KENSINGTON @ AB, BRUSSEL - 03/04/2018

“Control” (2017) noemt het laatste album van de Nederlandse band Kensington. Het is de opvolger van het zeer succesvolle “Rivals” (2014) album, waarmee de band tot de absolute top doorbreekt in Nederland en ook in België succesvol blijkt te zijn


.

Opgericht in Utrecht (2005) brachten ze enkele EP ’s uit alvorens hun eerste album “Borders” in 2010 verschijnt, frisse poprock die een mooie toekomst beloofde. Met de karakteristieke stem van Eloi Youssef en gebruikmakend van de hedendaagse productietechnieken kan je het geluid van de band vergelijken met dat van “Kings Of Leon” met een snuifje “U2”. Hun meeslepende en melodieuze rocksongs, inclusief het nodige meezingrefrein, zorgen dat de band een groot publiek kan bekoren. Ook de samenwerking met Armin Van Buren met het nummer “Heading Up High” komt hun populariteit alleen maar ten goede. De band trad verleden jaar meermaals op in een uitverkochte Ziggo Dome en ook in België was de Lotto Arena verleden jaar uitverkocht, een band die in de Lage Landen hoge toppen scheert.

Het is de eerste show van hun nieuwe Europese toer die buiten Brussel nog in een zevental andere landen gespeeld zal worden. Zowel Belgen, Nederlanders als Fransen, waar de band ook populair is, zorgden voor een gezellige sfeer in een volle AB. De band speelt zowat alles van hun laatste twee, meest succesvolle albums. Vast openingsnummer is “All For Nothing”, één van de succesnummers van het album “Rivals”, en daarmee is de rocktrein uit Utrecht vertrokken. Overdonderende rocksongs zoals “Fiji” en “Slicer” worden ondersteund door een mooie visuele lichtshow. Drummer Niles Vandenberg en bassist Jan Haker zorgen voor een stevig ritmische basis van “Rely On” en “War”. Soms is het allemaal wel wat tè bombastisch en clichématig, men maakt graag gebruik van allerhande randapparatuur om de sound een beetje op te smukken en de geweldige galm op de microfoon van zanger Eloi Youssef geeft misschien wel een groots geluid, maar dit is zeker niet elke keer nodig.

Zanger-gitarist Eloi Youssef heeft zeker niet de persoonlijkheid van een grote frontman, maar met zijn markant stemgeluid weet hij het publiek wel te imponeren. Het is vooral gitarist Casper Starreveld die het publiek opzweept en tot meezingen en klappen aanzet. Buiten de nodige rock anthems krijgen we een rustpunt met de knappe ballade “Sorry”, en men weet de zaal helemaal stil te krijgen met het pakkende “Storms”. Ook met de meer op synths berustte nummers zoals “Regrets” en “Words You Don’t Know” weet de band toch een beetje variatie te brengen in hun muziekkleur. Met de radiohit “Riddle” en het nieuwere “Do I Ever” weet Kensington de AB in volle beweging te krijgen. Het rustig beginnende “Control” dat uitdeint naar een pompeus einde is de laatste song van de setlist, het rondje bisnummers kan beginnen.

“Little Lights” is weer zo’n nummer dat klein begint en uitgebouwd wordt naar een groots einde. Op het bekende, succesvolle “Streets” gaat de zaal helemaal uit de bol, de stadionrocksongs bewijzen hun dienst. Op het allerlaatste nummer, het niet-meezingbare “St. Helena” wordt uit een ander vaatje getapt, een folkachtig begin gaat over in een psychedelische gitaarmuur en een schreeuwende frontman, alle remmen los, dit hadden we dan weer niet verwacht van die brave jongens van Kensington. Misschien dat ze deze muzikale grens weleens wat vaker moeten overschrijden!!!

Luc Nuyts

Fotoalbum © Sonja Schepers

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

AB, BRUSSEL