LOKERSE FEESTEN - 09/08/16 - Dag 5: Kitty, Daisy & Lewis, Van Morrison & Arno

 

Kitty, Daisy & Lewis

Jonge mensen die oude muziek spelen.. een mix van R&B, Swing, Jump blues, Country & Rock ‘n’ Roll , zo kan je de band en de muziekstijl van Kitty, Daisy & Lewis het best omschrijven. De beide zusjes en broer Durham laten zich op het podium vergezellen van ma Ingrid Weiss (ex- Raincoats) en pa Graeme Durham aka Daddy Grazz en mochten dag 5 van de Lokerse Feesten openen. De zusjes op zich zijn al een lust voor het oog en het enthousiasme waarmee ze hun ding doen compenseert ruimschoots hun vocale onvolmaaktheden. Het is niet dat ze muzikaal niet onderlegd zijn, verre van. De 3 youngsters wisselen tjjdens een optreden evenveel van instrument als een proper mens in de week van verse sokken. Piano, drums, gitaar, percussie, mondharmonica … probleemloos veranderen ze van instrument en ook vocaal komt elkeen ruimschoots aan bod. Het Caraibisch getinte ‘Baby Bye Bye, het bluesy getinte ‘Suspicion’, de countrysong ‘Developer’s Disease’ ,het sixties getinte ‘Whenever You See Me’, het ging er in als koek. En wanneer de prettig geschifte Jamaicaan Eddie ‘TanTan’ Thornton’ met zijn trompet de ska song ‘Turkish Delight’ kwam opvrolijken waande ik me even op een concert van ‘The Specials’. De zon scheen, iedereen genoot, en met de Canned Heat cover ‘Going Up the Country’ nam de band onder een welverdiend applaus afscheid van het Lokerse publiek.

Van Morrison

En toen was het de beurt aan Van ‘The Man’ Morrison. De man sleept zijn ‘reputatie’ mee en kan soms eigenzinnige keuzes maken bij het samenstellen van de setlist. Maar van bij de eerste tonen van het Jazzy ‘Moondance’ kon je aanvoelen dat er magie in de lucht zat. De volumeknop was duidelijk naar het minimum gedraaid maar elke noot die de 5-koppige band voortbracht kon je horen. De songs werden aan elkaar geregen, de laatste noot van ‘The Way Young Lovers do’ was amper uitgestorven of ’By His Grace’ was al begonnen. De hem toegemeten tijd werd niet verkwist aan bindteksten maar maximaal musicerend gebruikt. Elk bandlid kreeg ruimschoots de gelegenheid om hun virtuositeit te etaleren. Moelijk om hier iemand naar voor te schuiven want zowel Dave Keary op gitaar, Paul Moran op trompet & keyboards, Paul Moore op bass en Mez Clough op drums musiceerden foutloos. The Man himself wisselde de saxofoon af met de gitaar, mondharmonica &tamboerijn en hield als een volleerde orkestmeester de teugels strak. Hoewel duidelijk verkouden (neusspray, zakdoeken, warme drankjes…) was hij toch uitstekend bij stem, maar hij had tevens een heerlijke back-up met Dana Masters op backing vocals. En wat de setlist betreft, zelden zo een greatest hits list gezien !! ‘Baby please Don’t Go, Domino, Here Comes the Night, Wild Night, Whenever God Shines His Light, Have i Told You Lately?, Jackie Wilson Said…. Bij afsluiter Brown Eyed Girl bedankte Van nog even zijn uitstekende band en verliet het podium. En hem kennende is hij dan meestal ‘Real Real Gone’ maar hij kwam, met de saxofoon in aanslag, terug de stage opgewandeld om met een uitbundige versie van de Them kraker ‘GLORIA’ nog eventjes de festivalweide te betoveren. Ik weet dat volmaaktheid niet van deze wereld is , maar dit concert kwam toch erg dicht in de buurt!

‘Arno’ mocht dag 5 op het hoofdpodium afsluiten , en wie Arno kent weet dat hij zelden of nooit ontgoochelt. De man is als goede wijn, hij verbetert met de jaren. De set werd een heerlijke mix van songs uit de jongste cd ‘Human Incognito’ (Ask me for a Dance, Please Exist..) maar natuurlijk kwamen ook het oudere werk en de T.C. Matic hits ruim aan bod (Que Pasa, Elle Adore le Noir..). De ‘godverdommes ‘ en ‘kust mien kloten’ vlogen weeral in het rond, kortom Arno op zijn best. Een loeiharde set werd het,met een duidelijke hoofdrol voor de gitaar van Filip Wauters. Met ‘Leve de Mussels, Vive les Moules ‘ werd de Adamo hit ‘Les Filles Du Bord De Mer’ aangekondigd en daar waar Garbage de avond ervoor faalde , bleek het voor ‘Le Plus Beau’ een koud kunstje om de volledige festivalweide in vuur en vlam te zetten. Met Arno op de cymbalen (pas toch op voor je vingers Arno!) werd bisnummer ‘Bathroomsinger’ een perfecte afsluiter van een meer dan geslaagde concertdag.

Jan Van Streydonck

Foto © Lokerse Feesten

Setlist Van Morrison : Moondance - The Way Young Lovers Do - By His Grace - Someone Like You - Enlightenment - Magic Time - Baby Please Don’t Go/Don’t Start Crying Now - Here Comes the Night - Precious Time - Wild Night - Sometimes We Cry - Domino - Whenever God Shines His Light On Me – Beauty Of The Days Gone By - Why Must I Always Explain? – Cleaning Windows – Have I Told You Lately? - Real Real Gone - Did Ye Get Healed ? - Jackie Wilson Said - Brown Eyed Girl - Gloria

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook