Greenwood is een Belgische bluesrockband die niet probeert de eerste Peter Green periode van Fleetwood Mac na te spelen, maar de rauwe psychedelische Peter Green-jaren (1967-1970) opnieuw tot leven brengt. De geboorte van Greenwood ligt al in 2011, toen Kirri Valvekens samen met drie andere muzikanten het concept in handen nam “A Tribute to Peter Green's Fleetwood Mac”. Tot In 2017 speelt Greenwood met verschillende bezettingen. Dan zien we Kirri (op gitaar en zang) samen met Luc Canters (lead guitar), Zenn Canters (lead guitar), Marc Van Puyenbroeck (bas) en Herman/Herre Cambré (drums). Er bestaan verschillende opnames uit de jonge jaren van Greenwood op you tube. Zo te beluisteren, maar veel meer dan deze, enkele live gigs o.a. in cafe den Tip 2018, op Goorblues bij Paul en Michel 2019, nog meer ervaring en knallend op Rock in Vorselaar 2025. Altijd genietend van deze magnifieke ode aan Fleetwood Mac, die Peter Green oprichtte samen met drummer Mick Fleetwood in 1967, na hun ervaring bij John Mayall's Bluesbreakers. Spijtig genoeg verliet Peter Green deze al na kleine drie jaar in 1970, vanwege mentale problemen en worstelingen met roem. Hij overleed in 2020, op 73-jarige leeftijd. We zien Greenwood met de huidige bezetting steeds meer, in onze eigen muziekkroegen maar op of festivals als Gevarenwinkel 2018 en onlangs openden ze ook vrijdag, briljant en met groot succes, Gevarenwinkel 2026.

Kris Valvekens, Kirri met zijn roepnaam, kennen we nog met andere persoonlijke projecten als singer-songwriter Kirri's Travelin' Kitchen Jam, waarvan ook twee albums met blues- en rootsmuziek. Deze duizendpoot verscheen ook bij AJ & The Moose, Five O' Clock Shadow Bluesband, Memphis Mojo, Kirri Willy & Le Magasin Dangereux, Verlin, Blues in Bruges .Treedt ook regelmatig solo op met akoestische gitaar en mondharmonica. Ook “Diamond On the Rocks”, zijn immens populaire Neil Diamond-tributeband. Dankzij zijn donkere, rauwe stemgeluid, dat sprekend op dat van Neil Diamond lijkt, trekt hij hiermee al jaren langs grote festivals en culturele centra. Releasde net zijn album “Lalala And Other Stories” (2026) van Kirri's Travelin' Kitchen Jam. Waarvan ook de recensie hier ook bij Rootstime. Luc Canters is een even groot muziekvoorbeeld en heer en meester op gitaar, speelt met verschillende zangers en zangeressen zoals Nathalie Van den Meutter. Vormt samen met haar het duo “Luna”. Ze brengen jazz, blues, soul en pop, met onder meer nummers van Aretha Franklin, Stevie Wonder en John Hiatt. Treedt ook al jarenlang als duo samen op met Eddy Van de Schoor aka De Schorre, een veelzijdige zanger is thuis in begeesterde covers van de jaren 60 tot nu, zowel Nederlands als Engelstalig. Speelt ook met Kirri bij Diamonds on the Rocks. En dan nog bij de groep Franklin, jawel ode aan Aretha. Zijn zoon Zenn Canters volgen we al even graag. Is vooral bekend binnen de blues- en rockscene, dan ook die al jaren samenspeelt met zijn vader Luc Canters. Heeft ook twee gouden handen in het herstellen van de 'oh zo snarige geliefden der gitaarhelden onzer contreien.

Het optreden werd één der meest geliefde in de livingroom, waardoor lang op voorhand volgeboekt. Het samenspel met vader en zoon Canters is dan ook bewonderingswaardig en virtuoos. Met luisterend oor, iedereen hier stil genietend, waar Kirri tussen deze twee de juiste man op de juiste plaats inneemt met fenomenale stem en akoestische gitaar. Kirri vertelt schertsend vanop het podium, hier zonder bas en drums: we hebben vernomen na Gevarenwinkel, dat drie gitaren teveel zijn, daarom hebben we er maar één achter gelaten. Het wordt wel echt genieten met een goedkeurende Peter Green vanop een fotokader. Niet alleen de Fleetwood hits worden hier rijkelijk uitgesponnen over onze hoofden, ook de minder gekende Peter Green pareltjes. Kirri met akoestische gitaar en gouden stem, Luc en Zenn op hun Les Paul Gibson, afwisselend op akoestische gitaar. Bij Oh Well speelt Luc ook part II, wat niet alle bands aandurven, hier met volle aandacht wordt beluisterd. Herinneren we Peter Green zeker als boegbeeld in de muziekgeschiedenis. Zo is “Black Magic Woman” ook van zijn hand, niet van Santana, zoals velen denken. Ook Fleetwood Mac speelde nummers als ode aan hun tijdsgenoten, zoals “Homework” van Chicago-blues gitarist Otis Rush, soms live met Otis Spann op piano, niet te verwarren namen. Ook hier mogen we dit nummer beluisteren in een fabuleuze uitvoering door Greenwood. Net als “Slabo Day”, een nummer toegeschreven aan Snowy White in diezelfde periode. Alle andere nummers op de setlist zijn van Peter's hand, we noteren:
Eerste set: Rolling Man, Looking For Somebody, Rattlesnake Shake, Jigsaw Puzzle, Black Magic Woman, Coming Your Way, Buzz Me Baby, Homework, Slabo Day.
Tweede set: Before The Beginning, I Loved Another, Sandy Marie, Green Manalishi, Albatros, Oh Well, Ramblin' Pony, Need Your Love So Bad, Shake Your Moneymaker, Man Of The World, Like It This Way.

Guy Cuypers