ROOTSTIME cd reviews

ARCHIEF - OKTOBER 2006 - NOVEMBER 2006 - DECEMBER 2006


 


 

 

TRASH HOMBRES
Website: www.trashhombres.com
www.myspace.com/trashhombres
E-mail: rene@trashhombres.com

 

 

Een avondje swingen, rocken, biertjes achterover slaan en de mooiste vrouwen ten dans vragen. Als je zo'n avondje in gedachten hebt kan je er maar best voor zorgen dat de muziek goed zit. Daarvoor kan ik je hierbij deze Trash Hombres uit het Nederlandse Arnhem en omstreken sterk aanbevelen. Pure rockabilly, rock'n'roll en duistere kroegen-rhythm & blues op de meest simpele wijze gebracht: recht voor de raap. Drummer Rasyif Kremer, contrabassist Mark Verschoor, gitarist Wil Sipkema en zanger Marc Kamphuis stralen tonnen lol en energie uit en kiezen daarbij voor songs die garantie bieden op vlak van fun en een leuke swing. De heren hebben door de jaren heen dan ook heel wat muzikale ervaring opgedaan bij diverse andere bands. Zelf zijn ze vol van bloedbroeders als The Fabulous Thunderbirds, The Paladins, The Seatsniffers, Ronnie Dawson en Hank Williams, van wie "Hey Good Looking" klassevol wordt gecoverd. Wij luisteren zelf zeer graag naar "I'm Coming Home", de song van Johnny Horton. Ronnie Dawsons'"Up Jumped The Devil" sluit deze EP met 6 songs waardig af en doet ons verlangend uitkijken naar een eerste full-CD van deze olijke Ollanders. We hadden al Tres Chicas met 3 mooie dames en nu zijn er dus Trash Hombres met 4 .... heren. Moet er nog zand zijn?
(valsam)



 

 

 

 

DEANNA BOGART
REAL TIME
Website: www.deannabogart.com
Info: db@deannabogart.com
Label: Blind Pig Records
www.blindpigrecords.com
Distr.: Parsifal
www.parsifal.be

 


HER LEFT HAND CAN BOOGIE WITH THE BEST!

Elke maand bijna honderd recensies afhaspelen, het lijkt wel een full-time job te worden voor de medewerkers van Rootstime. Gelukkig kregen wij onlangs fameuze versterking van "Valsam" en dat scheelt een flinke slok op de borrel. Meteen weer eventjes tijd om s'avonds opnieuw onze oortjes aan het radiotoestel te houden en dan is en blijft Radio 1 nog steeds ons favoriete station. Ondermeer het programma Pili-Pili met Mark Lefever & Michael Robberechts is na al die jaren nog steeds de informatiebron over het roots en blues gebeuren bij uitstek. Op die manier kwamen wij het fenomeen Deanna Bogart (September 5,1960) op het spoor. Een aarzelende start in het western swing wereldje en een ommetje via Root Boy Slim leidde algauw tot playing dazzling piano & soulful saxophone ... boogie - woogie, blues, R & B, country, jazz . Blind Pig Records was er als de kippen bij om de dame uit Maryland een contract aan te bieden, het album "Out To Get You" zag in 1990 het levenslicht en de rest is geschiedenis. Optredens met ondermeer Brian Setzer, BB. King, Buddy Guy, James Brown, Ray Charles, the Neville Brothers, Delbert Mc Clinton, Robert Cray, Ruth Brown, Koko Taylor vielen haar te beurt en de Awards voor Best Blues Artist, Songwriter of the Year, Song of the Year & Musician of the Year vlogen haar om de oren. Visitekaartjes die kunnen tellen en het is dan ook niet verwonderlijk dat gezaghebbende bladen als Blues Revue, Billboard, Blues Access, the New York Times en the Washington Post regelmatig en uitvoerig aandacht wijden aan Deanna Bogart. Veel bescheidener van omvang is het e-magazine Rootstime maar toch zijn ook wij danig onder de indruk van deze "grote" dame die na enkele albums in eigen beheer (zie albums) en een kleine ingelaste sabbatperiode, met het album "Real Time" op het oude vertrouwde Blind Pig nest terug neerstreek. Met een mix van New Orleans R & B, late-night blues, smoky jazz blues, a touch of country en enkele swingende boogie woogie instrumentals laat Deanna terecht in haar kaarten kijken. The Washington Post omschreef haar een tijdje geleden met slecht drie 'vanzelfsprekende' woorden ... "Luster", Sophistication" & "Soul". Wij durven daar nog aan toevoegen ... her vocals, songwriting & playing are savvy, sensuous and deep. Voorzichtige rockend met het titelnummer "Real Time", schitterend uit het blues hoekje kruipen met Bert Russel's "Are you Lonely For Me Baby" en "Tender Days", verstoppertje spelen met het schitterend 'klassieke' "Blue By Night", het late-jazzy "Blues in the 'Bine" (met een schitterend staaltje van Deanna's kunstjes op saxophone), een fraaie cover van "Baby ,You Got What It Takes", een boogie-woogie intermezzo met "Bite the Bullet"... je kan er niet naast kijken en luisteren ... "Everybody Has a Story " .. laat dat verhaaltje eens overwaaien naar Europa, moeten wij ons ook niet meer druk maken met "Wonder What the Weather is Today" maar kunnen wij vaststellen hoe goed Deanna Bogart wel is! Ober ... "A Table for Two"

ALBUMS :
• 1990 Out to Get You
• 1992 Crossing Borders
• 1996 New Address
• 1998 The Great Unknown
• 2001 Deanna Bogart Band Live
• 2002 Timing Is Everything
• 2006 Real Time



PHILLIP ROGERS
A PIECE OF MY SOUL
Website: www.philliprogers.com
www.myspace.com/catertainment
Email: booking@philliprogers.com
Label: Eigen beheer
www.cdbaby.com/cd/philliprogers

 

 

In Amerika wordt de in Atlanta wonende Phillip Rogers gerekend tot de grootste beloften voor de toekomst. Na het horen van zijn debuut cd "A Piece Of My Soul" kunnen we eigenlijk alleen maar concluderen dat Rogers deze belofte reeds goed heeft ingezet. "Acoustic Rhythm Country & Soul Show coming to a..." zo luidt de aanbeveling op zijn website. Na jaren van touren heeft hij de invloeden tot een eigen geluid weten om te smelten en heeft deze zanger reeds al wat naam gemaakt, maar is zonder twijfel de meest getalenteerde muzikant van vorig jaar. Rogers is een soulvolle zanger die de basis vormt voor deze prachtige plaat, maar ook invloeden uit de blues, rock, country en zelfs een beetje jazz bepalen de sfeer op "A Piece Of My Soul". Hij is daarbuiten iemand die nog een begenadigd songschrijver is. Voor zo’n artiesten moet een grote carrière zijn weggelegd. Dit bewijst hij met "A Piece Of My Soul", een album dat reeds een container vol aan lovende recensies kreeg, gewoon omdat 't puur draait om de intensiteit die Rogers met zijn soulvolle stem uitstraalt, gekoppeld aan het soort swingende muziek dat verrekt slim is opgebouwd, maar uit de speakers knalt alsof het door een enthousiaste technicus tijdens repetities spontaan op tape is gezet. Zeven van de tien tracks werden geschreven of co-written door Rogers, songs die stuk voor stuk uit kunnen groeien tot hits. Allemaal prachtige nummers op dit album dat door Jay Vern geproduceerd werd, een plaat waarmee Rogers borduurt op de klassieke R&B uit de late jaren vijftig en vroege jaren zestig, maar gedateerd klinkt de muziek geenszins en dat is een grote verdienste. De afwisselend aan Sam Cooke en Otis Redding herinnerende stem van Rogers en de geweldige band, die een authentiek soulgeluid weet te combineren met een meer eigentijdse sound, doen de rest. Deze begeleidingsband bestaat uit de reeds vernoemde Jay Vern (keyboards), Danny Parks (gitaren), Brian Fullen (percusie), John Voght (bas) en de backing vocals van Dana McVicker. "A Piece Of My Soul" klinkt zo aanstekelijk en overtuigend want de liedjes als de uitvoering ervan zijn van grote klasse. Dit album is dan ook met gemak te plaatsen naast het betere werk van Delbert McClinton, maar tevens het mooiste en verfijnde soulalbum dat ons de laatste maanden ter ore kwam. 'Blue Eyed Country Soul' met klasse!



JAMES CURRY
A BRAND NEW SUIT
Website: www.jamescurry.net
Email: email@jamescurry.net
Label: Eigen beheer
www.cdbaby.com/cd/jamescurry

 


James Curry zijn Brian Tischleder en Casey Fearing, een 'alt country' duo met Minneapolis als thuisbasis. Hun specialiteit? Een gedetaileerd relaas van hun nachtmerries, en dat met ongewone instrumentale combinaties met de piano, het orgel, de gitaar, de viool en de cello in de hoofdrol. Hun debuut album "A Brand New Suit" staat voor melancholieke, absurde alt-country met grunge invloeden. De kleine details waarmee James Curry hun eigenaardige fantasieën beschrijft, zorgen voor een spannende luisterervaring. Het duo laat Bruce Springsteen, Tom Waits, Bob Dylan en Leonard Cohen als invloed gelden, maar James Curry heeft een onmiskenbaar modern geluid dat put uit oeroude bronnen: de folkmuziek uit de bergen, de moordballades en de country uit vervlogen, vooroorlogse tijden waarin het merendeel van de nummers een lome sfeer kent die door hun vocalen alleen maar versterkt wordt. Het mag inmiddels duidelijk zijn, countryrock leeft als nooit tevoren en de ene na de andere release verschijnt in dit ooit zo verguisde genre. James Curry komt met een ingetogen en huiselijk cd-tje waarop een rustieke sfeer de boventoon voert. "A Brand New Suit" is een mysterieus album en James Curry is een uniek duo.


GROOVY REDNECKS
LOUD MOUTH DRUNKS
website : www.groovyrednecks.com
www.myspace.com/wwwgroovyredneckscom
label: Chicken Fried Steak Records
info: groovyrednecks@hotmail.com
www.myspace.com/wwwgroovyredneckscom
Management : Gert Geluykens / El Presidente del Surfing Airlines
Surfing Airlines Agency / www.surfingairlines.com / www.typhonicfive.be
surfingairlinesbookingagency@telenet.be / 0032 496 25 03 02

Recensie van Oktober 2006:
Het waren Fur Dixon & Steve Werner (zie reviews : the Pearl & the Swine (juni '06) en "Live on the NixonTapes" (nov '04) die ons op het bestaan wezen van Groovy Rednecks. Country, psychobilly, Southern rock uit California, Los Angeles en binnenkort in levende lijve te aanschouwen/beluisteren in ons eigen kikkerlandje. Blijkbaar heeft Gert Geluykens zich opgeworpen als de promotor/tourmanager van bands die "Drinkin' (every night?), Rockin' & Groovin" tot hun favoriete leuze en bezigheid beschouwen. Zo konden wij onlangs nog the Gaslights (rev: maart '05 & feb'06), The Pine Box Boys (rev : juli '06), the Whoreshoes (rev : sept. '06) aan het werk zien, vertoeven the Vaquetones (www.vaquetones.com) momenteel in onze contreien en kijken wij uit naar de optredens van the Cowlicks (zie rev: dec '04, juli '06 en extra support) en Groovy Rednecks. Met "Loud Mouth Drunks" zijn Tex Troester (lead vocals), Bob Ricketts (guitar/vocals/harmonica), Ron Botelho (bass, vocals), Gary Riley (guitar/mandolin/squeeze-box/banjo) en Jim Doyle (Drums) al aan hun vierde album toe. Een mooi gemiddelde als je weet dat de band in 1991 het levenslicht zag en ondertussen al meer dan 500 optredens op de teller hebben staan. Frontman "Kapitein Roodbaard" Tex Troester (the vocalist who could really use some vocal lessons), Bob Ricketts (pr. man van dienst & the guitarist who is talented beyond his means ) en Ron Botelho (oldest of the band, Ron Botelho is a native of the Los Angeles area. He has been in multiple bands including Blood On the Saddle) zijn niet alleen de songwriters van dienst maar ook onverbeterlijke feestnummers die bovendien de humor hoog in het vaandel dragen. Wij weten niet of met "Barefoot and Pregnant" de "Bartender Daughter" bedoeld wordt, feit is dat de party meteen gezellig van start gaat. "No F**ck", No Fight ... Sugar Mama ... take care for that man with his 'White Ring' where his 'gold band' use to be ... pure honky tonk van een band die zichzelf omschrijven als "a country band for people who hate country". Het kan leiden tot hilarische toestanden .. fell in love with a girl "Made in Japan" en dan op de dansvloer voorzichtig fluisteren "Are You My Girl"... no one elses, do you promise? "Baby's Tap" is zo een leuk swingding (daddy's little girl?) dat perfect past bij een avondje Budweiser en de meezingertjes "Two Cousins & a Half Brother", "Four Shots", "The Love She Loves To Hide" (lap/pedal steel?) zijn erg vlug aangeleerd. Misschien wel iets vlugger dan "Drinkin' Every Night' maar oefening baat kunst ... Stevig doorzakken met Oud & Nieuw kan de ideale bodem zijn om het (drink) tempo bij de optredens in januari wat op te voeren. Ongetwijfeld gaan vele fuifnummers zich die avond verwonderd afvragen ... Groovy Rednecks ... "Where You Been All My Life". Ambiance verzekerd! (Neem eens een kijkje op www.trashygirls.com/tgirls/index.html) PS: Watch the hidden track op het album "Loud Mouth Drunks"


GROOVY REDNECKS ON TOUR
Jan 4 2007 8:00P
Cul De Sac Tilburg, Holland
Jan 5 2007 8:00P
Cafe Catch 22 Breda, Holland
Jan 6 2007 8:00P
Monstermash 14.00u Geel, Belgium
Jan 6 2007 8:00P
Nixx BBluesclub Enschede, Holland
Jan 7 2007 8:00P
Cafe Wirwar Turnhout, Belgium
Jan 7 2007 8:00P
Cafe Den Bromfiets Bonheiden, Belgium
Jan 8 2007 8:00P
Checkpoint Terneuze, Holland
Jan 10 2007 8:00P
Kid's R&B Kaffee Antwerpen, Belgium
Jan 11 2007 8:00P
Libertad Leuven, Belgium
Jan 12 2007 8:00P
Borderline Diest, Belgium
Jan 13 2007 8:00P
Cafe Pebbles Hamont, Belgium
Jan 14 2007 8:00P
Cafe Wilhelmina Eindhoven, Holland

 



THE TEXAS SAPPHIRES
VALLEY SO STEEP
Website: www.thetexassapphires.com
www.myspace.com/thetexassapphires
Email: aggie@tripleplayenterprises.com
Label: Stag Records / www.stagrecords.com



"BEST NEW BAND" - AUSTIN CHRONICLE READERS' POLL '06

 

Rebecca Lucille Cannon en Billy Brent Malkus zijn de stuwende krachten achter een splinternieuwe sensatie uit de countrywereld. "The Texas Sapphires" barsten van talent en laten dat aan iedereen die het wil horen op hun debuutalbum "Valley So Steep". 11 van de 12 songs werden door Malkus geschreven en door beiden op hoog niveau gezongen. Daar werd dan nog een uitstekende versie van "Las Vegas" aan toegevoegd, de klassieker van Gram Parsons. Ze kregen voor dit album meteen de titel van "Best New Band" in een populariteitspoll van de krant The Austin Chronicle en ze mochten het podium reeds delen met country-grootheden als Ray Price en Dwight Yoakam. De overbekende typische countryinstrumenten zoals banjo, pedal steel, dobro, mandoline, enz. worden allemaal bovengehaald in deze country-rock en -ballads waarbij ook hier en daar bluegrass-invloeden te horen zijn. De stemmen van Rebecca Lucille en Billy Brent maken de nummers van The Texas Sapphires zo typisch country and western. Rebecca Lucille Cannon heeft het vak geleerd in de post-punkscene, ze heeft er nog enkele geweldige joekels van ...tattoo's aan overgehouden. Maar haar stem heeft nu veel meer weg van de jonge Patsy Cline of Tammy Wynette in nummers als "Bring Out The Bible (We Ain't Got A Prayer)", "Cold Silver Ring" en "Driftin' In". Ook Billy Brent Malkus stamt eigenlijk uit de punkscene van Baltimore maar kwam naar Austin Texas om er zijn roots te ontdekken in de countrymuziek. Uitermate grote bakken hartzeer worden tentoon gespreid in "Barstow Barstool" en "Deep Gap Blue". Honky-tonk invloeden à la The Carter Family en Merle Haggard dan weer in "Ladyfest, TX". De produktie van "Valley So Steep" was in de deskundige handen van veelvoudig Grammy-award winnaar Lloyd Maines die eerder al achter de knoppen zat bij The Dixie Chicks, Richard Buckner en Wayne Hancock. Op deze CD speelt hij zelf ook dobro en pedal steel op meerdere songs. "Valley So Steep" is een bijzonder plezierige countryplaat geworden met duo-zangwerk van de allerbovenste plank. Voor een debuutalbum kan je dan alleen maar met pluimen strooien en wachten tot een volgende album van The Texas Sapphires in de CD-lader zal belanden.
(valsam)



 

 

HUGH McGINLAY
SECOND GUESS
Website: www.hughmcginlay.com
www.myspace.com/hughmcginlay
Label: Red End Records

 

 

Hugh McGinlay werd in Engeland geboren in 1980 maar belandde reeds in Melbourne, Australië vooraleer hij een woord kon praten of zijn eerste pasjes kon zetten. Na een zorgeloze maar tevens onopvallende jeugd besloot hij op17-jarige leeftijd om zijn hachje te wagen als zanger, voornamelijk om indruk te maken op de meisjes die hem begonnen te interesseren. Sindsdien heeft hij in talloze groepjes gespeeld en de wereld rondgereisd, een EP-tje uitgebracht, indruk gemaakt op een paar meisjes en speelt hij nog steeds een 40-tal keer per jaar live-shows. Naast zijn solowerk is hij nog de zanger van "The Pelicans" en zingt hij ook in een folk-duo "Desperately Not Yoko". En al dat uitsloven heeft hem uiteindelijk een vriendin Louise en een kat Minka opgeleverd. Op "Second Guess" staan 10 zelfgeschreven nummers en trapt hij swingend af met "Good Looks" dat hij ook op single heeft uitgebracht. Maar ik hoor hem veel liever bezig in rustige singer-songwriter nummers waarbij hij zichzelf op gitaar begeleidt, zoals in "Second Guess", "Poor Sam", "Hand of God", "Colour And Design" en slotsong "Contessa". Soms hoor je ook dat McGinlay in de voorbije jaren regelmatig naar de blues heeft geluisterd en deze invloeden in een paar songs heeft opgenomen, zoals in "Blue Song", "Mistakes" en "Same Way Its Always Been". Hij wordt op dit album begeleid door Dave Milne op drums, Anthony Dymke op bas en Anita Quayle op cello. Naast het zeer lange haar beschikt McGinlay ook over een sterke stem. Deze jonge artiest heeft zeker de mogelijkheden om nog vele goede songs te schrijven en ze op volgende CD's naar het grotere publiek te transporteren. "Second Guess" doet ons vermoeden dat McGinlay geen ééndagsvlieg is en binnenkort met nog meer en beter werk zal opduiken.
(valsam)



MIKE CULLISON
BAC (Big American Car)
website : www.mikecullison.com
mikecullison@comcast.net
label : Breakin ' Records
(mason.jones@worldnet.att.net)
www.cdbaby.com/cd/mikecullison

 

Mike Cullison mag dan al meer dan 25 jaren geleden begonnen zijn de clubs en honky tonks van Oklahoma City met een bezoekje te vereëren, zijn verhuis naar de omgeving van Atlanta, het schrijven en het werelwijde succes van the Cajun song "She's My Little Jalapena", frontman van de groep "Lone Walter", de samenwerking met Nashville writer Don Goodman, het was jammer genoeg allemaal niet voldoende om in de belangstelling van Rootstime te komen. Gelukkig bracht het album "Gun Metal Blue" van Johnny Neel ons op het idee om de nevenactiviteiten van deze ex Allman Brother eens onder de loepe te nemen en zodoende kwamen wij bij Mike Cullison uit. Want Johnny is niet alleen producer van dienst op Cullisons album, maar laat tevens weer en staaltje van zijn klasse op keyboards/harmonica bewonderen. Bijgevolg de ideale man om Cullison's voorliefde voor rockabilly/Americana rock in een passend jasje te steken. Resultaat, een stevig Bob Seger rockin & rollin' soundje in de titeltrack en "Who Turned You Loose", een scheurende sax die het gezelschap krijgt van een pompende piano in het honky tonkertje "The Hell I' m Raising now" en Mike's eigen rockertjes "Baby Doll", "Come Around to Me " en "Devil I Can't Talk to". Het lijkt wel of de befaamde Sun Records studio's werden afgehuurd want met "Beyond the Madness" lijkt het wel of Roy Orbison eventjes langskomt en een prima versie van "the Late Great" Carl Perkins "Honey Don't" en het eigen "On the Clock" versterken dat gevoel alleen maar. Natuurlijk kan een leuk country deuntje niet ontbreken op dit prima album en met "Self Inflicted Wound" wordt ook aan die verzuchting graag gevolg gegeven. Waar voor je geld zou ik zeggen want met de hidden track "My Little Feel Good" komt ook de blues liefhebber aan bod. "Cullison has put the car in gear and the pedal to the metal for a rockin' ride". Klasse album en een prima begeleidings band bestaande uit Billy Block (drums), Chris Anderson (guitar), Dennis Gulley (bass), Doug Jones (harmonica), Joe Mc Glohon (sax) en Johnny Neel (keyboard, harmonica).




 

 

 

SALTFLAT
COLD MORNING LIGHT
Website: www.saltflat.co.uk
www.myspace.com/saltflat
Email: ncook@sky.com
administrator@saltflat.co.uk
Label: Bonedry Recordings
www.cdbaby.com/cd/saltflat

Je hoeft niet persé uit de USA te komen om Americana te spelen, als het maar goed zit in het hoofd en je muziek door de jaren heen de juiste invloeden heeft ondergaan. Saltflat stamt uit de West Midlands in Engeland en werd opgericht door singer-songwriter Neal Cook die zijn sporen eerder verdiende bij The Wildflowers. Hij vroeg aan zijn Wildflowers-maatje Bill Morris om bas te komen spelen, Paul Sharp (ex-Head Of David) werd aangezocht om de drums te hanteren en zijn vriend Paul Connop op leadgitaar vervolledigde het viertal. Hun eerste full-CD "Cold Morning Light" is nu verschenen en toont aan dat deze nieuwe groep gekomen is om een tijdje te blijven en zal proberen om hun stempel te drukken op de Britse muziekscene. Met frisse gitaarpop en alt.country muziek slaagden ze er in Engeland al in om in het voorprogramma van The Men They Couldn't Hang en van Chuck Prophet op te treden. Zelf beweren de heren beïnvloed te zijn door o.a. Slaid Cleaves, Steve Wynn, Bill Janovitz, Wilco en Jesse Malin, wiens muziek en stem volgens ons de meeste raakvlakken vertonen met het geluid van Saltflat. "Cold Morning Light" is een korte CD met maar 9 liedjes, waarbij het trage "Over To You" bij ons de gevoelige snaar weet te raken en ons van bij het begin weet te boeien. Ook "Coming Home" en "Windshield Blues" beschikken over dergelijke eigenschappen en - ik weet ook niet waarom - doen me bijwijlen denken aan good old sixties-ster Dave Berry. Neal Cook beschikt over een mooie, wat rauwe stem. Bovendien heeft hij ook niet zo veel meer te leren over hoe je goede songs moet schrijven. De nummers op "Cold Morning Light" gaan van swingend over rockend naar emo-pop, waarbij het laatste genre het meest indruk op ons heeft achtergelaten. Hopelijk ligt hierin de basis voor de nummers van een volgende plaat, die allicht al ergens in 2007 op deze wereld zal worden losgelaten. Wij zijn tot dan in blijde verwachting.
(valsam)



LISA RICHARDS
MAD MAD LOVE
Website: www.lisarichardsmusic.com
www.myspace.com/lisarichardsmusic
Email: lisa@lisarichardsmusic.com
Label: Eigen beheer
www.cdbaby.com/cd/richards2

 

"Richards sings with incredible power and conviction, and surprisingly, doesn't really sound like anyone else." (Relix magazine), "Wonderfully sincere wide eyed delivery" (Billboard), "An incomparible and stunning voice, a compelling listen from start to finish" (PennyblackMusic.com) zijn de lovende quotes die we dadelijk terugvinden op de website van de in Australië geboren maar nu in Amerika wonende singer-songwriter Lisa Richards, dus wie zijn wij dan om haar tegen te spreken? Sinds haar onopgemerkte debuut "Not Quite So Low " en de opvolgers "Undergroundling" en "Fragments of Truth", is Richards, wat heet, een professionele zangeres. Daarvoor maakte ze lange tijd als muzikante in diverse bands de straten en bars van haar woonplaats New York onveilig. Ook zong ze laatst mee op Douglas Greer's "Just A Man" album, in het nummer "Black Train". Lisa Richards beschikt niet meteen over de meest opvallende zangstem in de geschiedenis van de popmuziek, maar we hebben ook nooit beweerd dat het een vereiste is voor een goede plaat. Haar nieuwe album "Mad Mad Love" is in de eerste plaats een verzameling van twaalf volwassen en fraai uitgewerkte liedjes uit de grote stad. Niet enkel opgenomen in New York, maar ook in Austin, Texas, in een productie van Tim Bright (Lisa Loeb, Caitlin Cary, Robert McCreedy), Craig Ross (Patti Griffin, Spoon), Billy Masters en Jeff May. De sfeervolle liedjes met invloeden uit het jazz, folk, blues, pop, rock en country-genre vallen eenvoudig in het hoekje van potente folk/pop en Americana te duwen. De vergelijkingen met Bjork, Nina Simone, Billie Holliday, Ricki Lee Jones, Janis Joplin en Allison Krausse kloppen ook allemaal. We stranden echter telkens weer en spijtig genoeg op het ietwat vlakke stemgeluid van Richards, die op haar nieuwe plaat duidelijk kiest voor zowel een luchtige aanpak als moderne arrangementen voor haar bondige songs. Door de manier waarop ze zingt en liedjes schrijft, blijft ze echter in het territorium van de reeds vernoemde vrouwelijke collega's. "Mad Mad Love" moet het hebben van de alleraardigste productie en een handvol uitschieters, waaronder opener "Bloom", Lou Reeds gecoverde "Satellite Of Love", het atmosferische maar toch stevige "Daddy Please" en misschien wel het prijsnummer van de cd, het bluesy "Rags And Old Iron". Kortweg: De vele omzwervingen hebben haar typische singer-songwritersgeluid verrijkt en lichtelijk vervormd. Lisa Richards moet alleen oppassen dat haar softheid niet naar de verkeerde kant doorslaat. Gelukkig is daar op "Mad Mad Love" geen sprake van.