BLONDE REDHEAD @ OLT RIVIERENHOF, ANTWERPEN - 20/08/18

Het is weerom een goedgevulde concertavond in het OLT maar de opkomst is zeer matig, zo weinig volk heb ik zelden geweten bij concerten in het Rivierenhof. Headliner Blonde Redhead wordt voorafgegaan door indierockgroep Snail Mail en woestijnrockers Imarhan, het zijn natuurlijk geen echte publiektrekkers.


Snail Mail is het moniker van Lindsay Jordan, een negentienjarige jongedame uit Baltimore - Maryland. Ze bracht dit jaar haar eerste plaat “Lush” uit op het prestigieuze Matadorlabel. Zangeres/gitariste Lindsay wordt bijgestaan door een extra gitarist, bassist en drummer. Haar stem is heel kenmerkend : lijzig, slepend en bij momenten ietwat zeurderig en scherp. Je moet deze horde wel kunnen nemen wil je van haar muziek kunnen genieten. Veel van zeg is ze niet, ze geeft enkel mee dat het de eerste keer is dat ze hier spelen (in België?) en dat ze allen fan zijn van Blonde Redhead. De muziek is een portie los uit de pols gespeelde indierock, muzikaal is het echter niet altijd even boeiend. Er zit te weinig variatie in de nummers om te beklijven. Prijsbeesten “Pristine” en “Let's Find An Out” steken er bovenuit. Het ontbreekt de groep nog aan podiumvastheid maar al bij al toch een leuke kennismaking met een beloftevolle artieste.

Imarhan is een Touaregband die in 2006 werd opgericht in het Algerijnse Tamanrasset. Het titelloze debuutalbum kwam pas in 2016 uit, dit jaar was er de goed onthaalde opvolger “Temet”. De vijfkoppige groep bestaat uit twee gitaristen, een bassist, een drummer en percussionist. Ze brengen een potige versie van de woestijnbluessound, heel rockgericht met pittige gitaarsolo's. Het typische geluid van groepen als Tinariwen, Tamikrest of Bombino is hiermee deels vergelijkbaar maar het is duidelijk meer rock dan blues. Sommige nummer hebben een funky feel meegekregen. De zang is zeker een pluspunt met drie sterke zangers, die dikwijls meerstemmig zingen. De set swingt behoorlijk en zorgt ervoor dat de sfeer er goed in zit. Het bijna een uur durende concert verveelt geen moment en dat is onmiskenbaar een goed teken. Prima concert!

Blonde Redhead timmert ondertussen reeds vijfentwintig jaar aan de weg, de groep bestaat reeds sinds vele jaren uit de tweelingsbroers Amedeo (zang en gitaar) en Simone Pace (drums) aangevuld door Kazu Makino (zang en gitaar/toetsen). Een Oosters aandoende gitaar van Amedeo opent “Falling Man” dat hoog gezongen wordt door hem, zo hoog dat ik eerst dacht dat Kazu het zong. Het nummer is heel spacy en atmosferisch. In “Elephant Woman” is het de beurt aan Kazu om te zingen, beide vocalisten verdelen ongeveer gelijk de zang. Tijdens nummers als “Dr. Strangeluv” en “Love Despite Of Great Faults” is er een hoofdrol weggelegd voor Simone Pace, zijn drumwerk met verrassende tempowisselingen en ritmes maken deze songs ongemeen boeiend. De hese, woordenloze fluisterzang van Kazu Makino in “For The Damaged”, met schaarse begeleiding, zijn één van de hoogtepunten in de set. Bevreemdende keyboardklanken overheersen “3 O'Clock”, rechttoe rechtaan fantastische rocknummers brengen ze met “Spring And By Summer Fall” en “23”. Na goed 1u15 zit hun tijd erop maar ze krijgen uiteindelijk nog vijf minuten voor bis “Doll Is Mine” maar dan valt definitief het doek over een boeiende concertavond. De afwezigen hadden deze avond zeker ongelijk!

Lou van Bergen

Foto's en fotoalbum © JiVe

 

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

OLT RIVIERENHOF, ANTWERPEN

 

Snail Mail

Imarhan

Blonde Redhead