Aanvang September openden de drie Guitars of Greenwood met grote klasse het nieuwe seizoen van de Rootstime Living Room Free Concerts. Het was meteen een schot in de roos, want al vrij snel kreeg dit optreden het vignet “VOLZET” opgeplakt! Vanavond was het in Halen de beurt aan RAMBLIN’ DOG, een Nederlands blues/roots kwartet met uitgebreide muzikale ervaring, dat bestaat uit: Joep de GREEF (lead zang, blues harp, gitaar), Frank REEMERS (zang, lead gitaar), Markus TRUM (bas) & Maurice MEESTERS (percussie). Deze vier muzikanten hebben een gedeelde passie voor blues & roots, wat zich in 2016 al vertaalde in het halen van de finale van The Dutch Blues Challenge. Die finale wonnen ze niet, maar wel de prestigieuze publieksprijs. In 2017 debuteerden ze met ‘We Will Voodoo You’ uit. Hans F. Marijnissen verzorgde toen de percussie.

Het met passie en plezier spelen is de drijfveer van deze vier illustere muzikale heren uit de regio Eindhoven. Hun repertoire bestaat uit zowel eigen composities (Reemers/de Greef) als zelf gearrangeerde nummers in diverse stijlen van grote blues artiesten, waarbij o.a. T-Bone Walker met zijn swingende “T Bone Shuffle” en Lead Belly met “Leavin’ Blues” op hun setlist stonden. Waar we ergens zaten te wachten op “de blues”, openden ze hun eerste set verrassend met JJ Cales “After Midnight”, om daarna de deur open te zetten voor Junior Wells (een protegé Sonny Boy Williamson II) om vakkundig zijn “Little By Little” en Bo Diddleys “Before You Accuse Me (Take a Look at Yourself)”, wat velen kennen in de versie van Eric Clapton, door de Living Room te laten rollen. De kop was eraf  (Belgisch gezegde voor “het begin van een taak is gemaakt”) en de toon gezet, wat je kon voelen aan de eerste reacties van ons trouwe, aandachtige publiek. De set was verder erg gevarieerd, kortom  boeiend, met nummers als “Mississippi Kid”, de bekende country/blues die oorspronkelijk werd geschreven en uitgebracht door de Lynyrd Skynyrd op hun debuutalbum uit 1973 en “Don’t Ever Let Nobody Drag Your Spirit Down” van Eric Bibb. Afscheid nemen is het thema van “St. James Infirmary”, de melancholische, maar nog altijd mooie blues en jazz standard die net als vele andere uit volkstradities is voortgekomen. Louis Armstrong maakte het nummer blijvend beroemd met zijn opname uit 1928, waarop Don Redman -sommigen noemen Irving Mills- als componist  wordt genoemd. Een zowat perfect nummer om de set af te sluiten. Pauze, tijd voor de bar!

Terug op je plek en dan openen met “Booze Is My Friend”, is op ze minst “opruiend”. We gaan ervan dat dit bedoeld was om de aandacht te trekken, de neuzen richting Ramblin’ Dog te zetten. Swoit! Ook in de tweede set was er veel aandacht voor de “groten”. Lead Belly kreeg met “Leavin' Blues” en “Bourgeois Blues” ruime aandacht. Het laatste werd geschreven in 1937, als reactie op de discriminatie en segregatie waarmee hij te maken kreeg tijdens een bezoek aan Washington D.C. In Het nummer hekelt Huddie Letbetter (°1889†1949) de Jim Crow-wetten en de leefomstandigheden van Afro-Amerikanen in de zuidelijke Verenigde Staten in die tijd. Na Tony Joe White’s “Polk Salad Annie” zorgden Blind Willie Johnsons “The Soul of a Man” en Albert Kings “Don’t You Lie to Me” nog even voor “nothing but the blues”. Met Keb’ Mo’ en zijn “Dirty Low Down & Bad” voelde je het einde voorzichtig naderen. Dat kwam er met nog een nummer uit hun debuut album, “Bayou Woman”. Het vat is leeg, zou de ober zeggen, maar niets was minder waar. Pas na “Night Train” ging de reis richting Noorden. Ik denk, onder de streep, te mogen stellen dat de avond méér dan geslaagd was. Ramblin’ Dog heeft hier in Halen behoorlijk wat indruk nagelaten. Ik zou daarom durven zeggen: nog méér uit het Noorden, nog méér leuke opwindende muzikale Ollanders!

CY @ Bed’nBlues op donderdag 01/10/26 als RUBEN BERTRANDS & THE NIGHTCAPS ons komen verwennen!

Eric Schuurmans

Setlist: Set1: After Midnight (JJ Cale, 1966) - Little by Little (, 1960) - Intercity Train (?) – Before You Accuse Me (Bo Diddley, 1957) - 61 Highway (trad.)  - Mississippi Kid (Lynyrd Skynyrd) – Stranger Blues (Elmore James, 1989) - T Bone Shuffle (T-Bone Walker, 1947) - Don’t Ever Let Nobody Drag Your Spirit Down (Eric Bibb & Charlotte Höglund, 1997) – St. James Infirmary (trad. Joe Primrose aka Irving Mills) / Set2: Booze Is My Friend* - Leavin' Blues (Lead Belly, 1941) - Bourgeois Blues (Lead Belly, 1937) - Polk Salad Annie (TJ White, 1968) – The Soul of a Man (Blind Willie Johnson, 1930) - This is How I Live (Willie Dixon / Muddy Waters) - Don’t You Lie to Me (Albert King, 1940) - Dirty Low Down & Bad (Keb’ Mo’, 1994) - Bayou woman* - Encore – Night Train > Refs.: We Will Voodoo You*: 2017