♫ WILLIE BRANCH ♫ BIG BILL* (Farewell Concert) ♫ LUTHER DICKINSON TRIO
 ♫ JOHN PRIMER & STEVE BELL ♫ BOOGIE BEASTS* ♫ KITTY, DAISY & LEWIS* 
♫ BILL ABEL* ♫ (iDeal Acoustics Stage*) 

Op zaterdag vanaf 14u waren afwisselend op de Engelen Vanacker en iDeal Acoustics Stage zeven acts gepland. Op de hoogdag -de tweede dag van de 7de editie- waren WILLIE BRANCH, de BOOGIE BEASTS en KITTY, DAISY & LEWIS op de affiche de namen die, vergeleken met de intieme settings van de dag eerder, het verschil moesten uitmaakten. WILLIE “LG” BRANCH is een Americana-zanger, gitarist en songwriter uit Oudenaarde in Oost-Vlaanderen. William is de voormalige frontman van de Band of Willies. Zijn muzikale invloeden zijn heel herkenbaar. KITTY en DAISY, twee zussen & broer LEWIS Durham zijn telgen uit een muzikale familie uit het Noorden van Londen. Tijdens hun zoektocht naar een eigen sound speelde vader Graeme de ritme gitaar en was moeder Ingrid de bassiste. Nu speelt Lewis banjo, gitaar, lap steel en piano. Kitty doet de percussie, speelt op harmonica, ukelele en gitaar en Daisy, zij zingt en drumt. De muziek van deze generatie nieuwe jonge blues artiesten is heel breed vervat in wat men omschrijft als “roots rock”. De BOOGIE BEATS -ze vieren momenteel hun 15 jaar op de planken én 100 jaar R.L. Burnside (°1926†2005)- zijn sinds hun laatste album, ‘Don’t Be So Mean – A Tribute to R.L. Burnside’ overal letterlijk “hot” en behoeven hier verder, gezien hun gekende kwaliteiten, géén extra woorden.

“Het afscheid van een muziekicoon…”

Ik heb in de inleiding hierboven één naam opzettelijk weg gelaten. Die van Armand Hombroeckx aka BIG BILL, omdat hij na twee café-optredens in de voorbije dagen -de vuelètste vond plaats tijdens Leive Kermis op de Oude Markt tgov. één van de laatste authentieke bruine kroegen, Kaffee den Allee- zijn “échte letste” optreden vandaag op Sortie Blues “zou” doen. Wat hierna volgt moet een hommage zijn aan het “fenomeen” Hombroeckx (24/09/’50), de blues muzikant BIG BILL of voluit BIG BILL “KRAKKEBAAS” (krakkebaas: bessen die tussen de tanden kraken, in ’t Leuvens: stomdronken, lazarus).

Armand was in de jaren ‘70 in en rond de “kroege van d’Aa Met” in Leuven als zanger/gitarist erg populair. De deze maand 76-jarige Big Bill is nu al een levende legende en zijn rauwe blues en r'n’r in het puur Leives, is wereldberoemd in Vlaanderen. Armand begon al zeer jong te musiceren. Begin 1966, samen met z’n broer/bassist Bert, in Bert & Skifflegroup en een paar jaar later vervoegde hij Het Luk Tegenbos Smartlappenensemble, waarvan Wilfried "Freakadel" Devijver de bassist was. Wanneer hij zich realiseerde dat zijn solo's tijdens concerten goed gesmaakt werden, ging hij zijn eigen weg. Rond 1973 vormden de broers Hombroeckx een eigen band met de naam (eerst diep inademen): Big Bill Krakkebaas en de Sock ‘N Soul (Ram Jam Funky but Live) Band. De groep met de unieke naam kende wisselende samenstellingen en trad vooral op in… cafés en kleine zalen. O.a. rock gitarist/producer  Jean-Marie Aerts en gitarist, zanger, componist, songwriter, arrangeur, producer en tv-persoonlijkheid Jean Blaute maakten er deel van uit. J-M Aerts is later als rockgitarist vooral bekend geworden van T.C. Matic en solo met de band JMX. Als producer, van zijn werk met o.a. meer Big Bill, Rick Tubbax & The Taxi's, Absynthe Minded, Urban Dance Squad, Jo Lemaire, Elisa Waut, Tom Wolf, El Fish, La Fille d'Ernest, Kris De Bruyne en Gorki.

Big Bill vertoefde zo’n drie jaar in de States waar hij ooit blues zanger en gitarist Steve Ray Vaughan (°1954†1990) ontmoette. Hij vertelde ons dat en zowat heel zijn muzikale leven zelf enkele jaren gelden in een gemoedelijk interview dat we bij hem thuis, in een woontoren, 14 hoog, met hem deden. Armand dronk toen aan de bar een whisky/7 up met SRV. Double Trouble? In een toenmalige blog van Austin Town Hall beschreef men zijn muziek als  “oddball (excentrieke) garagerock”. Na zijn terugkeer naar België nam Big Bill in 1995 zijn éérste live album (‘Allee live’) op. Het is genoemd naar zijn stamcafé, het legendarische (al genoemde) Café Allee op de Oude Markt 41 in Leuven, waar Bill ondertussen zijn eigen hoekje (barkruk) kreeg. Het grootste deel van zijn carrière speelde Big Bill samen met zijn maat bassist Jean Vandooren. Meestal in cafés, maar toch kregen ze af en toe de kans om op grotere podia te staan. In 1975 gaf Big Bill mee het startschot van de eerste editie van Rock Werchter en in 1982 deed hij dat ook op de eerste Markrock, waaraan hij jarenlang ook verder aan meewerkte.

Toen Big Bill Krakkebaas (met Sock ‘N Soul -Ram Jam Funky But Live- Band) in 1974 debuteerde met de single “Stoose Blues / Ene mee Hesp”, had hij al een lange weg afgelegd. Ondanks dat Bill in het Leuvens dialect zong (het was geen bewuste strategie, maar eerder iets dat spontaan ontstond), spraken de nummers ook publiek buiten de stadsgrenzen van Leuven aan. Dit kwam omdat de universiteitsstudenten ongewild de PR-managers van Big Bil waren en zo meehielpen met de popularisatie van zijn nummers doorheen heel Vlaanderen. De onderwerpen van de nummers leken uit Big Bill’s leven gegrepen te zijn en spraken, o.w.v. de herkenbaarheid en eenvoud, vaak iedereen en alle rangen aan. Zijn muziek is primitief en de teksten navenant, maar voor sommigen niet vanzelfsprekend!

Big Bill, de Leuvense “blues curiosity” bracht al vier albums uit: ‘Big Bill’ (1974), ‘Sit on It’ (1978), ‘Ene mee Hesp (The Original)’ (1995) en meer recent, ‘Last Call’ (2023). De titel van dit (voorlopig?) laatste studio album verwijst naar het gebruikelijke “laatste (café) rondje”. Op ‘Big Bill’, zijn titelloos debuut album uit 1974, speelden naast Jean-Marie Aerts ook andere belpopcoryfeeën  als Jean Blaute, “Stoy” Stoffelen, Mich Verbelen, Frakke Arn en (broer) Bert Hombroeckx mee. Big Bills bekendste hit -een wereldhit in de Lage Landen- blijft zonder twijfel het fameuze B-kantje van “Stoose Blues” uit 1974 (geïnspireerd op Chuck Berry’s “No Particular Place to Go”), "Ene mee hesp". Andere hits zijn "De kroege van d'Aa Met" (wat Bill zelf zijn beste nummer noemt) en "Sit On It". Merk op, dat de line-up van "Sit on it" bestond uit Jean-Marie Aerts, “Stoy” Stoffelen, Mich Verbelen & Jean Blaute, m.a.w. de begeleidingsgroep van Raymond van het Groenewoud! Rond 1978 bracht Bill ook enkele nummers in ska-stijl uit, zoals het genoemde “Sit on It”, “Tes Ka” en “Vismet Boogy”. Aanvang 2013 kwam hij, na meer dan 25 jaar, met de single “Schonen Dag” nog eens met iets nieuws op de proppen.

In 2023, na een carrière van 50 jaar én voor het éérst in 25 jaar, was er een nieuw album (én de heruitgave van zijn titelloze 1976-debuutplaat). 'LAST CALL’, zijn nieuwe / vierde studio album is een compilatiealbum met “rariteiten”, met 15 nummers die tussen 1974 en 2017 verschenen. Sommige als 7” singles of op eerder, nog moeilijk te vinden of op ondertussen uitverkochte compilatiealbums. Op de tracklist staan twee versies van “Ene mee Hesp” en uitzonderlijk enkele nummers met Big Bill & J-M Aerts op akoestische gitaar: “’k Droenk En Goei Chat Soep”, “’k Was Verbabbereerd” en “’k Was Verbabbereerd”. In 1995 schreef Big Bill nummers, die hij opnam met Jean-Marie Aerts. De nummers werpen een vernieuwde en verfrissende blik op de carrière van de Leuvense rocker. Het album sluit af met een akoestische versie van Big Bill zijn grootste hit “Ene mee Hesp”, waarbij het kinderschoolkoor Kwatrecht uit Wetteren in de achtergrond meezingt.

Welke nummers op deze bijzondere verzamel release vielen verder nog op, of zijn wat minder bekend bij het brede publiek? De rocker “Mokke Rock” (Parsifal, ‘7x kleinkunst’ - 1977) met Harry Van Beul op piano en met veel getoeter en geblaas van Johan Vandendriessche op sax. Het is een origineel nummer uit 1975 en is de afsluiter van de A-kant. Verder ook “Nico’s Blues”, een traditional uit het ‘Together’ album uit 1991. Big Bill herwerkte deze erg bluesy traditional en “Edde Geld Baa” (‘Wrakhout’ - 1995), de opener van de B-kant, met gitarist Steve Turcksin (°1952†2021). Steven Tucksin -gekend als de artiest met de droge humor- maakte in de jaren ‘70 en ‘80 ook deel uit van de Leuvense scene. Hij speelde onder meer bij Big Bill en inspireerde Paul Van Bruystegem (Lange Polle van Triggerfringer) en Big Bill’s ’s neef, Charly Verbinnen (David Ronaldo & Dice). Verbinnen beleefde in 2017 een historisch moment met Steve Turcksin toen ze in Het Depot in Leuven samen op het podium stonden bij de comeback van Armand “Big Bill” Hombroeckx. Naast Charly en Steve waren er toen ook “Stoy” Stoffelen, Luk Degraaff, Henri Ylen, Jean-Marie Aerts, Alain Louie, Ben Crabbé, Jan Hautekiet en Paul ‘Lange Polle’ Van Bruystegem (°1959†2025) bij. Steve Turcksin stierf aan longkanker. Hij werd net geen 69 jaar oud.De straffe rocker “Jimi Jimi” met echte Jimi Hendrix-alluresen “Ni Content” (Marco Epis doet de percussie)is het resultaat van de samenwerking van Big Bill en Charly Verbinnen in 2017.Het nummer “Schuenen Dag” (‘Iet Me Ziel’ - 2013) met Herman Acke & Roeland Vandemoortele op  akoestische gitaar  stemt ook uit die periode. Zijn ska-nummer “Tes Ka” (1980), “Goe Zot” (1980) en “Swakke Wa Doede Naa” (‘Het Hikske Staminee’ - 1986) zijn 7” singles en nog niet eerder op een album uitgebrachte nummers uit de jaren tachtig. Het album begon en eindigt met een bijzondere versie van “Ene me Hesp”. Het is een akoestische versie met het genoemde kinderschoolkoor, te vinden op het ‘Zingen voor Kinderen’ album. Het uitbrengen van deze verzameling “rariteiten” op gelimiteerde crèmig wit gekleurde vinyl zal vooral de snelle kopers geplezierd hebben.

BIG BILL was er op Sortie Blues al vanaf het begin -toen nog aan café De Sortie in Oud-Heverlee- zowat ieder jaar bij. Hoelang BIG BILL (& BAND) nog de rode draad van SORTIE BLUES festival zou zijn, hing van Krakkebaas zelf af. Dit jaar werd het zijn “farewell concert”. Armand (zang, gitaar) stond op de iDeal Acoustics Stage met zijn ondertussen gekende maten/vrienden, zijn maatje van het éérste uur Jean VANDOOREN (bas) en Toon DERISON (drums). Roland Van CAMPENHOUT (gitaar, zang) had niet meer dan één telefoontje nodig om hen te kunnen vervoegen en, nog iemand van het éérste uur, gitarist Charlie VERBINNEN. Hij was de enige van de vijf die nog geen stoel nodig had. Zittend en geflankeerd door vrienden, werd dit waarschijnlijk niet Big Bills beste, maar zeker zijn meest bijzondere en ontroerende optreden. Armand in T-shirt en uiteraard korte broek, opende de set met “Letter from a Prisoner”, gevolgd door JL Hookers “Boom Boom”. Maar het talrijk opgekomen publiek was er uiteraard voor de nummers die het “Leivens” op de kaart zette, voor ook nu weer Bills grote “hits” als het dramatische maar heel komische “Voordeur Blues” en zijn eigen favoriete “Chique Lowieke”, een nummer over iemand die Armand uit het Leuvense uitgaansleven kende. Hierbij zorgde Charlie vakkundig voor zowat voor alle solo’s en accenten en sprong Roland -als hij oplette- op zijn eigenste manier in waar nodig. JJ Cales “Call Me the Breeze”, Bill Monroes “Blue Moon of Kentucky” (met gast gitarist Geert Dierickx) en Ben E. Kings “Stand By Me” (met gast zanger, de “man in black” ?) waren de tussendoortjes, maar met de meezinger “Kroegen van d’Aa Met” wierp Bill opnieuw een bullseye! Na een dankwoord van de bijna jarige Jean en Robert Johnsons “Crossroads” kwam het eind van de set eraan. Afsluiten kon dan enkel nog met het dilemma “Ene mee hesp of ene me kees”. Er kwamen nog bloemen, een extra dankwoord en Armand die wat verdwaast maar bewogen naar de uitgang van het podium stapte… “And now, the end is near,” zou Frank Sinatra gezongen hebben. Het werd zeker voor Tom (Meyhi) & Co. een ambetante en wat moeilijke dag. Wij namen vandaag afscheid van een muziekicoon, maar weten nog steeds niet te kiezen tussen “ene mee hesp of ene mee kaas…”.

Een gehele generatie van Belgische muzikanten kan Armand Hombroeckx aka Big Bill Krakkebaas op de blote knietjes danken, want het was hij die o.a. Jean-Marie Aerts als eerste vroeg om een plaat te producen en, een ander lid van zijn band, Jean Blaute is ook al jaren songwriter, componist, arrangeur én producer… Vandaar mijn oproep: Leuven, ik zou toch maar eens nadenken of Armand op “d’Aa Met” geen standbeeld, gedenkplaat of… verdient! Big Bill is niet langer “krakkebaas”, of toch nog een beetje?…

Eric Schuurmans

Discografie BIG BILL (KRAKKEBAAS): 4-Last Call (“rariteiten” compilatiealbum, 1973-2023) [2023] | Big Bill (heruitgave ‘Ene Mee Hesp – The Original’, 1995) [2023] | “Schonen Dag” [2013] | 3-The Original  Ene mee hesp [1995] | Allee live + 3 [1995] | “Tes Ka” [1980] | 2-Sit on It [1978] | 1-Big Bill (Parsifal)  [1976] | “Stoose Blues / Ene mee hesp”, Big Bill Krakkebaas m/Sock ‘N Soul (Ram Jam Funky But Live) Band [1974] | (“Single”)