden uit de singer-songwriterschool. Ze gaf een nieuwe kijk op songs van Townes van Zandt, Eric Taylor, Greg Brown, Janis Ian om dan met haar opvolgende albums, het over een heel andere boeg te gooien. Niet dat Edstrom grote aardverschuivingen teweegbrengt, maar met een doorleefd stemgeluid, presenteert Mare Edstrom op ambachtelijke en melancholische wijze dertien eerlijke bluesrockcovers van o.a. Sleepy John Estes, Robert Johnson, Betty Everett, Ma Rainey, Julia Lee, Little Willie John, Arthur Alexander en Willie Dixon. Allemaal deuntjes, die ze overtuigend brengt in haar unieke stijl, met als uitschieter, een magistrale versie van Bukka White's gospel "Fixin' to Die" als afsluiter. Op dit album kon ze rekenen op een zeer goede begeleiding, met producer/gitarist Kenn Fox als grote steun, achter haar songs waarin er op hemelse wijze van haar stem gebruik maakt. Bottleneck slide gitarist Kenny Fox is wederom de producer van haar vierde blues album "Sugar Sweet", een zeer verzorgd album, zonder overigens te gladjes te worden. Dat Edstrom een uitstekend gevoel voor het uitkiezen van nummers heeft mag verondersteld worden, en ook op dit album weet zij een nummer "Breakfast In Bed", geschreven door Kenny Fox af te wisselen met twaalf covers. Opvallend zijn de nummers van dit album waarin Edstom haar kunsten laat horen op gitaar in combinatie met de vertrouwde slide (Fox) en mondharmonica (Steve Cohen). "Sugar Sweet" is daarom een heel afwisselend album geworden. R& B, rockabilly, gospel, blues met een country gevoel, alshetware het warme gevoel uit de vijftiger jaren, waarin Edstrom's stem je tot op het bot weet te raken. De toekomst ziet er daarom rooskleurig uit met een sterke vrouw als Mare Edstrom.


JEREMY JAMES
LANDLOCKED
Website
Mail : jeremy@jeremyjamesmusic.com
Label : EigenBeheer
CD Baby

 

Hij noemt zichzelf een rechtstreekse afstammeling van Jesse James maar deze uit Arkansas, USA afkomstige singer-songwriter lijkt me toch veel braver dan de gevreesde outlaw. Ik veronderstel dat zijn songs eerder vergelijkingen zullen oproepen met de uit dezelfde Zuid-Amerikaanse streek afkomstige Johnny Cash. Hij treedt ontzettend veel op in New York waar hij nu woont en zegt zelf een duidelijke voorkeur te hebben voor een publiek dat de moeite doet om naar zijn teksten te luisteren. Jeremy James vertelt zijn poëtische verhaaltjes over liefde, kerk en politiek op alt-country en folkmuziek waarbij hij zelf voor de gitaarklanken instaat. In 2005 bracht James zijn eerste album “Wasted Youth” uit en in hetzelfde jaar verscheen ook ”Grey Gardens” dat lovende perskritieken kreeg en nieuwe perspectieven voor hem opende. Nu is er een nieuw album met 9 nummers : “Landlocked” waarin Jeremy James imtimistische liedjes ten gehore brengt. In de eerste song op deze plaat “Home” vertelt hij over zijn heimwee naar het thuisland en in één zin zegt hij eigenlijk alles: "You can take the boy out of the country, but you cannot take my country out of me". De begeleidende engelenstem van gastzangeres Casey J. Chapman zorgt ervoor dat dit nummer ook al meteen het absolute hoogtepunt van “Landlocked” is. In “Best Defense” verhaalt hij over verdraagzaamheid, rechtvaardigheid en eerlijkheid. “All The Things We Knew” - waarop indieartiest Namoli Brennan meezingt en een knap stukje mondharmonica brengt - gaat over de continue veranderingen in ons leven en over hoe we het vroeger toch nog altijd beter vonden. Op “Waiting” krijg je enkel de stem van de zanger en een hevig gespeelde mandoline als enig instrument. Ook op “Thruway” speelt de mandoline een hoofdrol. Beiden bijzonder knap gedaan. “The Sober Light Of Day” laat ons horen wat de zangkwaliteiten van Jeremy James voorstellen: klasserijk, boeiend en emotioneel. Op dit nummer levert Namoli Brennan ronduit schitterend pianowerk af. “Best Defense” wordt met uitsluitend gitaarbegeleiding gebracht en die naaktheid komt het beklijvende nummer voluit ten goede. Afsluiter “Measure Up” is wellicht de meest persoonlijke, intieme song op “Landlocked”. Je kan er echt niet omheen bij het beluisteren van dit album: het is het blootgeven van de diepste hart- en zieleroerselen van een beloftevol artiest. Klasse.
(valsam)


MICHAEL O’CONNOR
GIANTS FROM A SLEEPY TOWN
Website - myspace
Mail:moc@michaeloconnormusic.com
Label : Bare Knuckle Recordings

 

In maart 2007 tourde Michael O’Connor nog doorheen Nederland om er samen met Adam Carroll het podium te delen. Beiden zijn songschrijvers die veel respect afdwongen bij o.a. Slaid Cleaves die nummers van hen op zijn recente album “Unsung” heeft opgenomen. Uit “Giants From A Sleepy Town” van Michael O’Connor coverde hij “Devil’s Lullaby” en “Getaway Car”, niet toevallig ook de mooiste songs op die plaat. O’Connor is een Texaan die al vele jaren songs schrijft voor anderen maar af en toe ook zijn eigen werk op plaat zet. In 2000 produceerde singer-songwriter Ray Wylie Hubbard zijn debuutalbum “Green And Blue” en voor dit tweede soloalbum werd Jack Saunders bereid gevonden om de productie voor zijn rekening te nemen. Op zijn website citeert O’Connor een Texaans gezegde: "If you don’t like the weather, just wait awhile. It'll change." Zo kan het dus ook gebeuren dat de muziek op deze CD je soms aan pure country doet denken en even daarna als een first-class bluesalbum geklasseerd kan worden.Michael O’Connor is een allround gitarist, zanger, liedjesschrijver, frontman en eerste klas supportmuzikant voor iedereen die het hem vraagt. En dat gebeurt vrij vaak, zo treedt hij dikwijls op met de eerder vermelde Slaid Cleaves, Adam Carroll en Ray Wylie Hubbard. Niet in het minst omdat hij een begenadigde gitarist is die alle genres aankan op zowel elektrische als op akoestische gitaar. Voor de opnames van “Giants From A Sleepy Town” kreeg hij in de studio hulp van Jack Saunders (bas, background vocals), Rick Richards (drums) en Richard Bowden (viool, mandoline). Het album bestaat uit 10 zelfgeschreven songs, veelal ballads met teksten over de dagdagelijkse dingen in het leven van een doordeweekse Texaan die O’Connor mooi inzingt. Excellent gitaarspel kan je bovendien ook horen op “Wild Town”, “Getaway Car”, “Devil’s Lullaby” en in het instrumentale “Widows Tears”. “Trampoline” is een op pedal steel gebaseerde jazz georiënteerde song en “Off The Wagon” goes full speed country & western. Afsluiter “Live Like A River” wordt muzikaal voornamelijk gekenmerkt door mooi vioolspel van Richard Bowden en het - zoals altijd – goede zangwerk van Michael O’Connor. Niets dan positief nieuws dus over deze CD, alleen is nauwelijks een half uurtje toch wel erg kort voor een full-CD, maar dat is muggezifterij.
(valsam)


RUTH MINNIKIN
LIVE EP (2003)
MAROONED AND BLUE (2004)
FOLK ART (2007)
Website
Mail : ruth.minnikin@ns.sympatico.ca
Label : Eigen Beheer

 

Een Canadese magazine raadt zijn lezers aan om de muziek van Ruth Minnikin te spelen als je in gezelschap bent en iedereen wil weten wie die zangeres is. Velen zullen haar een vrouwelijke versie van Leonard Cohen noemen. Anderen vergelijken haar met Kate & Ann McGarrigle, Gillian Welch of Natalie Merchant. Deze Canadese dame - die momenteel muzikante, visueel artieste en zakenvrouw is - heeft al heel wat jaartjes in de muziekwereld doorgebracht. Toen ze amper 17 was tekende ze met haar groep The Booming Airplanes een contract met platenlabel-gigant EMI. Daarna speelde ze ook nog enkele jaren samen met de alternatieve countrygroep The Guthries en zong ze mee op albums van o.a. David Byrne, The Handsome Family, Kris Kristofferson en Beth Orton. Anno 2007 verblijdt ze de wereld met haar derde soloalbum “Folk Art”. Bij wijze van aperitiefje stuurde Ruth ons ook nog haar 2 vorige werkjes toe, een live-EP met 5 nummers uit 2003 en haar vorige full-CD “Marooned And Blue” uit 2004. Opvallend aan de nieuwe plaat is de verpakking: de CD steekt in een ecru katoenen zakje met in blauwe inkt haar naam en de titel van de CD erop gestempeld. Binnenin zit dan de CD met maagdelijk wit label + een handgeschreven kartonnen lijstje van de gebrachte liedjes en de informatie over de een handje toestekende muzikanten, zijnde broer Gabriel Minnikin, Dave Christensen, Brian Murray en Anna Plaskett. Bijzonder origineel concept alvast. Deze CD werd in amper drie dagen opgenomen met een absoluut minimum aan instrumentale bijdragen. De tien nogal korte liedjes worden voornamelijk gedragen door de uitstekende stem van Ruth Minnikin. De stijl dient best omschreven te worden als traditionele country-folkmuziek met “Angel At The Dawn”, dat gebaseerd is op een bijna 100 jaar oude gedicht van James Lyons, “Song Mill” met enkel banjo en basklarinet, “Stairs” en het meezingertje “Admirable Admiral”. Heel af en toe is er ook plaats voor een wat meer jazzy song zoals “Chicken Cooped Up In Country Music” en “Southern Misfortune”. En de twee andere CD’s zal u zich misschien afvragen. Wel, allemaal zelfgeschreven nummers in dezelfde stijl en teneur als op “Folk Art”. Ik speelde ze alledrie na elkaar en dat is achteraf gezien net iets teveel van het goede, maar vooral het meest recente werk is best aangenaam om rustig van te genieten.
(valsam)


 

PATRICIA VONNE
FIREBIRD
Website - myspace
Info: info@patriciavonne.com
Label : Bandolera Records
VIDEO

 


The Green - eyed beauty of Sin City proves she is more than a sweet face on "Guitars & Castanets" was niet alleen onze slotconclusie bij de review van het album "Guitars & Castanets" (zie Jun'06), ook onze chief Freddy had het destijds al vlug begrepen dat deze in San Antonio geboren Latin rootsrocker & troubadour tot de "blijvertjes" zou evolueren. Ondertussen is het mooie kind met haar "ranchera rock " regelmatig te gast in de Lage Landen en ook ditmaal wordt ter ondersteuning van het fonkelnieuwe album "Firebird" een bezoekje gebracht aan ons kikkerlandje (Borderline, Diest 10/18/'07). Mochten John Dee Graham en Charlie Sexton op "Guitars & Castanets" zich nog van hun beste zijde laten zien dan zocht en vond singer/songwriter Patricia Vonne het voor de opvolger "Firebird" voornamelijk in de eigen vertrouwde gelederen. Echtgenoot Robert LaRoche (acoustic & electric gt, backing vocals) is onder het motto samen uit, samen thuis natuurlijk van de partij en ook Rick Del Castilo, Joe Reyes, Michael Hardwick (guitars), Scott Garber (bass), Dony Wynn (drums), Michael Ramos (B3 organ), Johnny Reno (sax) en David Perales (violin) ontbreken niet. Oude vertrouwde gezichten en dat is duidelijk merkbaar op dit schijfje dat wat meer pop/rock geluidjes in huis heeft maar toch nog voor een behoorlijke portie Tex - Mex, country en roots tekent. De blues invloeden zijn heel wat schaarser geworden en ik ben dan ook benieuwd hoe het bluesbastiljon, dat the Borderline ongetwijfeld is, gaat reageren op dit album. De rockertjes "Hot Rod Heart" met Johnny Reno op sax en "3 hours of sleep and a Dutch Cigarette" zullen geen enkel probleem opleveren en ook de door ons zo geliefde Tejano - Kant van Patricia met opener en afsluiter "Missing Women" (Spaanse / Mexicaanse versie "Mujeres Desaparecidas"), "Torera" (a female matador), "La Huerta de San Vicente" en "Will We Ever Be" (met lap steel & violin) mag er nog steeds zijn. De Everly Brothers toestanden in "Battle Sears" en "The Dogs Dance" (inspired by the novel of the same name written by Scott Kranz) zijn ook nog best te pruimen maar zullen live toch wat (blues) vraagtekens oproepen. "Karolina" met het erg bekend in het gehoor liggend "Can you hear me" van Rod Stewarts' "Sailing" mag dan een sociaal bewogen lied zijn, het kan mij net als the romantic love song "Jett Rink, Vaya con dios Pistolero" maar matig bekoren. "Hot Rod, Rockabilly music and Kandy Kolored dreams...these are a few of my favorite things" ... jammer genoeg vinden wij er niet veel van terug op "Firebird"... Ik blijf dan ook met een tweeledig gevoel zitten. Enerzijds "Viva La Musica" en anderzijds deze conclusie die geregeld onderaan mijn schoolrapport te lezen was .... Kan veel beter!

Patricia Vonne & Band LIVE(USA)
"A Tex-Mex spitfire with a rock 'n' roll heart"

Donderdag 18 oktober: Borderline, Diest (band)
Vrijdag 19 oktober: Hijgend Hert, Breda (band)
Zaterdag 20 oktober: Nix Bluesclub, Enschede (band)
Zondag 21 oktober: Goemels, Doetinchem (band)
Dinsdag 23 oktober: De Rode Pimpernel, Den Bosch (duo)
Woensdag 24 oktober: open / middag: NPS Radio-6 live-optreden en interview met Paul Harvey.
Donderdag 25 oktober: Wilhelmina, Eindhoven (band)
Vrijdag 26 oktober: Gut Sunder, Meissendorf (band)
Zaterdag 27 oktober: Music Star, Norderstedt (band)
Zondag 28 oktober: Roepaen, Ottersum (band)
Dinsdag 30 oktober: De Zwaan, Heeze (duo)

 


 

 

 

LEWIS & CLARKE
BLASTS OF HOLY BIRTH
Website - myspace
Mail : lewisandclarkemusic@hotmail.com
Label : La Société Expéditionnaire

 

 

Lewis & Clarke: het lijkt wel of we een filmrecensie voor Batman III gaan moeten schrijven maar niets is minder waar. Het gaat zelfs niet over een duo maar wel over een alternatieve popformatie rond het brein van duiveltje-doet-al Lou Rogai uit Pennsylvania.Toch bestaat Lewis & Clarke officieel uit drie leden, maar Rogai bespeelt alle instrumenten op “Blasts Of Holy Birth”, van gitaar, harp, keyboards, koperwerk, violen tot drums. Hij is dus Lou (‘lewis”) en Clarke is het collectief van muzikale vrienden die hem bijstaan bij de opnames van zijn albums. Dit is het vierde muzikale kindje van Lewis & Clarke. Eerder werk bestond uit een EP “Bright Light” (2003), de full-CD “Bare Bones and Branches” (2003 in Europa en 2005 in Amerika) en “Live On WPRB” (2006) dat enkel in 12”-vinylversie verscheen. De muziek die Rogai op die albums plaatst zijn experimentele, mysterieuze en meditatieve klanken en de teksten van de songs zijn literaire werkjes van Russell Higbee (van de groep “Man Man”) en Eve Miller (van de formatie “Rachel’s”). Daarmee heb je trouwens ook de namen gekregen van de 2 andere officiële leden van Lewis & Clarke. Overigens, de mooie schilderij op het hoesje is van de hand van Erika Somogyi die je nog meer moois laat zien op haar website. Ter informatie: Lewis & Clarke zijn graaggehoorde gasten in het zondagavondprogramma “Duyster” op Studio Brussel. Er staan acht nummers op dit album, waaronder opener “Secret Of The Golden Flower” meer een dromerige, instrumentale introductie is naar de rest van de CD. Maar daarna volgens zoete gitaarsongs, epische meesterwerkjes van 5 tot 10 minuten, elk over geboren worden en opnieuw herboren worden, letterlijk en figuurlijk. Ze staan symbool voor rust, genieten en onthaasting. “Before It Breaks You” is mijn persoonlijke favoriet omdat de song het meest melodieus is en heerlijk voortkabbelt gedurende meer dan 10 minuten. De enige song op dit album die Rogai niet zelf schreef is “Comfort Inn” dat geschreven werd door Aaron Ross (zanger van de formatie “Hella”) die net als Rogai net vader was geworden en dat gevoel voor beiden het best kon verwoorden in een lied. Doorheen de voorbije jaren hebben Lewis & Clarke het podium gedeeld met o.a. Isobell Campbell, Blur, Okkervil River, Joan Of Arc en The Black Swans. Dat zegt genoeg over het potentieel van deze groep, maar je moet eerst wel een onvoorwaardelijke liefhebber van dit soort melancholische en psychedelische neo-folkklassiekers zijn. Dan heeft het album “Blasts Of Holy Birth” zeker een faire kans op een plaatsje in je platenkast.
(valsam)



 

 

 

 

 


 

VARIOUS ARTISTS:
LUCKENBACH! COMPADRES!
(Songs Of Luckenbach Texas)
Luckenbach Texas
Label: Palo Duro Records
info@palodurorecords.com

 

 

Compileren is een kunde: het samenstellen van goede verzamelaars is helemaal niet zo eenvoudig. Labels als Ace en Rhino hebben wat dat betreft al een hele goede reputatie, maar ook Palo Duro Records komt nu met een verzamelaar met daarop de eerste van een hele reeks in Luckenbach op te nemen cd's. Dit label heeft al een groot aantal sterke compilaties op haar naam, zoals "Texas unplugged" Vol 1 en Vol 2. De songs op deze verzamelaars zijn steeds zeer geschikt voor in de auto en je ziet jezelf al door het Texaanse landschap zoeven. Texas is feitelijk ideaal als startpunt om je eens in country te verdiepen en te merken dat dit genre veel meer bied dan stetson hoeden en weelderige pruiken. Aan het begin van de jaren zeventig ontstaat in een tweetal folkclubs in Houston een bloeiende singer-songwriter-scène rond artiesten als Townes Van Zandt, Guy Clark, Eric Taylor, Steve Young e.a. De invloed van met name Van Zandt staat in schril contrast met zijn bekendheid. Het onaanzienlijke Luckenbach wordt een trekpleister van een andere groep Texanen met Jerry Jeff Walker als belangrijkste exponent. Uit Lubbock komen Jimmie Dale Gilmore, Butch Hancock en Joe Ely. In de jaren tachtig manifesteert zich een nieuwe generatie Texanen met o.a. Nanci Griffith, Lyle Lovett, Steve Earle, Jimmy Lafave en Ray Wylie Hubbard. The Lone Star-state (de andere benaming van de staat Texas) blijkt een zeer goede voedingsbodem voor dit soort werk. Maar goed, Palo Duro Records wil met "Luckenbach! Compadres!" een eerbetoon brengen aan het album "Viva Terlingua", Jerry Jeff Walker's welbekende plaat uit het jaar 1973 met de songs "Gettin' By" (Jerry Jeff Walker), "Desperados Waiting For The Train" (Guy Clark), "Sangria Wine" (Jerry Jeff Walker), "Little Bird" (Jerry Jeff Walker), "Get It Out" (Jerry Jeff Walker), "Up Against The Wall Red Neck Mother" (Ray Wylie Hubbard), "Backsliders Wine" (Michael Murphy), "The Wheel" (Jerry Jeff Walker) en "London Homesick Blues" (Gary P. Nunn). Deze negen songs worden op deze verzamelaar hernomen door de originele Lost Gonzo Band, Brian Burns, Two Tons Of Steel, Walt Wilkins, Ed Burleson, Cory Morrow, Tommy Alverson, The McKay Brothers en The Derailers, waarvan de opnames gebeurden op 19 en 20 januari 2006 in de Luckenbach dancehall. Naast deze tracks zijn er nog bijdragen van Morrison-Williams ("What I Like About Texas"), Kent Finlay ("Luckenbach Daylight"), Jimmy LaFave ("I’ll Be Here In The Morning"), Gonzos de Casa ("Gonzo Compadres") en een nummer als "Viva! Luckenbach!" van John Arthur Martinez kon zeker niet ontbreken. "Luckenbach! Compadres!" verscheen reeds eerder onder de naam "Viva! Terlingua! Nuevo!". Maar Jerry Jeff Walker die niet op de hoogte was van deze release, kwam echter na enkele maanden even dwars liggen. Palo Duro records die aan deze reeks een vervolg wil geven besloot dan maar dit album opnieuw te releasen en kreeg zo de naam "Luckenbach! Compadres!" mee, met natuurlijk dezelfde fraaie bloemlezing van deze Texaanse songs. Songs die een prima aanvulling vormen voor ieder roots/country verzameling, songs die de countrysfeer van de jaren ’70 alshetware doen herleven.