MALCOLM HOLCOMBE @ CLUBHOUSE KZG/CRV, GRIMBERGEN - 20/04/16

Het Clubhouse van de KZG in Grimbergen was goed volgelopen voor het optreden van Malcolm Holcombe en Jared Tyler. Malcolm kwam er zijn nieuwste meesterwerk “Another Black Hole” voorstellen. Voor deze tournee had hij Jared Tyler meegenomen. Deze laatste is een bijzonder getalenteerde gitarist en dito zanger. Gezegend met een soulvolle stem mocht hij zelfs de aftrap geven van wat later op de avond een memorabel concert zou worden. Jared heeft zelf al een paar albums op zijn naam staan en is een veelgevraagd sessie muzikant. De singer-songwriter bracht 5 nummers, diep geworteld in de beste Americana stijl en was de perfecte rode loper voor Holcombe. VIDEO 1 - VIDEO 2

Malcolm maakt een wat sjofele indruk met zijn XXL broek, dito vest, petje en paardenstaartje maar eens gezeten gaat hij volledig op in zijn briljante nummers. Wie het vermogen heeft om dergelijke songs te schrijven die je alle hoeken van je Blueshart laten zien en geen enkele ziel onberoerd laat , mag dan misschien op het eerste gezicht wat excentriek lijken , vergis je niet, onze held is een zéér aimabel man die een hekel heeft aan poses en zich steeds honderd procent geeft. Uiteraard stond zijn nieuwste album centraal maar evenzeer putte Malcolm enkele pareltjes uit zijn vorige releases zoals “Mountains Of Home”. Zijn stem vertoont na al die jaren dan misschien wat meer sporen van slijtage, het doorrookte timbre maakt alleen maar dat zijn beeldende songs nog meer tot uiting komen en iedere toeschouwer nog meer weten te raken.

Deze troubadour heeft een hoog authenticiteitsgehalte en weet dat perfect te vertalen naar zijn nummers die meestal zwaarmoedig zijn van tekst maar die hij tijdig weet te voorzien van vrolijke melodietjes. Jared is de perfecte begeleider en waarschijnlijk één van de enige muzikanten die Holcombe kunnen volgen als hij , zoals vanouds, zonder vaste setlist speelt en de nummers brengt waar hij op dat moment zin in heeft. Als Malcolm, om een hoestbui te vermijden naar een hulpmiddel grijpt, neemt Jared desnoods probleemloos, tijdelijk, de zang voor zijn rekening. Waar de eerste nummers van de avond aan mekaar gespeeld werden zonder bindtekst zou later tijdens het concert Malcolm ook blijk geven van zijn specifieke humor en zinsneden op het enthousiaste publiek loslaten die ons eeuwig zullen bij blijven. “I don't care what you believe in. I don't even care If you wanna worship Hot Dogs. It's the way that we treat each other that makes a difference." Of... "If your dog tells you to do something, but his lips don't move .... don't do it!". Heerlijk om dat soort uitspraken te noteren uit de mond van een man wiens handelskenmerk eigenlijk het binnensmonds gemompel is.

Het is te gek om hoogtepunten te willen citeren uit een avond die enkel als weergaloos kan bestempeld worden. Van het fenomenale “Sweet Georgia” naar het beklijvende “Savannah Blues”, het poëtische September of het naar The Rolling Stones knipogende “Papermill Man”, Malcolm had zijn publiek bij het nekvel en zou die greep pas lossen na afloop van het eerste deel . Het pleit trouwens voor de aanwezigen dat er respectvol geluisterd werd naar elk nummer en er pas na afloop juichend geäpplaudiseerd werd. Het maakte de avond er alleen maar nog aangenamer op. De pauze was een uitgelezen moment voor Malcolm om te gaan roken buiten en toen viel ons weer op wat ons ook al getroffen had voor het optreden tijdens ons interview , dat u later zal kunnen lezen op deze site: buiten het spelen lijkt Malcolm ene wat schuchtere, onvaste verschijning. Het contrast met de gepassioneerde artiest op het podium is opmerkelijk.

Het tweede deel mocht dit nogmaals bewijzen. Al van bij “Down The River” het titelnummer van een eerder, ook al schitterende, uitgave , mogen we Malcolm weer begroeten als een begeesterend muzikant. Hij gaat helemaal op in zijn spel, trekt rare grimassen, speelt met krachtig aangeslagen zijn akoestische gitaar en ondersteunt met voetgestamp. In “One Leg At A Time”, een prachtige mix van Country en Blues contrasteert zijn rauwe stem subliem met de soulvolle backing vocals van Jared. Op het puntje van onze stoel gingen we zitten toen we de eerste noten hoorden van “Pitiful Blues”. Deze maatschappijkritische song dragen wij een bijzonder warm hart toe. Met zijn ingewikkeld en inventief snarenplukkend spel lijkt hij wel het uitzichtloze van onze hedendaagse samenleving te willen illustreren. “Comes The Blues” lijkt hij wel in trance te spelen. Moeiteloos bewijst hij in één ruk wat een geniaal tekstschrijver hij wel is en zijn doorleefd , gruizig stemgeluid doet haast Tom Waits verbleken tot een koorknaapje. Het titelnummer van zijn laatste plaat “Another Black Hole” handelend over een zwerver was het briljante eind van een weergaloos concert.

De ovatie die hem ten dele viel sprak boekdelen. Malcolm zou nog één keer terugkeren voor een bisnummer voor hij zijn geliefde sigaret zou opzoeken. Niet zonder eerst talrijke cd’s te signeren want dat was ook al opmerkelijk hoeveel ervan aan de man gebracht werden. Nou ja, dat is eigenlijk niet zo opmerkelijk, want wie er bij was wou een blijvende herinnering aan deze man, zo simpel is het..

Luc Meert

Foto © Freddy Celis

meer foto's © Freddy Celis

 

 

meer video's : VIDEO 1: Savannah Blues / September / Leavin' Anna  - VIDEO 2: Heidelberg blues / Papermill man - VIDEO 3: Gone by the ol' sunrise - VIDEO 4: One leg at a time - VIDEO 5: Pitiful blues / Comes the blues / To drink the rain - VIDEO 6: A far cry from here


 

Artiest info
website  
facebook  

CLUBHOUSE KZG/CRV, GRIMBERGEN - 20/04/16