JEFF JENSEN BAND @ GOORBLUES, GOOREIND (WUUSTWEZEL) - 19/04/15

Goorblues heeft dankzij Michel en Paul er weer een gedenksteen bijgekregen. Voor de eerste maal in België gooit Jeff Jensen hier alle riemen los. Na gisternacht in het Zwitserse Lausanne, wordt dit de band hun elfde gig in het vijfde Europese land. Van vijf uur deze ochtend reeds op pad vertelde Jeff me buiten en vraagt ook nog hoe wij ons voelen...hij voelt zich duidelijk in topvorm en ziet er ook zo uit, touren daar houdt hij duidelijk van.

“We Gonna Rock This House”, gewaarschuwd met dit nummer en al is dit huis reeds lang héél veel gewoon, na enkele oldtimers staat hier een nieuwe trike voor de deur en op het podium. Dit drietal houdt niet alleen van moto's en mooie machines, wat in de pauze bleek. “That's What Love Will Do For You”, eigen nummer uit debuutalbum van 2007, waarin hij zich volledig gooit. Jeff staat duidelijk graag dicht bij ons,dit podium leent zich hiervoor dan ook ten beste. Ook Muddy Waters is in the house. De uitvoering scoort hier zeer hoog in “She's Nineteen Years Old”. Jeff gooit hier zo veel energie in dat hij zijn sjaal aan de micro dient op te hangen. Een dubbelganger van Ian Anderson staat hier voor ons, zo wil ik hem graag beschrijven, waarvoor hij me later dankbaar is tijdens een interview na de wedstrijd.

Energie ten over, net als Ian op linkerbeen, dan wel met een Gibson gewapend, terwijl Bill Ruffino op bas hem met geweldige baslijnen recht houdt. Eentje uit zijn nieuwe album “Make It Through” met veel Memphis Blues kruiden. Lange slow als inleiding voor “Can't Believe We're Trough”. Het gele plectrum tussen zijn tanden belet hem om volledig met open baard in te gaan op zijn eigen gevoelig gitaarspel. Jeff brengt ons in grote verscheidenheid heel zijn virtuositeit. Met Bill speelt hij al elf jaar. Robinson Bridgeforth, een jonge drummer evenzeer uit Memphis, ook al twee jaar in de band, kan zich hier volledig uiten op het volhouten Lignum drumstel van Gert Breugelmans, dat hier voor elke groep gereed staat dankzij Gert zelve. Buiten de ogen van Bill is het helemaal niet te merken dat het vorig optreden zo laat werd. Ballades en swinging blues met een energie als Rory Gallagher op het podium in “My Baby She Left Me”, ook weer met Jeff's kleurrijke lange gitaar solo's. Zijn favoriete song, zeer sentimenteel en autobiografisch, tour manager Ray herkent dit tot viermaal toe als op zijn lijf geschreven. Kondigt dit aan met de woorden dat we ons net in een Memphis Swinging Juke Joint bevinden. Op het einde van deze eerste set noemt hij dit de “Dinner Set” en vraagt ons al onze vrienden nu op te bellen en hen hierheen te vragen want in de tweede set heeft hij al zijn goede songs bewaard. Dat belooft ! Ik zag dan ook Paul bellen naar zijn dakwerker want hierboven zijn door Jeff wel enkele pannen afgeschoten.

Met opgestoken haar, opent hij “Empty Bottles”, de bonus track van Morose Elephant. Handgeklap van Bill zet ons allemaal aan terwijl het nummer verder loopt gewoon in “I'm coming Home”, titeltrack van een ouder album. Wordt nu zo live gebracht zonder orgel, noch blazers, dat de stukken er af vliegen. Schreef dan een song over dezelfde vrouw “Brunette Woman” waarmee hij samen met Brandon Santini de radiozenders en festivals van Tennessee tot California ten aanval ging. Heerlijke sound ook in het volledig instrumentale “Elephant Blue” met de bass solo van Bill. Loopt ook weer zonder stop verder in “Heartattack And Vine”, ééntje dat Screamin' Jay Hawkins coverde in 1933, ook door Tom Waits verheerlijkt, maar wat Jeff er van maakt sterkt eerder alle harten. Zijn positieve energie maakt het nummer nog meer evergreen dan het al was. Om het nog veelzijdiger te maken nemen we even Ray Charles ter hand terwijl Jeff traag met gitaar begeleidt, hiermee nogmaals zijn brede spectrum bewijzend. Terug naar de nieuwe CD, het rockend en meestampend “Get Along” waarbij het dansende publiek niet ontbreekt. Hij noemt het zijn protest song. Jeff vertelt ons hoe graag hij deze tour maakt en hoopt volgend jaar reeds terug te komen. “Hartelijk Welkom” roept Paul, volgend jaar weerom voor de eerste keer ! Allen meelachend. Ja de eerste keer blijft toch de beste, niet ? Paul merkt ook op dat de band de danspalen mogen gebruiken...Jeff tracht dit niet te begrijpen, maar laat zijn Gibson aan deze palen klinken in het bisnummer “All Along The Watchtower”, bedankt nogmaals Paul en Michel en zijn tourmanager Ray Frick, waarna ik een kort interview mag afnemen.

Ik zag op je facebook een vrolijke foto van je met een achttal nieuwe Belgische vriendinnen, het laat duidelijk zien hoe je je voelt op deze tour ....
Oh ja, fantastisch, tijdens een halte met onze bus, ga ik wat dichter tegen de wei en komen die koeien direct op me af, ik had er meteen een paar fans bij, heerlijk zo'n beesten en maakte ik er een mooie selfie van. Het was een zalig moment.

“We all enjoyed your gig man” en wat een energie, springend op het podium als een Ian Anderson van Jethro Tull.
Oh dank je, dank je zeer, jullie waren welgemeend een heerlijk publiek om voor te spelen. Het speelt voor mij geen rol voor vijftig of voor vijfduizend op te treden zo lang ik merk dat het publiek meeleeft en zich evenzeer amuseert, daar doen we het voor in verschillende stijlen....

….En maak je veelzijdige albums als dit nieuwe, kan je hierover meer vertellen?
Het album “Morose Elephant” is zo gemaakt dat verschillende stijlen aan bod komen. Ook de naam van het album niet vergeten. We zijn allemaal wel eens in een depressieve periode waarna de goedhartigheid van de olifant in elk van ons het uiteindelijk haalt. Positief blijven en vechten voor een verbetering, een betere wereld maar ook voor jezelf.

Ik las ook dat je denkt aan een nieuw live album, mogen we dat nieuws al publiceren?
Oh ja zeker, ik denk er aan dit volgend jaar uit te brengen.

Gaan we dan wel het nummer “Double Trouble” hierin horen, ik had dit eigenlijk vanmiddag graag gehoord?
Is wel ook een lievelingsnummer maar...de details moeten nog verder bekeken worden, het is nog maar enkele dagen geleden dat we deze opzet planden, ook de opname plaatsen moeten we nog bedenken. Terwijl dit vierde studio album “Morose Elephant” in de beroemde Ardent studio's opgenomen werd. In diezelfde studio C, waar Stevie Wonder één week later opnames maakte, net als voorheen Allman Brothers, Led Zeppelin, Bob Dylan...

Ik zag dat hete soep wordt opgediend..... Je lekkere Vlaamse dinner mag zeker niet koud worden, de kookkunst van Michel is beroemd onder vele bands en zijn soepen tot de verste ster gekend. Wijzelf genoten nog na van deze heerlijke namiddag en van een frietstop naast de deur.

Guy Cuypers

Foto © JiVe

meer foto's © JiVe

 

I'm Coming Home

 

Blue Elephant & Heartattack and Vine

 

All Along the Watchtower

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Artiest info
website  
facebook  

GOORBLUES, GOOREIND (WUUSTWEZEL) 19/04/15