VIRGIL AND THE ACCELERATORS @ SPIRIT OF 66,  VERVIERS  - 24/04/15

Net voor ze in mei aan een uitgebreide tour in de UK gaan beginnen, staken de jongens van Virgil And The Accelerators nog vlug het kanaal over voor een viertal optredens op het Europese vaste land. De Spirit Of 66 Was hun eerste halte, daarna volgden nog een optreden in Duitsland en twee in Nederland. Om vijf uur vrijdag morgen waren Martin, Virgil, Gabriel en Jack in Birmingham vertrokken om op tijd in Verviers te geraken. Deze band wil ik nooit missen als ze in de buurt zijn, dus vertrokken we vrijdag avond nog eens richting Verviers. VATA was voor de derde keer te gast in de club van Francis Geron. Iets voor half tien begonnen de jongens aan hun set met 'Take Me Higher'. Stevige rock uit hun recentste album 'Army Of Three'. Virgil begon solo, maar eens Jack en Gabriel hun frontman kwamen ondersteunen was het hek van de dam. De army of three etaleerde dadelijk hun kracht en klasse en ze waren van plan om de Spirit Of 66 in geen tijd te veroveren. Virgil And The accelerators zijn nog jong, maar het is nu al een goed geoliede machine. Dat krijg je als je elke dag samen een hele dag in de repetitie ruimte zit en steeds maar probeert om nog beter te worden. Ik heb veel respect en bewondering voor dit trio. Animal Gabriel McMahon is technisch een zeer goede drummer, hij combineert dat bovendien met power en snelheid. In Verviers zat hij weer met ontbloot bovenlijf achter zijn rode Natal drumstel het beste van zichzelf te geven. Bassist Jack Timmis plukte met grote klasse aan zijn vijf snaren Lackland bas en frontman Virgil McMahon perste al dadelijk een eerste zinderende solo uit zijn zwarte Gibson. 'Blow To The Head' is de single uit het nieuwe album. Melodieuze heavy rock waarin Virgil goed gebruik maakte van de Wah Wah pedaal om zijn Gibson nog wat ruiger te laten klinken. In het laatste gedeelte trok de band heel knap het tempo omhoog en maakte zo een geweldig einde aan deze topper. Elke keer ik dit nummer hoor gaan mijn gedachten ongewild terug naar de begin jaren van Black Sabbath.

De band bleef op een hoog tempo en niveau verder razen met 'All Night Long'. Classic rock met een geweldig meezing refrein. Instrumentaal zat het bovendien weer heel erg knap in elkaar. Aan de instrumentale  kwaliteiten van Virgil twijfelt al lang niemand meer. Hij is gewoonweg grote klasse en liet dit weer uitgebreid horen. De jongeman ging zo in zijn muziek op, dat hij soms de indruk gaf dat hij in trance was gedurende een solo. Zijn kompanen van de ritme sectie hoeven op hun instrument niet onder te doen. Het was weergaloos zoals Jack het ritme in de song wist te behouden met gedreven en vakkundig pluk werk op zijn goed klinkende Lackland bas. Gabriel is de juiste man op de juiste plaats en hij verbaasd me elke weer door zijn tomeloze energie en technische vaardigheden. In hetzelfde rijtje nummers als 'All Night Long' hoort ook 'Give It Up' thuis. Als je de songs uit 'Army Of Three' zo op een rijtje hoort dan kan je niet anders dan concluderen dat dit laatste album van Virgil And The Accelerators een top album is. Ook hier kregen we weer een verschroeiende solo op de Gibson en het refrein nodigde ook weer uit om mee te zingen. Dit was VATA als zwaardere versie van The Rolling Stones. Met een zware gitaar riff begon Virgil aan '88' uit hun eerste album 'Radium'. Jack op de bas en Gabriel op de drums zorgden voor de strakke, pompende en stomende rock groove en de frontman zette de kers op de taart met een waanzinnige vette solo. Dit power bluesrock trio bleef gans het optreden kracht en klasse uitstralen en er was in het optreden geen enkel zwakker moment. Ook in 'Backstabber' was het niveau weer zeer hoog. Eerst waren er de gitaar riffs van Virgil die de aanzet gaven en even later vielen Jack en Gabriel krachtig en gevat in. De frontman liet weer klasse flitsen horen wanneer hij met zijn vingers snel de juiste snaren op de hals van zijn gitaar beroerde. Virgil gebruikte het hele podium en regelmatig zochten Jack en Virgil elkaar ook op om zij aan zij het beste van zichzelf te geven. Kortom, je zag duidelijk dat deze jongens veel plezier beleefden aan het concert.

In het instrumentale 'The Storm' gingen de jongens met succes de psychedelische bluesrock weg op. Zowel Virgil, als Jack en Gabriel trokken alle registers nu volledig open en dat resulteerde in een resem instrumentale  hoogstandjes. Naadloos vloeide dit over in een verschroeiende versie van 'Working Man'. Vingervlug werk van Virgil op de gitaar leverde vuurwerk op. De beste versie die ik al hoorde van dit nummer. Tussendoor schrijven de jongens ook nieuwe songs. Eentje daarvan is 'The Lost' en dat mochten we vrijdag avond in de Spirit al beluisteren. Het nummer ligt in het verlengde van de songs op 'Army Of Three', dus heavy rock met nog heel weinig blues. Eindigen deden Virgil And The Accelerators met het waanzinnig sterke 'Free'. Meer dan tien minuten grote klasse met een mix van psydelische en classic rock . Virgil had zijn zwarte Gibson ingewisseld voor zijn blauwgrijze Gibson Firebird. Ik hou erg veel van de klankkleur van deze gitaar en zeker wanneer ze zo goed bespeeld wordt als door deze jonge Zuid- Afrikaanse Engelsman. Dat VATA meer kan dan heavy bluesrock spelen, bewezen ze in de toegift met het instrumentale 'Silver Giver'. Deze slowblues uit hun debuut album 'Radium' bezorgt met telkens kippenvel en dat was vrijdag in Verviers niet anders. Je moet bijgevoegd filmpje maar eens beluisteren en dan besef je dadelijk hoe mooi dit nummer wel is. Jack en Gabriel konden het wat rustiger aan doen, want het was vooral Virgil McMahon die op zijn Fender Stratocaster bijna vijftien minuten zorgde voor die heerlijke meeslepende geluiden. Wat een top song. De enige cover tijdens dit optreden kwam , hoe kan het anders, van Jimi Hendrix. In het psychedelische ‘Are You Experienced’ kon het drietal voor de laatste maal die avond de registers nog eens volledig open trekken. Zwaar beukende baslijnen van Jack Timmis, heel gevarieerd slagwerk van Gabriel en het verschroeiend gitaar werk van Virgil zorgden voor een laatste explosie van muzikaal genot in de Spirit Of 66 in Verviers. We waren weer getuige van een schitterend concert in de de club van Francis Geron. Het was goed om deze band nog eens in België te hebben. Dit is een band die een grote toekomst voor zich heeft. Wanneer en hoe groot zal de toekomst moeten uitwijzen, maar het is een band die alles heeft en waar ikzelf rotsvast in geloof.

Walter Vanheuckelom

Foto © Walter Vanheuckelom

meer foto's © Walter Vanheuckelom

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Artiest info
website  
facebook  

SPIRIT OF 66,  VERVIERS  - 24/04/15