BIRDS OF CHICAGO @ N9, EEKLO - 23/04/16

Bij de passage van Rhiannon Giddens in januari dit jaar in de Handelsbeurs in Gent, was ik danig onder de indruk van het optreden en de vocale kwaliteiten van Rhiannon. Nooit gedacht dat ik reeds een paar maand erna terug zou worden weggeblazen door een ander schitterende zangeres , nl. Allison Russell , vocaliste bij ‘ Birds Of Chicago’, een band die ze samen met haar soulmate en tevens husband JT.Nero in 2012 heeft opgericht. Allison heeft reeds ruim haar sporen verdiend met haar andere band Po’girl waar ze samen met oa. Awna Teixeira sinds 2003 de lakens uitdeelt. Ook manlief Jeremy T Lindsay (aka JT Nero) heeft ons met zijn band JT Nero & The Clouds sinds 2003 vanuit zijn homebase Chicago, reeds menig rootspareltje geschonken. Toen de Canadese Allison een song coverde van JT werd ze gevraagd als support act van Jt’s band. De vonken sloegen blijkbaar niet alleen muzikaal over maar ook op amoureus vlak bleek dit een voltreffer en de oogst tot op heden is een stralende dochter Ida van bijna 2.5 jaar, ook mee op deze Benelux tournée, en een 3-tal schitterende albums , waarvan ze de recentste ‘Real Midnight’ afgelopen zaterdag kwamen voorstellen in club N9 te Eeklo. Op het podium worden de 2 tortelduifjes bijgestaan door Chris Merrill op bas, Joel Schwartz op elektrische gitaar (indrukwekkend welke mooie klanken dat hij uit zijn gitaar toverde) en speciaal voor deze tournée ook nog Bart De Win (oa. JW Roy,Iain Matthews en eigen band Tip Jar) op keyboard & accordeon.

Afgetrapt werd er met titelsong ‘Real Midnight’. Met Allison op banjo, een instrument die ze naargelang de song, afwisselt met klarinet en ukulele, en JT op akoestische gitaar. Wat meteen opviel was de prachtige samenzang tussen de twee. Hun beider stemmen matchen perfect, het is een waar plezier om ze te horen zingen. Bij ‘Mountains Forests’ ui t hun vorige live-cd was er een hoofdrol weggelegd voor de hese maar o ze mooie stem van JT. Het viel de band op dat gedurende hun set de bar gesloten bleef en dat niemand van de aanwezigen daar misbaar over maakte. Ze apprecieerden dit enorm, want in de USA zou het publiek dit de band blijkbaar ten kwade duiden. JT schrijft de meeste songs maar de credits voor ‘Sparrow’ waren voor de Canadese Allison, vandaar ook het stukje Franse lyrics dar er in voor kwam. ‘Cannonball’ blijkt de lievelingsong te zijn van hun dochtertje en mocht dan ook niet ontbreken op de setlist. Met ‘Flying Dreams’ kreeg de op en neer huppelende Allison de handen op mekaar. ‘Sugar Dumplin’ was het laatste nummer voor de pauze en de groep hoopte dat na de break iedereen nog op post zou zijn. Daar hoefden ze echt niet voor te vrezen, men zou wel gek moeten wezen om niet smachtend uit te kijken naar wat deel 2 ons zou brengen. En we werden niet ontgoocheld. ‘Nobody Wants To Be Alone Nobody Wants To Die’ een nummer van Jt’s band, was van een hemelse schoonheid. ‘Kinderspel (Child’s Game)’ was live een waar hoogtepunt . Het lied kreeg een nederlandstalige titel om wel een zeer speciale reden, en is gelieerd aan Meneer Frits , de concertzaal in Eindhoven en…. Ja zoek het maar in de amoureuze sfeer. Met de Caribische ritmes van ‘Sans Souci’ en Bart De Win op accordeon kregen we plots een heel andere klankkleur en tevens het verhaal dat Allison pas een 6-tal jaar geleden voor het eerst haar biologische vader had ontmoet, die was afkomstig van Grenada , een eilandje in de Caraiben. Allison was een adoptiekind , groeide op in Montreal bij Canadezen met Schotse roots , maar vluchtte op jonge leeftijd naar haar tante in Vancouver om de seksuele avances van haar adoptievader te ontwijken. Het optreden naderde langzaam zijn einde, want de meer uptempo nummers kwamen te voor schijn . ‘All City Girls’ is een vrolijk lentelied, en mag voor mij deze zomer elke dag op de radio te horen zijn.´’Barley’ werd opgedragen aan de grootmoeder van Allison, die blijkbaar veel voor haar heeft betekend. De song werd, bijna acapella gebracht, enkel ondersteund door het ritmisch handgeklap van de 5 bandleden en 1 aanhoudend gitaarakkoord. ‘Till It’s gone’, het lied dat hen blijkbaar bij elkaar bracht werd op verzoek de setlist in gesmokkeld. ‘Trampoline’ met Allison op de ukulele werd de afsluiter, neus aan neus en zingend als nachtegalen aan dezelfde micro, mooi beeld om een schitterend concert mee af te sluiten. Door het oververdiend daverend applaus kregen we gelukkig nog 1 bis, ‘Estrella Goodbye’ waarin we terug flarden van de roots van Allison terug vonden. Terug een topavond in de gezellige club N9. Voor de geïnteresseerden, tot en met 9 mei , de datum waarop de groep hun tournée afsluit bij Meneer Frits in Eindhoven, treden de ‘Birds Of Chicago nog diverse keren op in Nederland . Niet te missen!

Epiloog : Na een tip van Twan, een bevriend recensent, en het nalezen van de credits op het hoesje van de nieuwe cd zie ik plots de naam van Rhiannon Giddens verschijnen. Blijkt dat ze op verschillende nummers zowel backing vocals doet en banjo & fiddle speelt. Toeval bestaat dus niet, soort zoekt soort en kwaliteit zoekt kwaliteit zeker!

Jan Van Streydonck

Foto © N9 (Jurgen Dhont)

Setlist: - Set 1 : Real Midnight - Dim Star Of The Pallisades - Mountains Forests - Remember Wild Horses - Sparrow - Cannonball - Flying Dreams - Sugar Dumplin’ - Set 2 : Nobody Wants To Be Alone Nobody Wants To Die - Color Of Love - Kinderspel (Child’s Game) - Sans Souci - Time And Times - All The City Girls - Barley - Till It’s Gone - Trampoline Bis: Estrella Goodbye

 


Artiest info
website  
facebook  

N9, EEKLO - 23/04/16