SWING WESPELAAR - 19/08/16

Wespelaar is al een paar decennia lang onze vaste jaarlijkse afspraak voor dit fel gewaardeerde driedaagse bluesfeest op het kerkplein van deze Babantse deelgemeente van Haacht. Het Swingfestival wordt dan ook bij tal van bluesliefhebbers aangestipt als ‘the place to be’ in de voorlaatste week van augustus. Rootstime was dus op de afspraak voor de jaarlijkse driedaagse hoogmis van de blues.

Met plezier komen we graag telkens terug vanuit de Antwerpse Zuiderkempen richting Vlaams Brabant. Toch heeft het wel wat moeite gekost om beide provincies te doorkruisen. Een moeilijk traject, zeker  als je naast de gebruikelijke wegversperringen de omleidingen moet volgen en in diezelfde omleidingen nog eens wordt omgeleid... Maar we zijn er geraakt, weliswaar met enige vertraging, maar toch opgelucht dat we het mooie bord ‘Welkom in Wespelaar Bluesdorp’ op onze weg vonden.

The Blue Chevy’s

Gelukkig had festivalopener The Blue Chevy’s ook wat vertraging omdat de soundcheck wat uitliep. Een deel van deze jongens uit de streek waren eerder al te gast op het festival en zijn begonnen aan een fameuze comeback. Zeker na de lancering van  hun EP ‘Turn It Back’ begin dit jaar in de Leuvense Blauwe Kater. We zagen ze al een aantal malen aan het werk in het verre verleden, maar na een lange rustpauze kwamen ze terug boven water, weliswaar in een meer uitgebreide bezetting. Met een meer voldragen sound, mede met dank aan de blazerssectie.

Het werd een erg afwisselende set, met zowaar voor elk wat wils. Gaande van erg dansbare oldskool rock-‘n-roll en rhythm & blues tot soul en rockabilly met een mix van covers en eigen nummers. We herinneren ons ‘Snakes’ met een geweldig solerende Frederik Martelli op gitaar. Maar ook de andere bandleden onder aanvoering van zanger-harpist Kris Bries laten een erg gedreven indruk, allemaal onder het toeziend oog van harmonicavirtuoos Jason Ricci, die vanuit het perspodium toekeek.

Knap optreden van deze jongens, die een mix brengen van eigen nummers en covers van onder meer Chuck Berry (‘You Never Can Tell’), CCR (‘Suzy Q’) en Kim Wilson (‘My Babe’). Ook onze eigen El Fish werd samen met Filip Casteels in de hulde betrokken met het mooie gebrachte ‘Shake’m’. Het festival werd dus op een uitstekende wijze geopend met jongens uit eigen streek. Mooi.

Mike Sanchez

Dan was het reikhalzend uitkijken naar de komst van Mike Sanchez, die we in de jaren tachtig in Peer nog zagen schitteren met zijn Big Town Playboys, een onvergetelijk optreden als opener voor Buddy Guy. Ook in de Lage Landen trad hij in het verleden met de regelmaat van een klok op, vaak in het gezelschap van The Seatsniffers.  Onze verwachtingen kregen een flinke deuk toen gemeld werd dat de sympathieke Brit met Spaanse roots ziek was en wat vermoeid bleek zodat hij met een rolstoel moest afgehaald worden op de luchthaven. Jammer, maar toch maakte podiumbeest Mike er met zijn band het beste van. De omstandigheden waren niet gunstig dus.

Bovendien was de start er eentje in mineur, want de zanginstallatie van de gerenommeerde pianist liet het afweten en werd pas hersteld tijdens het  tweede nummer. Alsof dat niet genoeg was kreeg ook de gitarist af te rekenen met problemen met de versterker tijdens ‘Back To The Highway’.  Gelukkig werd dit euvel vrij snel hersteld en kon er met (toepasselijk) ‘I’m Ready To Rock & Roll’ echt begonnen worden. Het werd dan ook nog een klein uurtje swingen op de boogietonen van Slim Harpo (‘Move Your Hips’) en andere ‘Boom Boom(s)’ .

Maar Mike Sanchez, gesteund door een fraai spelende ritmesectie, maakte ook heel wat eigen nummers, waarvan hij er een aantal live bracht. Zoals  ‘Hungry Man’ , uit zijn geweldig album ‘Now Appearing’ (1990, aanrader!) met The Big Town Playboys, het album van de echte doorbraak destijds. Met een pianosolo nam hij na een klein uur afscheid van het publiek en bracht Mike, die momenteel rond Madrid woont, tot slot nog een cover van Chuck Berry. Jammer van die korte, maar bij momenten toch innige passage in Wespelaar.

Met Mike Wheeler Band uit Chicago werd de eerste avond afgesloten. De vier heren kwamen overigens exclusief over vanuit The States, waar de frontman sinds 2014 opgenomen is de Chicago Blues Hall of Fame. Toch geen kleine bekroning voor deze zanger-gitarist, die in Europa pas vanaf 2012 echt bekend werd met zijn album ‘Self Made Man’ en met zijn meest recente schijf ‘Turn Up’ (2015) weerom heel wat eigen nummers bij mekaar pende. Van de frontman in kwestie hadden we gedacht om de echte Chicagobluessound te horen, maar dat was niet zo. Toch liet hij een aantal bluesklassiekers los zoals Freddie King’s ‘Have You Ever Loved a Woman’, ‘Pride and Joy’ (SRV) en ook werd Muddy Waters niet vergeten (‘Hoochie Coochie Man’).

Maar uiteraard was er ook knap werk uit zijn meest recente album ‘Turn Up’ (o.a.titeltrack  ‘Turn Up‘, You Won’t do Right’, het swingende funky ‘That’s What Love You Make You Do’ met geweldige orgel-, bas- en drumpartijen) , ‘Brand New Cadillac’ en ‘You Won’t Do Right’. Het zorgde voor een geweldige apotheose aan het eind van deze set, zodat een bis niet kon uitblijven. Het werd een mix van hits van Led Zeppelin en Deep Purple. Mooie afsluiter alvast van deze band, die ook op Blues Schoten headliner is op zaterdag 19 november. Niet te missen.

We zijn benieuwd wat de organisate van Swing Wespelaar volgend jaar uit de mouw zal schudden bij het 30-jarig bestaan. We kijken er nu al naar uit.

Sis Van Hoof

Foto © Walter Wouters

meer Foto © Walter Wouters

 

 

Mike Wheeler Band: VIDEO 1 - VIDEO 2 - VIDEO 3 - VIDEO 4

 

Mike Sanchez: VIDEO 1 - VIDEO 2

 

The Blue Chevy’s : VIDEO 1 - VIDEO 2 - VIDEO 3 - VIDEO 4

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Artiest info
website  
facebook  

WESPELAAR - 19/08/16