Met de hulp van zijn grootste fan.

Het was een ontroerde Geert Maris, aka Nona Mez, die gisteren in zijn thuishaven Leuven, in een goed gevuld Depot, zijn fans aan de borst mocht drukken tijdens de voorstelling van zijn nieuwe dubbel-cd “Radio Rain & Hard Luck Stories”. Hij was bijna sprakeloos van de steun die hij kreeg van zijn vrienden muzikanten die hem één voor één bewonderen. Milow, Anton Walgrave, Tom Helsen, Kristof Uittebroek, allemaal stonden ze vrijwillig in de rij om hun idool bij te treden.

Hoewel Nona Mez altijd tot de meest getalenteerde singer-songwriters van zijn generatie heeft behoord, liet de grote doorbraak die zijn Leuvense vriend en fan van het eerste uur Milow wel kende, op zich wachten. Je zou nog gaan twijfelen aan jezelf, maar het was Milow zelf die de man die hem vroeger op de rails zette de nodige steun gaf die opnieuw zijn zelfvertrouwen opkrikte om een prachtig dubbelalbum uit te brengen op Milow’s Homerun label. Geert glunderde de ganse avond van plezier en genoot zichtbaar met volle teugen van dit unieke moment. Het leek wel op een tribuutshow, en dat was het ergens ook, maar tegelijkertijd was dit optreden een nieuwe start voor Nona Mez.

De avond werd ingeleid door de mooie verschijning van het trio Nele Needs A Holiday. “What’s In A Name?”, zo zag het er ook uit en zo klonk het ook. Frivole, luchtige nummers over een rood kleedje in “Red Dress” of een humoristische tekst, met hier en daar een pikant detail zoals het “Grab My Tit” incident in het autobiografische “Je ne suis pas interessée”, toveren  automatisch een glimlach op alle gezichten . Daar ligt dan ook de toekomst van dit trio dat eerder een hoog amusement en zomers gehalte uitstraalt dan muzikaal ons iets bijbrengt.

Schril is dan ook het contrast met Nona Mez, één van de best bewaarde geheimen op singer-songwritervlak in België. Hij heeft in zijn carrière al de prachtigste nummers bij elkaar geschreven en ook vandaag komt hij weer op de proppen met een fantastisch nieuw album. Vier lange jaren heeft hij ons laten wachten, maar het resultaat loont de moeite. Geert is de bescheidenheid zelve en maakt ondanks zijn jarenlange podiumervaring nog steeds een wat verlegen indruk. Eenmaal als hij in een nummer zit wordt hij er echter helemaal door opgeslorpt en in volle inleving. De set opent met de ontroerend en intiem klinkende verweerd klinkende pianoballade “Sun At Six”. Nona Mez wordt vanavond niet enkel bijgestaan door zijn begeleidingsband bestaande uit toetsenist Peter Pàzmàny   , drummer Davy Deckmijn en bassist Jelle Van Den Bergh om de juiste accenten te leggen, het zijn de gastartiesten die in duet met Geert voor prachtige momenten zorgen of solo een cover van Nona Mez naar hun hand zetten. Het is geweldig om horen hoe Tom Helsen op piano “Backspaced” uit Geert’s vorige album Out Of Touch omtovert tot de perfecte Tom Helsen hit.  Kristof Uittebroek van Customs weet op zijn beurt nummers als het nieuwe, als trage Graham Parker klinkende  “Doorstep” en zeker de hemelse cover van “State Trooper” van Bruce Springsteen, één van de grote favorieten van Geert, aan te vullen met het juiste elektrische gitaargeweld. Donderende basnoten en een voodoo vibe percussie geven deze song zelfs een geheimzinnige The Doors klank.

Milow deed zijn duit in het zakje met een lovende speech waar Geert de krop in de keel van kreeg en ook live vloeien de stemmen van de twee Leuvense grootheden Jonathan en Geert naadloos in elkaar in een begeesterd “Hard Luck Stories”. De verrassing van de avond en tevens het hoogtepunt van het concert kwam echter uit de hoek van Anton Walgrave, die “Mercy” helemaal naar zijn hand zette en ondersteunde met groezige gitaarnoten die in dit kippenvelnummer helemaal je hart deden bloeden. De boodschappen missen hun doel niet en zowel de fans als Nona Mez genieten met volle teugen van deze momenten van intensiteit. Ook Geert schiet ons recht naar het hart en toont hoe tijdloos zijn oudere nummers klinken zoals een nog steeds even fris klinkende eerste single “Something That You Say” en een schitterend op percusieve akoestische gitaar naar Ani Di Franco verwijzend “Twenty-Six or Seven”.

De staande ovatie die Nona Mez kreeg na een door alle artiesten gezamenlijk uitgevoerde afsluiter “Aces And Kings” was dan ook meer dan verdiend. We hopen dat dit optreden samen met Geert’s nieuwe prachtplaat "Radio Rain & Hard Luck Stories" de springplank mag worden naar een grote doorbraak van Nona Mez. Wij hadden hem al veel langer ontdekt en bewonderd en het is nu aan de rest van de wereld om zich in de armen van Nona Mez te laten sluiten. Hij zal je nooit meer loslaten.

Blowfish

Meer foto©Blowfish