GE)VARENWINKEL @ VARENWINKEL - 25/08/17

‘Time flies when you’re having fun’ als je verneemt dat (Ge)varenwinkel dit weekend reeds de 20ste editie van hun festival viert. Het begon in 1998 als een ééndagsfestivalletje en sinds de 5de editie bieden zij zowel op vrijdag als zaterdag een kwalitatief programma aan. Uitzonderlijk was er voor deze feesteditie ook een prelude op donderdag met Kirri’s Diamonds On The Rocks die een tribute aan Neil Diamond brachten en die door 1500 (!) toeschouwers werd gesmaakt.


Vrijdag was het bluesdag en werd om 19 uur het festival geopend door The Bluesbones. Deze band, die een thuiswedstrijd speelde, behoeft bij de bluesliefhebber geen introductie. Zij werden dit jaar 2de op de European Blues Challenge en de komende maanden staan er tournees door Duitsland, Tsjechië en Oostenrijk op hun agenda. Ook al zagen wij The Bluesbones al ontelbare keren, het blijft een genot om naar het gitaarwerk van Stef Paglia te luisteren. Soms subtiel in nummers zoals ‘I Try’ of op rockende slide zoals bij ‘Find Me A Woman’ en ‘Moonshine’. Maar ook de andere muzikanten verdienen een pluim en vormen samen een goed geoliede machine. Frontman Nico De Cock mocht het publiek meedelen dat er begin 2018 een nieuw album mag verwacht worden en serveerde ons alvast 2 nieuwe nummers. Vele toeschouwers zullen The Bluesbones ook vorige week op Swing Wespelaar gezien hebben, maar het siert de band dat zij vandaag een totaal andere set speelden en dat zonder aan kwaliteit in te boeten. (meer foto's)

De rootstent was vroeger een kleinere locatie waar een band de pauzemuziek mocht verzorgen, maar sinds vorig jaar is deze tent en bijhorende podium even groot als het hoofdpodium en spelen de bands volledige sets ipv van 2 keer 30 minuten. Het eerste optreden in deze rootstent was voor Chilly Willy, een band die ook op de allereerste editie van dit festival stond. Deze party band onder leiding van zanger Wim ‘Huibbe’ Huybrechts viert dit jaar hun 25 jarige bestaan. In de loop der jaren kende de band diverse personeelswissels. In de huidige bezetting herkenden wij 2 oud-leden van The Bluesbones: gitarist Andy Aerts en bassist Ronald Burssens. Met de 77 jarige Walter Cuyvers heeft Chilly Willy één van coolste en één van de langst actieve drummers van ons landje. Het repertoire van Chilly Willy is in hun geschiedenis amper gewijzigd: Chicago bluescovers van o.a. Howlin’ Wolf, Billly Boy Arnold en Sonny Boy Williamson waarbij de mondharmonica van Rudy Eens een belangrijke rol speelt. Zo kon hij zich onderscheiden in nummers zoals ‘I Wish You Would’, ‘Help Me’, en ‘Shake Your Hips’. Onder het motto van beter goede covers dan matig eigen werk werd het optreden van deze band best gesmaakt. Vooral de tomeloze energie van deze band zorgt dat zij al 25 jaren overal in ons land wordt gevraagd. (meer foto's)

De meest gelauwerde artiest van dit weekend was ongetwijfeld Janiva Magness. De met zeven Blues Music Awards onderscheiden zangeres stond hier ook in 2011. Ondertussen is deze nog knap ogende bluesdiva 60 lentes jong. Haar band bestond uit 2 gitaristen, bassist en een drummer die eerst warmdraaide met 2 instrumentals alvorens Janiva op high heels het podium betrad. Met reeds 13 verschenen albums heeft Janiva genoeg materiaal om haar uurtje speeltijd te vullen. Zij begon met enkele nummers van haar uit 2010 verschenen ‘The Devil Is An Angel Too (titelnummer en ‘Walkin’ In The Sun). Vervolgens kwam haar gloednieuw uitgebrachte ‘Blue Again’ integraal aan bod. Op cd klinkt haar muziek subtiel met ook ruimte voor piano en blazers, maar vandaag ging het door de twee gitaristen er stevig aan toe en was er minder ruimte voor nuances in de songs. Ook de slechte geluidsmix deed er niet veel goed aan. Het was vooral in de tragere nummers zoals ‘I Love You More Than You’ll Ever Know’ en ‘Long As I Can See The Light’ dat haar mooie stem uit de verf kwam. Hopelijk vervangt ze bij een volgende tour één van de gitaristen door een pianist zodat we een Janiva met typische soulvolle sound kunnen horen ipv een tegen het gitaargeweld opschreeuwende zangeres.(meer foto's)

(Ge)varenwinkel heeft steeds een neus gehad voor nieuwe bands. Sommigen groeien zelfs uit tot een topgroep die een grote concertzaal als een AB kunnen uitverkopen. Eén van de mooiste voorbeelden is zeker The Delta Saints. Met Robert Jon & The Wreck deden ze weeral een uitstekende ontdekking. Dit vijftal uit Orange County, California speelt stevige southern rock in de stijl van The Allman Brothers Band en Lynyrd Skynyrd. De band bestaat sinds 2011 en is momenteel aan 31 daagse Europese tour bezig waarbij zij dagelijks (!) optreden. Hun set bestond uit zowel nummers met sterke refreinen als lange instrumentale nummers. Sommige mensen zouden kunnen afhaken bij lange instrumentals maar hun nummers hadden een knappe spanningsboog en bleven hierdoor boeien. Duane Allman zat vermoedelijk vanuit hierboven mee te genieten met wat de linkshandige Kristopher Butcher uit zijn slide gitaar toverde. Ook de vocale nummers misten hun impact op het publiek niet. ‘Let Her Go’ en ‘Rollin’ klonken zo catchy dat zij deden denken aan de radiohits van Nathaniel Rateliff. De organisatie probeerde het strakke uurschema te respecteren, maar door het dolenthousiaste publiek liep hun set uit. De presentator en headliner Jeff Jensen stonden klaar op het hoofdpodium, maar het publiek bleef in de rootstent staan en scanderen voor een bis van Robert Jon en zijn band. De organisatie besloot om Jeff even terug in de coulissen plaats te laten nemen en Robert Jon & The Wreck te laten bissen. Dat de cd- en T-shirtverkoop van deze band na de show op volle toeren draaide verbaasde niemand. (meer foto's)

Na de triomf van Robert Jon & The Wreck was het geen geschenk voor Jeff Jensen om af te sluiten. Deze in Memphis, TN residerende zanger/gitarist tourde in 2015 voor een eerste keer in het bluesclubcircuit van Europa. Daar werkte hij zich op en verdiende hij een plaats op het grootste bluesfestival van Nederland: Moulin Blues. Jeff beschikt over een aangenaam stemgeluid en is een degelijk gitarist. Hij is bovendien een aimabele frontman die zich volledig geeft. In vergelijking met zijn vorige passage heeft hij met David Green een nieuwe drummer. Bassist Bill Ruffino vergezelt Jeff al ruim 13 jaar op zijn muzikale avontuur. Jeff heeft 4 studioalbums en 1 live album uit. Openen doet hij met Willie Dixon’s ‘Little Red Rooster’. Het goede aan Jeff is dat hij deze klassieker een eigen interpretatie gaf. Vervolgens kregen wij grotendeels sterk eigen werk zoals ‘Make It Through’, ‘Can’t Believe We’re Through’ en ‘Empty Bottles’. Jeff is een artiest die een groot hart heeft voor zijn publiek. Hij wil niet alleen nieuwe fans winnen, maar vooral nieuwe vrienden maken. Zo vertelde hij dat hij morgen vrij is en hoopt nieuwe vrienden te ontmoeten op dit festival. (meer foto's)

Op de eerste festivaldag hebben wij best genoten van het aangeboden programma. Echter stond het geluid veel te hard en was de geluidbalans vaak slecht afgesteld. Als bluesliefhebber moeten wij bekennnen: de beste act van deze avond had weinig met blues te maken, maar Robert Jon & The Wreck speelden de tent plat.

Kris Vermeulen

Foto © Sonja Schepers (SochePics)

 

 

VIDEO 1 - VIDEO 2

VIDEO 1 - VIDEO 2 - VIDEO 3 - VIDEO 4 - VIDEO 5  

 

VIDEO 1 - VIDEO 2  - VIDEO 3

 

 

 

 

 

 

Artiest info
website  
facebook  

VARENWINKEL - 25/08/17