DANA FUCHS @ DE BOSUIL, WEERT - 16/04/2017

Pasen vieren met een rockconcert het gebeurt niet elk jaar, de feestmaaltijd zag er echter overheerlijk uit, heerlijke porties rock&roll, soul, blues, country en een voortreffelijk voorgerecht onder de naam “Rust On The Rails”.

Deze ‘American Aussie’ roots band is een samenwerking tussen zanger Cody Beebe, die een voortreffelijke, karakteristieke stem heeft, en de in Australië geboren gitarist Blake Noble. Samen met ritmesectie Eric Miller (bass) en Chris Lucier (drums) spelen ze een maand lang op Europese bodem om hun nieuw album “Talisman” te promoten. De muziek van Rust On The Rails is moeilijk te catalogeren, een mix van rock, folk, country en door het gebruik van de didgeridoo krijgen we een eclectische klankkleur, openingsnummer “Every Little Thing” laat ons meteen proeven van deze aparte sound. Opmerkelijk zijn de opeenvolging van sterke nummers, “Lost And Found”, “Abott & Costello”,” Can You Feel It” laten ons een voortreffelijke band horen. Gitarist Noble geeft een demonstratie van het Australische gitaarspelen waarbij de klankkast dienstdoet als percussie-instrument en hij zijn gitaarhals bespeelt als een steelgitaar. Het afsluitende instrumentale “Pelican” laat ons de band nog eens in volle glorie van zijn kunnen horen inclusief drumsolo, check out het album “Talisman” zeker de moeite!!!

Dana Fuchs (41) spreekt uit “fioeks” heeft een dijk van een stem, rauw en doorleeft met emoties. In België is ze nauwelijks bekend, in Nederland daarentegen speelt ze voor volle zalen, zo ook vandaag in de Bosuil.

Haar biografie is rijk gevuld, met zes waren ze ten huize Fuchs, haar vader was een autoritaire ex-marinier die zelf een zware jeugd had. De broers en zussen vonden elkaar in de muziek. Dana vertrok op negentienjarige leeftijd naar New York om het te maken in de muziek. Zonder succes deed ze verschillende audities. Om te overleven ging ze werken in een bar, een stripbar, waar ze goed geld verdiende dat ze jammer genoeg spendeerde aan verkeerde dingen, duizenden dollars gingen op aan cocaïne. Toen haar oudste zus, door het destructieve leven dat ze leidde, zelfmoord pleegde, koos Dana terug voor de muziek. Bluesgitarist Jon Diamond zette de carrière van Fuchs terug op te sporen, samen begonnen ze nummers te schrijven en richtten ze de Dana Fuchs Band op. In 2002 speelde Fuchs de hoofdrol in Randall Myler's Janis Joplin musical, Love Janis. 2003 bracht men hun eerste album uit “Lonely For A Lifetime”. Tot 2008 werd de band ‘on hold’ gezet, Fuchs speelde in die periode de rol van Sadie in het op de Beatles geïnspireerde romantisch drama “Across The Universe”. In 2008 verscheen er een live album “Live in NYC”, in 2011 hun tweede album “Love To Beg”. Het sterke in 2013 verschenen “Bliss Avenue” vormt de basis van hun huidig liveoptredens, heel energieke optredens vol emotie en heerlijke muziek.

Vandaag is het niet anders, na een minutenlange intro van de bandleden verschijnt Dana met een brede glimlach, ze wil zich helemaal geven, als het publiek maar de nodige respons geeft, “celibrate life”. “Ready To Rise” titelnummer van het in mei nog op te nemen nieuwe album opent de set. Een album dat in het teken staat van het verwerken van tegenslagen, vijf overlijdens op relatief korte tijd (haar moeder vorig jaar nog), maar met het lichtpunt dat ze ook een nieuw leventje heeft mogen verwelkomen, haar zoontje Aidan werd zeven maanden geleden geboren. Uit dat nieuwe album speelt ze nog enkele nummers, “Callin’ Angels”, over dierbaar overledenen die als engelen rond je fladderen en je beschermen, “Faithfull Sinner” over haar vader waar ze een moeilijke relatie mee had, die echter ook misbruikt werd in zijn jeugd en zijn vader zelfmoord pleegde wat zijn moeilijk karakter verklaarde. Emotionele momenten worden afgewisseld met wat meer zonnige rocknummers “Living Like Sunday”, “How Did Things Get This Way” en de Otis Redding cover “Ain’t Nobody’s Fault But Mine”, prima begeleid door haar “Europese” begeleidingsband die ze ondertussen haar “vaste” begeleidingsband noemt. Dana is er helemaal voor de fans, geen knuffel of kus is haar te veel, handjes schudden, fotootje nemen, de ‘meet and greet’ gewoonlijk na het optreden doet ze gewoon tijdens haar optreden!!

Als ze haar akoestische gitaar omgord is het tijd voor wat countrymuziek, “Nothing On My Mind” over liefde zonder liefde, en het vlotte in Glenn Campbell-style gespeelde “Set It On Fire”. Dat Weert het stadje is waar het allemaal begon voor haar (Bospop) zal ze nooit vergeten, en met “Long, long Game” besluit ze haar set.

Natuurlijk komen er bisnummers en ook deze draagt ze op aan bepaalde fans, “Moment Away” voor fan van het eerste uur Harry Pater, die ook zijn moeder verloor, “Misery” op aanvraag van de trouwe aanwezige Duitse fans en besluiten doet ze met een positieve noot “Same Sunlight”uit het veelbelovende nog te verschijnen album “Ready To Rise”.

In het najaar komt The Dana Fuchs Band terug naar Europa om het nieuwe album te promoten hopelijk zijn er dan wel shows voorzien in België anders zullen we weer bij onze noorderburen moeten aankloppen, maar kijken gaan we!!!

Luc Nuyts

Foto © Soche Dana Fuchs (klik hier)

Foto © Soche Rust On The Rails (klik hier)

Setlist: Ready To Rise/ Bliss Avenue/ Handful Too Many/Living Like Sunday/ Calling Angels/ Faithfull Sinner/ Ain’t Nobody’s Fault But Mine/ How Did Things Get This Way/ Nothing On My Mind/ Set It On Fire/ Long Long Game Encores: Moment Away/ Misery/ Same Sunlight

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

DE BOSUIL, WEERT - 16/04/17

 

Rust On The Rails

Dana Fuchs