ARCHIEF - OKTOBER 2008 - NOVEMBER 2008 - DECEMBER 2008

JANUARI 2009 - FEBRUARI 2009 - MAART 2009 - APRIL 2009

PAUL O’BRIEN - PLASTIC

JOSE DE CASTRO - LIVE

TWO DOLLAR BASH - LOST RIVER

ROBYN HITCHCOCK & THE VENUS 3 - GOODNIGHT OSLO

PHIL BEE & THE BUZZTONES - LIVE AT SBN

KRYSTLE WARREN & THE FACULTY - CIRCLES

STEVE FORBERT - THE PLACE AND THE TIME

DAMON FOWLER - SUGAR SHACK

CLIVE GREGSON - THE BEST OF …

DEEP SEA BLUES - THE LEGENDARY RHYTHM & BLUES CRUISE 2007 (DVD)

PAUL O’BRIEN
PLASTIC
Website Myspace Contact CD-Baby

De nu aan de Atlantische noordwestkust van Canada wonende Paul O’Brien besloot in 2004 om met zijn familie en hele hebben en houden vanuit Engeland naar de zonnigere oorden van Victoria te verhuizen om er als leraar een nieuwe uitdaging aan te gaan. Hij was toen net 38 jaar geworden en had al een lange loopbaan als muzikant bij diverse groepen in Engeland achter de rug. De idee was om het muzikale gebeuren definitief uit zijn leven te verbannen maar de hardnekkige microbe van het songschrijven en optreden sloeg eens in Canada gearriveerd al snel weer toe. Als hij niet voor de klas stond werkte hij aan nieuwe liedjes die hij op twee cd’s heeft opgenomen en uitgebracht. “Sacred Lines” uit 2005 was één van die albums. Wij kregen het recentelijk van Paul O’Brien persoonlijk toegestuurd, samen met zijn nieuwste plaat “Plastic” die we hier wat uitgebreider bespreken. Het lokale succes zorgde er al snel voor dat hij moest kiezen voor een part-time leraarscarrière en terug vaker begon op te treden. Net voor het uitbrengen van het nieuwe en derde album “Plastic” stopte hij helemaal als leraar en nu gaat hij resoluut voor een professionele toekomst als muzikant-performer. Dat hij over de fijne gave van het songschrijven beschikt toont hij veelvuldig aan in de elf liedjes op “Plastic”. Paul O’Brien heeft iets zinvols te vertellen in zijn songteksten en omkadert zijn verhalen met fijne, rustige en sfeervolle folk georiënteerde muziek. Zijn rijke positieve en negatieve ervaringen als immigrant, het dilemma om volledig afstand te nemen van zijn roots in Europa en het zoeken naar een nieuwe betekenis in zijn leven aan de andere zijde van de wereld komen allemaal aan bod in zijn liedjes. Die nummers komen recht uit het warme hart en dat kan je perfect horen aan de emotionele verbondenheid die Paul O’Brien met zijn liedjes en songteksten heeft. Het is niet zo eenvoudig om hoogtepunten uit dit album te selecteren maar we willen toch even wijzen op de kracht en schoonheid van songs als “Not Over You”, “Plastic”, “Sunrise”, “Bonds And Chains”, “My Beautiful Boy” en “Still”. Paul O’Brien’s muzikale leven is vooral ook een familieaangelegenheid. Op “Plastic” speelt zijn broer Aidan mee en zijn drie kinderen dragen elk ook hun steentje bij aan dit album: oudste dochter Millie met lead vocals op “For My Mary”, Finton (leadgitaar) en Cormac (piano) op “My Beautiful Boy”. Ook Joby Baker verdient nog een extra pluim voor zijn mooie arrangementen en uitstekende productie. (valsam)

JOSE DE CASTRO
LIVE
Website Myspace CDBaby
VIDEO 1 VIDEO 2 VIDEO 3

Deze Madrileense fusiongitarist dragen we bij Rootstime een warm hart toe. Vorige jaar maakten we een special in onze "Blikvangers" rubriek rondom zijn vorige releases. We waren dan ook aangenaam verrast toen we zijn nieuwste toegestuurd kregen, een dubbele live registratie opgenomen eind 2007 in zijn thuisstad, gestoken in een volgens ons, zeer fraaie hoes. José De Castro, "Jopi" voor de vrienden maakt een zeer bluesy klinkend soort instrumentale fusionrock. Samen met bassist José Vera, drummer Enzo Fillipone en toetsenman Alexis Hernandez brengt hij een bloemlezing met de beste songs uit zijn eerste drie cd's. Muziek die vergeleken kan worden met het werk van Scott Henderson, Joe Satriani en Jeff Beck en soms ook een beetje met de instrumentale nummers van Gary Moore, want er klinkt dikwijls een portie bluesgevoel door in Jopi's muziek, daarom dat hij ook bij Rootrtime aan bod kan komen. Al blijft het natuurlijk op de eerste plaats hardere fusion, meer funky en jazz-rock gerichte muziek. Toch is het genieten geblazen, zeker als je een gitarenliefhebber bent. Vijftien langere songs, verdeeld over twee cd's, met als hoogtepunten voor ons: de opener "Atmosphere" waarin het Jeff Beck gehalte nogal hoog is, en "Pasion" met wat meer Hendrix en Satriani invloeden. "The Crazy Chicken" is een supersnelle country fingerpickin' instrumental, die begint als "Danny Gatton meets Albert Lee while surfing with Dick Dale", om plots zonder de minste waarschuwing over te gaan in een (ver)scheurende fusion gitaarsolo zoals we dat meer van Jopi gewoon zijn. De allermooiste song voor ons blijft echter het rustige "Lullaby" waar José de slide op subtiele wijze richting fusion stuurt.Wie meer voor het ritmische, funky werk gaat, zal genieten van "Groovemania". "Thousand Words" heeft daarna zowel invloeden van Hendrix als bijvoorbeeld Lee Ritenour. Zo te zien op de "Myspace" concert agenda doet Joseé weinig of geen optredens buiten Spanje. Spijtig, want hem aan het werk zien lijkt me wel leuk, getuige deze live cd en de bovenstaande clips. (RON)

TWO DOLLAR BASH
LOST RIVER
Website Myspace
Label : Cannery Row Records
Distr. : Corazong Records

Het was in september 2007 dat ik mocht kennismaken met de heren van de formatie ‘Two Dollar Bash’ toen ik voor dit magazine in één beurt 2 cd’s van deze groep mocht recenseren: hun naamloze debuutalbum uit 2006 en de tweede cd “On The Road” uit 2007. Deze 3 Schotten en 1 Fransman opereren sinds enkele jaren vanuit de Duitse hoofdstad Berlijn. Alle vier zijn ze sterke singer-songwriters die op hun platen elk wel een paar songs voor hun rekening durven te nemen, zowel als liedjesschrijver en zanger. Tony Rose (gitaar, zang), Matt de Harp (mandoline, harp, gitaar, zang), Mark Mulholland (banjo, mandola, gitaar, zang) en Joe Armstrong (gitaar, bas, zang) presenteren nu met oprechte trots hun in mei te verschijnen derde album “Lost River” dat in een voortreffelijk verzorgd hoesje wordt afgeleverd. Veertien nieuwe songs in een genre dat akoestische rock and roll, alt-country, folk en blues op wonderbaarlijke wijze met elkaar weet te vermengen en te verzoenen. De Keltische invloeden zijn ook niet weg te denken uit hun liedjes en qua instrumenten bepalen banjo en mandoline meestal het geluid van de groep. De opnamen van deze nieuwe cd dateren al van in de zomer van 2007 toen ze in juli een oude boerderij afhuurden in Vratno, Tsjechië en de songs voor deze plaat in hun definitieve vorm werden gegoten voor vereeuwiging op “Lost River”. De invloeden van hun favoriete artiesten als Townes Van Zandt, The Band, Bob Dylan en de alt-country van The Jayhawks zit netjes verweven in de zelf gecomponeerde liedjes en zou deze groep toch voldoende basis moeten geven om het eindelijk ook eens in ‘the heart of country’ Amerika waar te gaan maken. Deze moderne liedjestroubadours vertellen in hun verhalen over de dagelijkse dingen die ze in hun leven meemaken. Veel roadsongs dus over hotels, bars, clubs en cafés want ze treden bijna het ganse jaar door wel ergens op in Europa. Uitschieters op dit album zijn “Man In Black”, “Peace Of Mind”, “Lost River”, “Raise A Glass” en het op de zydecosound geïnspireerde “Reprobate”. De ultieme kracht van ‘Two Dollar Bash’ is de magische interactie tussen de vier karakters die deel uitmaken van deze groep, zowel als mensen en als muzikanten. Hun liefde voor de muziek en voor het toeren en optreden verbindt deze 4 artiesten op unieke wijze. Men noemt ze wel eens smalend de 21ste eeuwse ‘Crosby, Stills, Nash & Young’ maar wat ons betreft is daar helemaal niets mis mee. Die 4 heren zijn toch ook allemaal mooi op hun pootjes terecht gekomen. ‘Two Dollar Bash’ is volgende week vier keer live te bewonderen in België. Zij die dat niet gaan doen missen een ‘golden opportunity’. Zij die het wel gaan doen krijgen gegarandeerd een onvergetelijke avond voorgeschoteld. (valsam)

ROBYN HITCHCOCK & THE VENUS 3
GOODNIGHT OSLO
Website Myspace
Label: Proper Records Distr.: Rough Trade

De Londenaar Robyn Hitchcock is een singer-songwriter en gitarist die bekend werd als leadzanger bij de new wave en psychedelische punkgroep ‘The Soft Boys’. Vooral zijn vele soloplaten die na het stopzetten van zijn band in 1981 verschenen zorgden er voor dat hij op een bredere erkenning kon rekenen in de Britse muziekbusiness. Drie jaar geleden bracht hij een album op de markt onder de titel “Olé Tarantula” waarvoor hij kon rekenen op de muzikale steun van de zogeheten ‘The Venus 3’, zijnde ‘R.E.M.’-gitarist Peter Buck, bassist Scott McCaughey van ‘Young Fresh Fellows’ en drummer Bill Rieflin van ‘Ministry’. In zijn songs kenmerkt Hitchcock zich door de surrealistische teksten die soms komisch, soms excentriek zijn en het dagelijkse leven op wat melancholische wijze onder de loep nemen. Muzikaal werd Hitchcock beïnvloed door grootheden als John Lennon en Bob Dylan. Robyn Hitchcock profileert zich als een hedendaagse cultfiguur met een vrij trouwe aanhang en zijn soloplaten worden door de band genomen zeer positief gerecenseerd in de vakpers. Eind 2007 werd een groot gedeelte van zijn oudere platencatalogus opnieuw uitgebracht door Yep Roc Records, waar hij nu ook zijn nieuwste plaat heeft gelanceerd. Dat 15e soloalbum heet “Goodnight Oslo” en de titel refereert naar twee lange nachten die hij in 1982 in de Noorse hoofdstad voornamelijk al rokend (wat wordt niet gezegd) doorbracht met zijn vriend Morris Windsor, die ook op dit album voor wat vocale ondersteuning zorgt. ‘The Venus 3’ zijn ook nu weer van de partij en negen van de tien songs werden door Robyn Hitchcock zelf gecomponeerd. Enkel de wat macaber klinkende song “Sixteen Years” is het resultaat van een componistensamenwerking met Peter Buck. Ook Decemberists-zanger Colin Meloy en zangeres Lianne Francis leveren wat extra vocale steun af voor enkele songs op dit album. Hitchcock kan natuurlijk niet meer echt verbazingwekkend uit de hoek komen na zoveel eerder werk maar toch ontkomen we niet van de indruk dat “Goodnight Oslo” een wat monotoon klinkende plaat zonder de nodige kruiden is geworden. Zijn eentonige stem is al niet meteen als uitmuntend te klasseren en ook de viriliteit is ver te zoeken in de songs op deze cd. Een echte popsonglabel is weggelegd voor R&B-aftrapper “What You Is”, het daaropvolgende “Your Head Here” en het shakerige “Up To Our Nex”. Rustiger wordt het in “I’m Falling” en “TLC” en in de akoestische countrysong “Hurry For The Sky”. ‘The Beach Boys’ en zelfs ‘Mark Bolan & T.Rex’ zijn niet ver af in het nummer “Saturday Groovers”. De titeltrack “Goodnight Oslo” heeft de meeste kans om ook later nog eens door ons gespeeld te worden op een duistere regenavond, kwestie van de sfeer die Hitchcock in 1982 in Oslo beleefde nog even zelf te vatten. Deze cd is nergens slecht, maar bevat ook geen echte uitschieters die blijven hangen en dat is toch het minst wat je van een ervaren songschrijver als Robyn Hitchcock mag verwachten. (valsam)

PHIL BEE & THE BUZZTONES
LIVE AT SBN
Website VIDEO 1 VIDEO 2
Label: Inbetweens Records

De Nederlandse bluesband Phil Bee and the Buzztones bestaat sinds maart 2004, en is een uitvloeisel van de vroegere Doctor Rhythm. De band speelde op gerenommeerde festivals als Moulin Blues en het North Sea Jazz festival. Phil Bee & The Buzztones zijn zanger Phil Bee, toetsenist Colly Franssen, gitarist Stanley Patty, bassist Jules van Brussel en drummer Peter Steeghs. Hun vorige cd's: “Blues With a Buzz”, een korte demo en daarna “It’s Allright” die verscheen in 2006 waren hun vorige wapenfeiten en nu is er dus “Live at SBN” uit, hun derde (en spijtig genoeg, zo blijkt) ook allerlaatste release opgenomen tijdens de Southern Blues Night vorig jaar in Heerlen. Het was precies op die plaats ook dat we deze cd net een jaar na opname overhandigd kregen, met de vraag of we er even konden naar luisteren. Graag natuurlijk, want het concert was prima geweest en daarom waren de verwachtingen naar het resultaat van de registratie ervan erg hoog. En we worden zoals verwacht dus ook niet ontgoocheld door deze live at SBN. “My Buddy Buddy Friends” een nummer dat ik voor het eerst hoorde van Charlie Musselwhite is de sterke opener. Wat eigen werk volgt, maar ook meerdere uitstekend gekozen en perfect uitgevoerde covers. “Iceman” is een tribute aan het diepvriesgeluid van Albert Collins, en Stanley Patty laat meermaals horen een perfecte volgeling te zijn van Iceman Albert. Speciale gast Wesley van Werkhoven van Big Blind, met wie we een maand na dit concert een interview deden, en die ook zijn mondharmonica boven haalt voor de song “I’ve Got A Feeling” vult het geluid van de Buzztones perfect aan. “Brandy Balloon” een opnieuw mooi gecoverde Ian Siegal song, past perfect bij het stemgeluid van Phil. Als even later de Amerikaanse Lia Gilmore als gastzangeres aantreedt is het nog meer genieten geblazen. Wat een stem, warm, soms jazzy, soms diep bluesy, en de Buddy Johnson compositie "Since I Fell For You" is daarbij zo 'n onverslijtbare song, meer dan zestig jaar na datum blijft dit boeien, zeker in zo'n intense uitvoering. Ja, Phil Bee en zijn Buzztones waren die avond opperbest in vorm en maken van "Live at SBN" een boeiende luisterervaring. Jammer dus dat we enkele weken nadat we deze cd overhandigd kregen, ook vernamen dat de band er begin april zou mee ophouden, wat ondertussen dus enkele weken geleden is…een perfect gebrachte zwanenzang dus van de Buzztones. Spijtig, maar hopelijk zal uit hun as vlug een nieuwe bluesband verrijzen, al is hij maar half zo goed als deze, dan nog zit het goed. (RON)

KRYSTLE WARREN & THE FACULTY
CIRCLES
Website
Label: Because Music
Distr.: Warner Music VIDEO 1 VIDEO 2

Een nieuwe ster rijst op aan het Amerikaanse firmament. Haar naam is Krystle Warren en zij komt uit Kansas City, Missouri, - met passage San Francisco en New York -, houdt van haar land en ook van Parijs. In haar debuutalbum ‘Circles’ toont zij hoe breed haar waaier is van muzikale invloeden. Pop, jazz, soul, folk en funk vermengt zij op hoogst natuurlijke wijze. Zingen in een kerkkoor, het impact van de Beatles, onderduiken in de avant-garde in Kansas City, dit alles werd de startbaan voor de geambieerde toekomstige muziekcarrière. Al zingend en akoestische gitaar spelend trad zij op in clubs, restaurants, op straat en in tunnels en oefende intussen haar krachtige stem, als het ware een kruising van Joan Armatrading, Joni Mitchell en DeeDee Bridgewater. Met haar groepje ‘The Faculty’ hadden er enkele jaren terug al opnamesessies plaats in de ‘Electric Lady Studios’, NY, maar deze ‘Circles’ vond niet zo direct een onderkomen bij een platenmaatschappij. De originaliteit van haar muziek deed blijkbaar twijfelen. Gelukkig engageerde het Franse Label ‘Because Music’ zich door deze ‘Circles’ uit te brengen, waarop dertien zelf geschreven songs met de specifieke signatuur van singer-songwriter Krystle. Zij zingt sensueel en gefraseerd en schrijft intelligente teksten. ‘The Means To Be’ zou aan een componerende Virginia Woolf kunnen worden toegeschreven, mocht deze tenminste nog leven. Het titelnummer ‘Circles’ leunt aan bij Cassandra Wilson of een donkere Laura Nyro. Vele van haar songs vertonen een rusteloos stedelijk karakter. Haar cryptische teksten met flarden poëzie lijken het ritme van voetstappen over te nemen, soms traag, versnellend of gejaagd. Op grond van haar teksten vraag je je af of zij filosofie of literatuur studeerde, maar de straat is soms de beste universiteit. De instrumentalisten dragen ertoe bij om het klankenpalet te verbreden. Vooral de banjo en piano van David Moore en de contrabas van Solomon Dorsey boeien in het muzikaal geheel, met inbegrip van de elektrische gitaar van Djanikian. In ‘A View From The Rooftop’ gaat een delicate banjo op in een meerstemmig koor met crescendo samenvloeiing van stemmen. Ook Riddleberger met drums versterkt de soms tumultueuze sound van de Metropool, zoals in ‘To The Middle’. Daartussenin isoleert ‘Sparkle And Fade’ zich als een intieme adempauze, alsof Krystle zich even verschuilt op een landweggetje om zich daarna weer voluit te geven meedraaiend in de turbulente levenscirkel. Met haar persoonlijke visie op teksten en ritme, soms slepend zoals in ‘Some Trivial Pursuit’, lijkt zij gestaag op weg om definitief door te breken. Talent en originaliteit in combinatie met vocale kracht en zelfvertrouwen - ‘I can Always Find My Way’ - worden immers alsmaar zeldzamer. (Marcie)

STEVE FORBERT
THE PLACE AND THE TIME
Website Myspace Contact
Label : 429 Records Contact
Distr. : SLG Productions / Bertus

Toen we eind november 2008 een interview hadden met de Amerikaanse singer-songwriter Steve Forbert vertelde hij ons dat hij hard aan het werk was om een splinternieuwe cd klaar te stomen met een volledige band en allemaal nieuwe liedjes. Vandaag ligt het hoesje van dat album hier op onze tafel en zit het glinsterende schijfje in de cd-speler, al de hele dag trouwens. Want wij houden van de gemoedelijke manier van zingen die deze 54-jarige artiest tentoon spreidt. Met zijn gitaar en zijn mondharmonica slaagt hij er al moeiteloos in om een publiek een hele avond lang in de ban te houden, getuige daarvan zijn schitterend concert in Leopoldsburg vorig jaar. De folkrocksongs die weerhouden werden voor de nieuwste cd “The Place And The Time” zijn zeker geen stijlbreuk en kunnen in identiek dezelfde categorie als de meeste Forbert-songs worden toegevoegd. Deze opvolger van zijn laatste studioalbum “Strange Names And New Sensations” bevat twaalf typische liedjes met elk hun eigen verhaal, te beginnen met “Blackbird Tune”. Alles klinkt zo laid back en natuurlijk als hij zingt en de rustgevende muzikale intermezzo’s in elke song zorgen voor een genietbaar sfeertje bij het beluisteren van dit album dat geproduceerd werd door Steve Forbert zelf in nauwe samenwerking met multi-instrumentalist Robby Turner. Het op zydeco-accordeonklanken voortkabbelende “Stolen Identity” is één van de leukste nummers maar ook “Who’ll Watch The Sunset?” dat hij samen met gitarist Steve Allen schreef en de coversong “Building Me A Fire” (origineel van Devin Greenwood) zijn heel knappe liedjes die van bij de eerste beluistering blijven beklijven. Backing-vocaliste Bekka Bramlett en ‘legend’ Reggie Young op elektrische gitaar spelen een belangrijke rol in enkele nummers zoals “Sing It Again, My Friend” en “Write Me A Raincheck”. Ook het jazzy “Labour Day ‘08” is ietwat afwijkend van wat we normaal van Forbert krijgen. Van een man die al meer dan dertig jaar in het vak zit kan je niet meer verwachten dat hij met iets totaal anders uit de hoek komt. Maar de fans van deze troubadour zullen in “The Place And The Time” opnieuw een ijzersterk album terugvinden dat ze maar al te graag aan hun platencollectie zullen willen toevoegen. (valsam)

DAMON FOWLER
SUGAR SHACK
Website Myspace
Label: Blind Pig Records
Distr.: Parsifal
VIDEO 1 VIDEO 2

Opgegroeid is hij in Brandon Florida vlakbij Tampa. Op zijn twaalfde begon Damon met gitaar spelen en al vlug bleek hij een natuurtalent op dat gebied. Zijn vriendjes luisterend naar de popgroepjes en rapmuziek van het moment terwijl hij zich verdiepte in de blues van weleer. Al gauw begon hij op te treden in de Tampa Bay area. Nu, jaren later, met vele honderden optredens achter zich, hebben we hier te maken met een professioneel en sterk rootsartiest, die daarom ook de steun van Blind Pig achter zich kreeg. Dit is zijn vierde cd, nadat hij zich met de drie vorige een puik palmares wist te vergaren, waaronder beste gitarist, beste lap steel, slide en dobro speler. Dat deze jonge een aardig stukje overweg kan op alle mogelijke soorten gitaren, staat dus buiten kijf. Maar daar houdt het niet op, hij is bovendien gezegend met een sterke schuurpapieren stem boordevol soul en bluesgevoel en die combinatie levert een sterk eindresultaat op. Je vraagt je af hoe het mogelijk is dat deze jongen tot nu toe tamelijk onopgemerkt is gebleven in de rootswereld, want dit is niet zomaar een doordeweekse release. Samen met Chuck Riley op bas en drummer Scott Key zet Damon Fowler hier een prestatie neer om U tegen te zeggen en waarvan we van de eerste tot de laatste minuut volop van genieten. Afwisseling troef, zowel blues, country, Southern rock als Americana passeren de revue, met het accent op de slide en dobropassages. De opener "Some Fun" is eerder country met het honky tonk gehalte van de beste Delbert McClinton opnames, en ook de stem van Damon kan hier die vergelijking doorstaan. Wat later in Sugar Lee" klinkt zijn slide als die van Johnny Winter, een vergelijking die in de vakpers soms wel valt. Ook de titelsong "Sugar Shack" een swampy rootsnummer, heeft een sterke slide als hoofdelement. The cover van Russell Smith’s hit "Third Rate Romance" uit zijn Amazing Rhythm Aces periode, is mede door de lap steel en slide bijdragen, ijzingwekkend mooi. Ook "Tonight The Bottle Let Me Down" bekend van Merle Haggard, is knap omgebouwd tot een boeiende, jong klinkende nieuwe versie. De eigen composities van Damon, acht van de twaalf songs op deze cd, zijn dan stuk voor stuk ook juweeltjes. De productie van Scott Cable, bekend van zijn werk met Sean Costello en Nappy Brown, is vooral het vermelden waard omdat hij voor een puur en eenvoudige productie tekende die de stem en gitaar van Damon lekker centraal stelt. Het zou me zéér sterk verwonderen als deze niet in mijn jaarlijstje gaat belanden, misschien wel bij de eerste vijf, want dit is puur genieten. (RON)

CLIVE GREGSON
THE BEST OF …
Website Myspace
Label : Gregsongs Records
Distr.: Bertus

Clive Gregson is een in het Engelse Manchester geboren zanger, muzikant en platenproducer die in 1980 met zijn professionele muzikale carrière startte als leadzanger van de groep ‘Any Trouble’ waarmee hij 5 platen uitbracht en enkele radiohits kon scoren. In ’84 werd de formatie ontbonden maar in 2007 besloten de leden om opnieuw samen te gaan optreden tot grote vreugde van hun vele fans. Dit leidde ook tot het uitbrengen van een cd “Life In Reverse” met allemaal nieuw werk er op. In de tussenliggende periode trad hij op als duo met zangeres Christine Collister wat tot 5 platen leidde. In 1993 besloot hij om te verhuizen van Engeland naar Amerika. Daarna bracht Clive Gregson acht soloplaten uit met een heel reeks songs die later door andere artiesten werden gecoverd. Zijn vele nummers in folk- en popstijl geven nu aanleiding tot het uitbrengen van een verzamelplaat getiteld “The Best Of Clive Gregson”. Zijn knappe gitaarspel zorgde er ook voor dat hij in de lijst van de ‘1000 beste gitaristen ter wereld’ belandde. Als algemeen erkende topgitarist speelde hij jarenlang samen met grote namen als Richard Thompson, Eddie Reader en Nanci Griffith die in 2006 een grote hit scoorde in duet met Jimmy Buffett met “I Love This Town”, een song die geschreven werd door Clive Gregson. Als hij solo optreed gaat het vaak om de man, zijn stem en een akoestische gitaar. Hij geeft dan een mooi verzorgd intimistisch concert ten beste en brengt er een selecte bloemlezing uit zijn songrepertoire. Daarbij horen steevast nummers als “Home Is Where The Heart Is” en “Jewel In Your Crown” die ooit beiden door Fairport Convention gecoverd werden, “Trouble With Love” waarmee hij destijds met zijn band ‘Any Trouble’ een hit scoorde, “Fred Astaire” waarmee Norma Waterson in de charts belandde en het reggaedeuntje “Touch And Go” dat door Kim Carnes in de hoogste regionen van de hitlijsten werd gezongen. De figuren die hij in zijn nummers bezingt zijn de gewone mensen uit de straat en de problemen die hen dagelijks bezig houden. De ongebreidelde liefde voor een meisje uit de buurt in “Camden Town” en het verhaal over verbroken beloftes in “Home Is Where The Heart Is” illustreren dit het best. De steevast terugkerende afsluiter bij zijn live optredens “There Comes A Time” - een indringende reflectie over de grote snelheid waarmee ons leven aan ons voorbij raast - is ook de laatste song op dit uitstekende verzamelalbum van ijzersterke songs die hun deugdzaamheid reeds in het verleden bewezen hebben. Zijn carrière in de muziekbusiness overspant intussen al een periode van drie decennia en lijkt nog niet aan een eindpunt toegekomen te zijn. Als platenproducer is Clive Gregson nog zeer actief en ook het schrijven van songs is nog een dagelijkse bezigheid. We verwachten ook in de toekomst nog wel een liedje van deze artiest in de hitparades terug te horen. (valsam)

DEEP SEA BLUES
THE LEGENDARY RHYTHM & BLUES CRUISE 2007
Website VIDEO Distr.: DVD-Select

Jaren is het standaard dat er een Rhythm & Blues cruise zeilt naar de exotische oorden zoals het Caribische gebied en Mexico. Organisator van dit project is de stichter Roger Naber die nog steeds aan het hoofd staat van deze bluesmuziekcruises, en dit al sinds het jaar 1992. Van deze virtuele 'Blues Festivals at Sea' maakte de bekende regisseur Robert Mugge in samenwerking met de Legendary Rhythm & Blues Cruise LLC een twee uur durende film van de Blues Cruise 2007 waarop we zoals steeds bluesartiesten van uiteenlopend pluimage kunnen terugvinden. De passagiers op deze luxueuze passagiersboot worden daarbij ondergedompeld in jamsessies die tot de vroege uurtjes uitlopen. Zo waren er gedurende dat jaar maar 70 sessies waarvan we op deze DVD concerten/artiesten kunnen bewonderen, zoals Bobby Rush, Buckwheat Zydeco, Commander Cody Band, Deanna Bogart, Earl Thomas, The Fabulous Thunderbirds, Joey Gilmore, Leon Blue, Lil’ Ed & The Blues Imperials, Mel Waiters, Michael Burks, Mitch Woods, Otis Clay, Phantom Blues Band, Ronnie Baker Brooks, Ruthie Foster, Tab Benoit, Taj Mahal, Tasha Taylor, Tommy Castro en Watermelon Slim. Onderweg is er tijd om aan wal te gaan en dit gebeurd dan ook op de prachtige eilanden van St. John, St. Barth’s en Grand Turk, met natuurlijk ook hier wederom concerten om van te smullen en zelfs een uniek 'blues huwelijk' van Dick Waterman op het strand. "Deep Sea Blues" toont gewoon gevoelvolle muziek, humoristische verhalen en ware levensavonturen, de highlights van de Legendary Rhythm & Blues Cruise 2007 en is daarom een must have voor de fans en bluescruise lovers. Maar er is meer! Koop "Deep Sea Blues" vul de bijverpakte flyer volledig in en stuur deze samen met uw aankoopbewijs naar DVD-Select. Misschien maakt u dan ook kans op zo’n geheel verzorgde droomreis die u zal meevoeren door een unieke muzikale wereld op zee. Lees verder...

Deep Sea Blues Cruise Give-a-Way

In samenwerking met Roger Naber’s Legendary Rhythm & Blues Cruise stelt DVD-Select een fantastische, volledig verzorgde, droomcruise ter beschikking voor 2 personen t.w.v. + 7500,00 USD.
Niet zomaar een cruise. Nee, het is veel meer dan een cruise. Veel meer dan een festival. Veel meer dan u zich überhaupt kunt voorstellen. Een cruise waar iedere bluesliefhebber van zal gaan watertanden. Zonder overdrijven, een echte droomreis waar ieder blueshart sneller van zal gaan kloppen. Een reis door en met de blues op het meest luxueuze, nieuwste cruiseschip uit de stal van de Holland Amerika Lijn, de Ms. Eurodam. Grenzen tussen bezoekers en artiesten vervagen tijdens deze reis. U zult dan ook zien dat deze blueslegendes gewone mensen zijn waarmee u gewoon kunt praten. U ziet ze dus niet alleen op het podium maar u zal ze regelmatig tegen het lijf lopen. Dit maakt dan ook dat dit festival veel meer is dan u gewent bent. Uniek, familiair en onovertroffen!

WAT KUNT U VERWACHTEN…

Na te zijn bijgekomen van uw vliegreis in één van Ft. Lauderdale’s beste hotels, monstert u aan in, uiteraard ook Ft. Lauderdale, waarna uw droomreis kan beginnen. Via Curaçao en Aruba, zal de reis u verder voeren naar het prachtige eiland in de Bahamas, Half Moon Cay. Wat u onderweg gaat meemaken zal uw stoutste dromen overtreffen en is bijna niet onder woorden te brengen. Toch willen wij proberen een en ander voor u op een rijtje te zetten

1) Meer dan 70 optredens door ‘s werelds beste bluesartiesten/bands
2) Pro Jam Sessies
3) Artist Spotlights / Signeer Sessies / Industry Panels
4) Kooksessies met b.v. Taj Mahal of Irma Thomas
5) Thema-avonden zoals Mardi Gras en Pirates of the Caribbean
6) U mag zelfs uw eigen instrument meenemen om te jammen met één (of meerdere) van uw favoriete blueslegendes
7) Etc., etc., etc.

Kortom, een droomreis die u zal meevoeren door een unieke wereld op zee die Roger Naber en zijn team voor u weet te creëren. Een ervaring die u nooit meer zult vergeten!!!

HOE MAAKT U KANS OP DEZE DROOMPRIJS?

Heel simpel. Koop de DVD “DEEP SEA BLUES”. Vul de bijverpakte flyer volledig in en stuur deze samen met uw aankoopbewijs naar DVD-Select. “Is dat alles?”, horen wij u denken. Ja, dit is inderdaad alles. Waar wacht u dus op…

HET PRIJZENPAKKET BESTAAT UIT:

a. Een onvergetelijke, 7 dagen durende Caribbean Blues Cruise (inclusief alle maaltijden, thee, melk en water) voor 2 personen (Winnaar + Partner) vanuit Ft. Lauderdale op de (HAL) Ms. Eurodam van 23 januari - 30 januari 2010. Cabin: Ocean View Stateroom Category D. Take a tour on the Ms. Eurodam: http://eurodam.hollandamerica.com
b. Tijdens deze 7 daagse cruise een doorlopend bluesfestival met meer dan 70 optredens van ‘s werelds beste bluesartiesten/bands, inclusief Pro Jam Sessions, Meet & Greets, Culinaire Sessies en diverse Thema-avonden.
c. Volledig verzorgde retourvlucht voor 2 personen vanuit het land van herkomst van de winnaar (of het dichtst bijzijnde internationale vertrekpunt) naar FT. Lauderdale of Miami verzorgt door US Airways.
d.1x overnachting in FT. LAUDERDALE AIRPORT HILTON, Ft. Lauderdale, voor 2 personen de nacht voor vertrek Ms. Eurodam.

Enkele belangrijke voorwaarden waar u rekening mee dient te houden:
1) De Deep Sea Blues Cruise Give-A-Way (hierna: “de Actie”) wordt aangeboden door: DVD-Select, gevestigd te Dijkweg 7, 4327 AE, Serooskerke, Nederland.
2) Deze Actie sluit op 1 december 2009.
3) Klanten die de DVD aankopen in de US en Canada zijn van deze Actie uitgesloten.
4) De Actie geldt alleen voor Europese klanten.
5) De prijs is uniek en staat op naam van de winnaar. De prijs is niet overdraagbaar, inwisselbaar of uit te keren in geld.
6) Persoonlijke uitgaven, taxi en overige vervoerskosten van en naar het vliegveld, hotel en/of cruiseschip, zakgeld, excursies, consumpties, off-board eten en drinken, en tips komen voor rekening van de prijswinnaar, tenzij anders vermeld.
7) Winnaar en reisgenoot zijn verplicht samen te reizen op dezelfde vlucht.

Verdere informatie en de volledige Algemene Voorwaarden