LAKE STREET DIVE (SUPPORT THE RIVER 68’S) @ TRIX, BORGERHOUT - 08/04/16

Een korte opwarming leveren voor een bekende groep is zelfden een dankbare taak gelet op de omstandigheden die zowel voor het publiek als de band weinig gunstig zijn. Support act The River 68’s is vrijdagavond hierop een aangename uitzondering. Van meetaf aan hebben de vier Southern rockers uit Glasgow Uk ieders aandacht. Vooral de charismatische zanger Craig McCabe met hoge van diep komende krijsende stemuithalen levert een opmerkelijke prestatie. Hij verenigt in zich al de spraakmakende tics, clichés maar ook de kwaliteiten die Southern Rock zo aantrekkelijk maakt met een duidelijke verwijzing naar de broers Chris en Rich Robinson van The Black Crowes in hun beginjaren. De broers Craig (zang en gitaar) en Christian McCabe (gitaar en backing vocals) worden aangevuld door Gerry Loughrey (bas en backing vocals) en Chris Russell (keyboard). Drummer Allan James is er niet bij zodat het geheel niet alleen heavy maar ook akoestisch folky klinkt en zanger Craig McCabe alle ruimte krijgt. De 6 songs komen uit hun verschillende ep’s met volledig de 4 songs uit de dit jaar verschenen Piece Ep. Het publiek geniet zienderogen en onthaalt iedere song met een warm applaus. Te volgen…      
Setlist
1. Poor Elijah
2. Rush (Piece EP, 2016)
3. Sonny & The Second Hand Store (Piece EP, 2016)
4. Forget Your Illusion (Piece EP, 2016)
5. Make Hay When The Sun Shines (Piece EP, 2016)
6. Ever Evolving Light (Live and Acoustic at La Chunky, 2015)

De vier bandleden van Lake Street Dive komen uit verschillende uithoeken van de States maar leren mekaar kennen als studenten aan de New England Conservatory waar ze een hoogstaande jazz opleiding volgen. In 2004 wordt Lake Street Dive, vernoemd naar een straat van louche bars in gitarist Olson’s geboortestad Minneapolis, opgericht als een collectief van vrienden die graag met elkaar samenspelen zonder grote ambities. Pas in 2010 wordt het de vier talentrijke musici menens en wordt officieel hun debuutplaat ‘Lake Street Dive’ uitgebracht. De groep met thuisbasis Boston, MA treedt dan al overal op zodat de opvolger ‘Bad Self Portraits’ pas in 2014 verschijnt. Het gaat zodanig goed dat begin 2016 het nieuwe album ‘Side Pony’ verschijnt bij een major label. In de States treedt Lake Street Dive inmiddels op voor middelgrote zalen. In Europa loopt het nog niet zo’n vaart. Daar geniet LSD voor het eerst bekendheid met hun 2de album annex tour die hen ook tot in de AB club brengt in 2014. Vastbesloten om ook in Europa vaste voet aan de grond te krijgen is er deze maand ter promotie van het nieuwe album een Europese tour van 15 tourdagen waarvan de Trix club de premiëre heeft.

Lake Street Dive geleid door zangeres Rachael Price met Mike “McDuck” Olsen op gitaar en trompet, Bridget Kearney op staande bas en Mike Calabrese op drums, staat voor een mix van jazz geïnjecteerde pop-rock die eigentijds en fris klinkt, maar ook doet denken aan de vrouwelijke jazz-zangeressen uit het verleden. Doch LSD louter afdoen als een retro souljazz combo staat te zeer in contrast tot het veelzijdig hoog niveau van musiceren, componeren en arrangeren waarbij de ravissante zangeres Rachael Price ontegensprekelijk de x-factor levert. Price heeft een happy podiumprésence die van meetaf aan charmeert en verleidt zowel in aanblik als in haar stemgeluid. Rachael Price heeft de vocale kracht om zeker haar mannetje te staan tussen de R&B, soul en jazz zangeressen die haar hebben beïnvloed terwijl de andere 3 haar vakkundig de juiste ritme patronen aanreiken. Multi-instrumentalist Mike "McDuck" Olson schakelt tussen gitaar en trompet, waardoor Lake Street Dive een dynamiek ontwikkelt die de muziek alle kanten laat opgaan. Een ander element dat deze band onderscheidt zijn hun vier-delige harmonieën die veel van hun songs een esthetisch dik live geluid verlenen, een lust voor het oor. Rachael heeft geen rauwe karaktervolle soul-strot a la pakweg Amy Winehouse maar onderscheidt zich door haar getrainde wendbare jazzstem waarmee ze soulful laveert tussen uiteenlopende pop en rock nummers. In bijna elk nummer hoor je melodietjes, motiefjes, riffs, hooks en lijnen uit een ver verleden maar het klinkt allemaal zo lekker ineengedraaid en vakkundig eigenwijs knap dat een banaal retrogevoel zich nergens laat gevoelen. Rachael vraagt of we er zin in hebben en belooft een heuse vrijdagavondparty. De nieuwe plaat ‘Side Pony’ neigt vergeleken bij de vorige twee veel meer naar pop dan jazz met knipogen naar r ’n b, soul en sixties rock met een te zeer overgeproduced gepolijst popgeluid ondanks een groot aantal knappe songs. Live zit alles gelukkig snor met een gedreven gitaarsound, lenig en stabiel basspel en uiterst soepel draaiend drumwerk samengeklit tot een strakke sound rondom Raechel’s honingzoete maar krachtige vocalen. Opener “Godawful Things” knalt er in met een Motown beat met zowaar een door gospel geïnspireerd einde. “I Don't Care About You” klinkt dan als iets van Amy Winehouse tegen een klingelende rock gitaar rif die leidt naar een laaiend refrein. Het speelse “Side Pony” vernoemd naar de paardestaart van bassiste Bridget maar tevens een metafoor om jezelf te zijn is een knappe swinger met een knipoog naar Billy Joel. “Stop Your Crying” houdt het midden tussen girly 60’s pop en de upbeat Motown sound a la Martha Reeves & The Vandellas. Raechel Price is de bindende factor en het gaat haar allemaal even vanzelfsprekend af. Met “Clear A Space” mag Mike Olson voor het eerst zijn trompet aanleggen voor een funky jazzstomper met knap samenspel tussen bas, trompet en drums. “I wanna make it easy on you baby (easy on you baby)” klinkt het heerlijk volmondig uit de 4-koppige samenzang. Voor even mag het tempo naar beneden voor het off-beat traag brandende jazz-pop deuntje “Better Than” maar dan wordt ineens twee versnellingen hoger geschakeld voor het in distorsie bluesgitaar gestoken “Spectacular Failure”, leuk opgevolgd door het tektstueel brutale maar lekker meetippende soulvoer uit “Saving All My Sinning” waarna “Hell Yeah” met een dikke gitaarrif iedereen doet meeschuiven en meezingen aangevoerd door de wervende arm- en dans bewegingen van een imponerende Rachael. “Close to Me” is wellicht hun hardste op een Jimi Hendrix blues rif geënte jaren ’70 rocksong met Rachael als de rock chick van dienst. De jazzy insteek zorgt dan weer voor de juiste kleurmarkering bij Annie Lennox’ soul popper “Walking on Broken Glass” met een geweldige onderkoeld zingende Price. De trompet past als goede wijn bij de gevoelige jazz ballade “Mistakes” met Price die zwoel croont in het lager register. Met een korte drumsolo mag Mike Calabrese zijn soepele drumstijl etaleren als aanloop naar het rockende “Elijah” met het trio in pure rock power modus met een pluim voor de woeste tegenwind trekkende baslijnen van Bridget en Mike’s niets ontziend swingend drumspel. Tot Rachael’s verbazing zijn er heel wat fans aanwezig. Op verzoek komt “Just Ask”, een knappe deep soul ballade geplukt uit het ‘Bad Self Portraits’ album waardoor de mooie blues ballade “So Long” komt te vervallen. En er komt nog meer uit die doorbraakplaat met achtereenvolgens de door trompet gedreven Stax R&B van “You Go Down Smooth”, de jazzy-pop van “Bad Self Portraits” en het aanstekelijke op handgeklap onthaalde “Seventeen”. Geweldig! De pleitbede “Call Off Your Dogs” roept de hoogdagen van de Philly sound op en mag de party op funky groovy wijze afsluiten. Werkelijk geen enkel zwak nummer gehoord! De kers op de taart is de toegift met een cover van Queen’s “Bohemian Rhapsody” als spetterende show afsluiter van een vlekkeloos concert. Lake Street Dive oftewel Rachael Price kwam, zag en overwon.           
De Trixclub was goed gevuld maar niet uitverkocht. Wel hadden na afloop zeker driekwart van de aanwezigen een aandenken aangeschaft in de vorm van een exemplaar van een cd of een lp gesigneerd door alle vier bandleden. Een groep geknipt voor een kleiner cluboptreden al zal bij een volgende passage de AB zaal moeten dienst doen om na vandaag een groeiend aantal fans gewillig te zijn want wie er bij was komt zeker terug. Het weze hen van harte gegund! En van The River 68’s zullen we zeker ook nog horen zeker als een eerste volwaardige cd van het kaliber is van hun ep’s.

Marc Buggenhoudt

Setlist
1.Godawful Things (Side Pony, 2016)
2.I Don't Care About You (Side Pony, 2016)
3.Side Pony (Side Pony, 2016)
4.Stop Your Crying (Bad Self Portraits, 2014)
5.Clear a Space (Fun Machine, 2012)
6.Better Than (Bad Self Portraits, 2014)
7.Spectacular Failure (Side Pony, 2016)
8.Saving All My Sinning (Side Pony, 2016)
9.Hell Yeah (Side Pony, 2016)
10.Close to Me (Side Pony, 2016)
11.Walking on Broken Glass (Annie Lennox cover)
12.Mistakes (Side Pony, 2016)
13.Don't Make Me Hold Your Hand (Lake Street Dive, 2010)
14.Drum Solo
15.Elijah (Lake Street Dive, 2010)
16.Just Ask (Bad Self Portraits, 2014)
17.You Go Down Smooth (Bad Self Portraits, 2014)
18.Bad Self Portraits (Bad Self Portraits, 2014)
19.Seventeen (Bad Self Portraits, 2014)
20.Call Off Your Dogs (Side Pony, 2016)
Encore:
21.Bohemian Rhapsody (Queen cover)

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

TRIX, BORGERHOUT - 08/04/16