LITTLE WAVES @ C-MINE GENK – 09/04/16

Vorige zaterdag hadden we ons geld ingezet op 5 bands en dat bleek 4 maal een juiste keuze.  De vierde editie van dit Genkse binnenfestival met toppers uit het indie pop, singer-songwriter en Americana genre, was helemaal uitverkocht!

ASTRONAUTE  

Astronaute dit met haar debuutalbum Petrichor al meteen een van de mooiste platen van 2016 afleverde, bracht een korte maar sterke set. Myrthe Luyten, tevens ook de bassiste van de uitstekende band Mad About Mountains, bracht natuurlijk vooral nummer uit bovengenoemde plaat, zoals Ruins In Blue, Scales en het titelnummer.  Een sterke vierkoppige band met sterke en lichtjes mysterieuze zang van Myrthe en een ingetogen bezwerende sound, zwevend tussen americana en indierock.  Meestal tragere nummers ook, soms met akoestische gitaar.  Bovendien speelde ze ook nog het nummer Lioness uit haar (gratis downloadbare) EP.  Astronaute is absoluut een veelbelovende groep met zeer sterke nummers.  Wordt zeker vervolgd.

DAMIEN JURADO

De man waar we misschien nog het meest van verwacht hadden, viel ons jammer genoeg wat tegen.  Damien Jurado gaf een norse indruk, technisch schortte er het een en ander op het podium, en de geluiden die een van de muzikanten uit zijn synth toverde klonken bepaald storend voor deze muziek, en ja, zelfs ronduit lelijk en misplaatst (wat natuurlijk een persoonlijke mening blijft).  Ik had ook de indruk dat Jurado pas naar het einde van het concert toe echt in de 'zone' geraakte. Diamonds was echter een mooi en lichtjes psychedelisch nummer, eerder sober gebracht, en dat was een opluchting.  Ook I Was Young, I Was Alone (?) klonk als een aanzet tot een uitstekende song waar beslist meer zin zat.  Life Away From The Garden was wel heel mooi met fijne duozang met de gitariste.  En Window kon misschien zelfs doorgaan als een redelijk goeie Nick Cave song.  Een gemiste kans?

WILLIAM FITZSIMMONS

Een zeer aangename verrassing, deze geestige man uit Pittsburgh (tevens de naam van zijn laatste plaat), die begeleid werd door een uitstekende zangeres.  Op de achtergrond hing trouwens een hele mooie affiche met een oude foto van de stad Pittsburgh, en ook de fotografie van de cd zit helemaal in die lijn.  Een smaakvol totaalproject, maar toch vooral goeie songs.  Verstilde gitaarklanken, kwetsbare zang en mooie vioolpartijen waarmee (fluister)zachte, soms dromerige nummers gebracht werden, die soms wel van een andere planeet lijken afkomstig te zijn, dat is zowat het recept van deze Wonderbaarlijke William.  Na het nummer I Had To Carry Her (Virginia's Song) kreeg hij een daverend applaus, antwoordde hij droogweg 'thanks, I wrote this song' en kijk, dat vinden wij dan weer grappig.  Nog zo een fijne quote was 'My flemish is a bit rusty, and I have a Southamerican accent'.  Jajadatzalwel.  Girl Centennial was een verhaal over zijn grootmoeder, mooi en ingetogen (‘I hope we'll meet again’) en het titelnummer Pittsburgh had natuurlijk zijn thuisstad als onderwerp.  Van de mooie cover van Everywhere (van Fleetwood Mac) dat hij samen met Amy zong, vertelde hij "I wrote this song with Stevie Nicks".  Grapjas.  Maar we heel goed gebracht.  Als overtuigde muggezifter heb heb het trouwens even opgezocht, en het nummer werd geschreven door Christine McVie.  Fitz, daar ga je de mist in jongen...    Tot slot nog I Don't Feel It Anymore, een zeer mooi nummer met prachtig gitaarspel & fijne stemmenpracht.

VILLAGERS

Wat een aangename verrassing deze band, die we nog nooit aan het werk zagen!  En dat had vooral te maken met de zeer aangename en meeslepende stem van Conor O''Brien, die de muziek nog zoveel beter maakte. Goeie teksten ook en muzikaal een mooie balans tussen episch en ingetogen.  Onlangs verscheen van Villagers de plaat Where Have You Been All My Life?, waarop een aantal oudere songs 'opgepoetst' werden.  Het eerste nummer dat we hoorden was Everything I Am Is Yours , heel mooi solo begonnen, om daarna met de hele groep samen te spelen.  Dawning On Me bevatte mooi harpspel en Twenty-Seven Strangers was een zachte pianosong, heel traag ook.  Een van de betere moment was Hot Scary Summer, een prachtig opgebouwd nummer en in The Waves schitterde O'Brien nogh maar eens met zijn uitzonderlijk stem.  Occupy Your Mind klonk gedreven en meeslepend en in het zachte No One To Blame sloeg O’Conors stem bijna over.  Er werd op grootse wijze afgesloten met Courage  een indringend en wondermooi nummer.  Staffe kost, die Villagers.  Volgend jaar terug naar C-Mine?

MARBLE SOUNDS WITH STRINGS 
 Een exclusief concert met Casco Phil - The Chamber Orchestra of Belgium  

Samen met dit gelegenheidsensemble stonden er bij het Marble Sounds concert bijna twintig muzikanten op het podium,  wat zorgde voor een fenomenale, overweldigende sound.  De fantastische gitarist Gianni Marzo (ook van Isbells) speelde hier een thuismatch en deed dat waarlijk op grootse wijze met zijn immer kleurrijke gitaarschilderijen.  Sky High door Renée Sys met breekbare stem gezongen, klonk bijna te mooi voor woorden, en bij The Ins And Outs  werden er bewegende beelden achter het podium getoond.  Het bijzondere nummer Leave A Light On - bekend van radio en tv-reclame - is een pareltje dat blijft ontroeren in al zijn eenvoud & schoonheid.  Daarna volgde nog Tautou - het titelnummer van de nieuwe plaat - met zang van Renée Sys, afgewisseld met Pieter Van Dessel (pianist, zanger en projectleider van de band).  Als toegift volgden nog het mooie Evenings en het korte Ships In The Sand en dan was het gedaan.  Marble Sounds ‘XL’ klonk vanavond niet minder dan glorieus en zeer overtuigend.  Het was ver na middernacht toen het concert eindigde, en er hing magie in de lucht...

De vierde editie van Little Waves was opnieuw een voltreffer van formaat!  Hulde aan de mensen van C-Mine voor het voortreffelijk georganiseerde en muzikaal hoogstaande programma.

Marc Vos

Foto © Marke Tentster 

 

 

 


 

Artiest info
website  
   

C-MINE GENK – 09/04/16

 

ASTRONAUTE  

DAMIEN JURADO

WILLIAM FITZSIMMONS

VILLAGERS

MARBLE SOUNDS WITH STRINGS