JAZZ MIDDELHEIM @ PARK DEN BRANDT, ANTWERPEN - 09/08/18

Het vierdaagse Jazz Middelheim opent vandaag met een heel gevarieerd programma, een bewijs dat het festival de laatste jaren meer en meer de oogkleppen heeft afgeworpen. Het festival heeft wat te lijden onder het slechte weer, maar de voorspelde storm blijft gelukkig uit. Dag één heeft een primeur in de geschiedenis van Jazz Middelheim, het is de eerste keer dat er geen stoelen zijn geplaatst in de concerttent. Dit buiten een deel van het (oudere) publiek gerekend, die de stoelen van op het festivalterrein toch in de tent weten te smokkelen.

Bram Weijters' Crazy Men opent het festival vandaag op de Main Stage. De groep rond pianist/toetsenist Weijters bestaat verder uit enkele bekende gezichten uit de Belgische scene, zoals trompettist Sam Vloemans en drummer Steven Cassiers. Daarnaast zijn ook nog tenorsaxofonist Andrew Claes, baritonsaxofonist Vincent Brijs en basgitarist Dries Laheye lid van het gezelschap. De groep is genoemd naar het iconische album van Koen De Bruyne “Here Comes The Crazy Man!” uit 1974. Hun werk bestaat voornamelijk uit nummers van de jaren '70 ( o.a. van Marc Moulin en vooral Koen De Bruyne) die een update hebben meegekregen en het moet gezegd dat deze topmuzikanten daar wonderwel in slagen. Het meest heb ik genoten van “Pathetic Dreams” en de luchtige en speelse slotmedley. Het verrast hoe bijna vergeten ouder werk door doordachte ingrepen heel hedendaags klinkt.

TaxiWars was in 2015 al eens te gast op Jazz Middelheim en gaf toen een zeer goed onthaald concert. De groep rond saxofonist Robin Verheyen en dEUS boegbeeld Tom Barman brengt volgend jaar een derde album uit. De twee overige groepsleden zijn bassist Nicolas Thys en drummer Antoine Pierre, beiden dienen zeker vermeld te worden, want hoewel hun inbreng minder opvallend is, leggen ze een solide basis waarop Robin loos kan gaan. De zang van Barman neigt dikwijls meer naar spoken word of rap, dan dat hij echt zingt. Maar dit past dan weer goed bij de muziek. Tom zuigt met zijn charisma (kwatongen hebben het wel eens over overacting) de aandacht naar zich toe, maar de inbreng van Robin Verheyen schat ik hoger in (mijn jonge buurman is trouwens dezelfde mening toegedaan). Het valt wel op dat het nieuwe werk nauw aansluit bij dEUS, ik meen zelf flarden “Theme From Turnpike” in “Drop Shot” te herkennen. Nummers als “Fever”, het nieuwe “Tell You You've Changed” en “Bridges” kunnen me het meest bekoren. Zonder meer een goed en geslaagd optreden.

Kamasi Washington (° Los Angeles, 18/2/1981) is de artiest waar ik en waarschijnlijk het overgrote deel van het publiek het meest naar uitgekeken hebben. Kamasi maakte eerst vooral naam door zijn bijdrage aan het werk van Flyin' Lotus en vooral aan Kedrick Lamars “To Pimp A Butterfly”. De grootste jazzartiest van het moment heeft de laatste jaren echter met zijn twee albums “The Epic” (2015) en het dit jaar verschenen “Heaven & Earth” een publiek bereikt dat het jazzgenre overstijgt. Het is heel verrassend zoveel jong volk te zien vanavond. Het oudere publiek van Jazz Middelheim is in de minderheid, de verjonging is met succes ingezet. Kamasi wordt bijgestaan door een geweldige groep muzikanten (twee drummers, bassist, trombonist, toetsenist, zangeres en zijn vader op klarinet/fluit), Hij opent solo op zijn sax het funky “Street Fighter Mas”, zijn klarinet spelende vader voegt zich bij de groep voor “The Rhythm Changes”. Tijdens dit nummer zorgt Patrice Quinn met haar zwoele, zachte soulstem ervoor dat de temperatuur in de tent enkele graden stijgt. Het door bassist Miles Mosley geschreven en gezongen “Abraham” is werkelijk fenomenaal. De geluiden die deze muzikant uit zijn contrabas tovert (al of niet met strijkstok) tarten alle verbeelding; het is een ongemeen swingend en verpletterend nummer. Het toont duidelijk aan dat Kamasi zijn muzikanten naar waarde weet te schatten, hij geniet zichtbaar als deze een solo spelen en geeft hen zo de ruimte om te excelleren. Zeker de bijdrage van trombonist Ryan Porter en toetsenist Ruslan Sirota mogen ook niet onvermeld blijven. Met slotnummer “Fists Of Fury” weten Kamasi en kompanen met een regelrechte uppercut het publiek in extase achter te laten.

Black Star With Hypnotic Brass Ensemble hebben de twijfelachtige eer hierna nog te moeten aantreden. Black Star is het vehikel van twee sterren uit de hip hop, Yasiin Bey (alias Mos Def) en Talib Kweli. Vooraleer Black Star aan de beurt is, krijgen we een half uur een dj set als opwarmer. Een set die het jonge volkje kan bekoren, maar ik heb geen boodschap aan een dj die de boel zo langmoet opwarmen. Het jonge publiek lust er wel pap van. Presentatrice Lies Steppe probeert dan Black Star aan te kondigen, maar wordt overstemd door een ongelooflijk luidruchtig gejuich en geroep. En ik die dacht dat de grote massa voor Kamasi Washington kwam. Het eerste half uur van het echte concert van Black Star rappen beide artiesten op de muziek van de dj. Ik ben niet vertrouwd met het genre, maar de beide heren hebben onmiskenbaar een natuurliijke flow. Het jeugdige publiek reageert heel enthousiast. Na een half uur show komt het achtkoppige Hypnotic Brass Ensemble de heren vervoegen en wordt het een plezant feestje. Het is een vijfkoppig blazersensemble, aangevuld met een gitarist, een bassist en een drummer. Zeven van de leden zijn broers; muzikaal talent genoeg in deze familie. Het is een welgekomen verademing, eindelijk komt er schwung in het concert en kan het me wel bekoren. Uiteindelijk heb ik nog een goed gevoel overgehouden aan dit concert, maar hip hop zal nooit echt mijn ding worden.

Slotsom van de eerste dag Jazz Middelheim: een zeer geslaagde openingsdag met Kamasi Washington als grote uitschieter.

Lou van Bergen

Foto's © JiVe

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

JAZZ MIDDELHEIM

 

Bram Weijters' Crazy Men

TaxiWars

Kamasi Washington

Black Star With Hypnotic Brass Ensemble