OUGHT @ BOTANIQUE, BRUSSEL - 27/04/16

 

Ought schittert met intelligente, gevarieerde en bij wijlen energieke (post)punk

Ruim een half jaar nadat Ought hun uitstekende tweede album “Sun Coming Down” uitbrachten, kreeg de band eindelijk de kans om het voor te stellen aan het Belgische publiek. Eind november was hun concert in de Botanique nog op het laatste nippertje afgeblazen door een acute terreurdreiging. Maar woensdagavond stond niets hen in de weg voor een glansrijke en triomfantelijke herkansing.

Ought is een Amerikaans kwartet met Montreal als uitvalsbasis. En tevens één van die nieuwe lichting uitstekende gitaarbands die de laatste jaren schijnbaar als paddenstoelen uit de grond lijken te schieten. Nadat hun debuutalbum “More Than Any Other Day” in 2014 op algehele positieve kritieken werd onthaald, volgde een uitgebreide wereldtournee, waarbij ze onder andere het geweldige Viet Cong mee door Europa namen. In september vorig jaar volgde de opvolger “Sun Coming Down”, waarop ze verder borduren op de sound van het debuut, maar waarop ze tegelijkertijd hun grenzen aftasten en verleggen. Woensdagavond volgde hiervan eindelijk de Belgische première.

Ought is een band die het op plaat zijn luisteraars niet gemakkelijk maakt en live is dit niet anders. “Sun’s Coming Down” was een moeilijke opener, die meteen veel aandacht vergde van het publiek en met zijn dwarse gitaren een beetje aan de jonge Sonic Youth deed denken. In het daaropvolgende uur werd de goed volgelopen Rotonde onderworpen aan intelligente, gevarieerde en bij wijlen energieke (post)punk, waarbij de hoogtepunten schijnbaar moeiteloos aan elkaar werden gerijgd. “Passionate Turn” hing aan elkaar van de spanning en telkens de song dreigde stil te vallen, trok de band ze met een energiestoot opnieuw op gang. Met “Men For Miles”, het ronduit briljante “Beautiful Blue Sky” (het had zomaar een song van het onvolprezen The Fall kunnen zijn) en het gestaag naar de climax opbouwende “Today, More Than Any Other Day”, dat een beetje hun lijflied is geworden, scoorde de band vervolgens een magnifieke hattrick. De oudere publieksfavoriet “Habit” en het voortdurend van vreemde tempowissels aan elkaar gehaakte “On the Line” blonken dan weer uit is ongemakkelijke pracht: het zijn songs die je eigenlijk een onbehaaglijk gevoel geven, maar door de gedrevenheid en de klasse waarmee ze worden gebracht, worden het pareltjes.

Dat Ought van meerdere markten thuis is, werd in de korte bisronde een laatste keer in de verf gezet met twee songs die haast niet verder uit elkaar konden staan. Eerst was er het enthousiast onthaalde “Around Again”, dat met zijn pompende baslijn meer nog dan op plaat herinneringen opriep aan Britse postpunkbands van eind jaren ’70. En ons definitief uitwuiven deed het kwartet met het erg soulvolle “Pills”, de wat vergeten prachtsong uit hun EP “Once More With Feeling”, die in een oceaan van woeste punkgitaren uitmondde.

Tegen dan hadden we ons oordeel eigenlijk al lang klaar. Heel af en toe gebeurt het dat een band je live bij het nekvel grijpt vanaf de allereerste song om het vervolgens een dik uur lang niet meer te lossen. En dat is exact wat Ought woensdagavond in de oergezellige Rotonde van de Botanique deed.

(Stijn De Nys)

Setlist: Sun’s Coming Down / The Combo / Passionate Turn / Men For Miles / Beautiful Blue Sky / Today, More Than Any Other Day / Never Better / Habit / On the Line - Bis: Around Again / Pills

 

Artiest info
website  
facebook  

BOTANIQUE, BRUSSEL - 27/04/16