BRUSSELS SUMMER FESTIVAL @ PALEIZENPLEIN, BRUSSEL - 15/08/17

 

André Brasseur

Hoe moet het voelen om op je 77ste de Marquee in Kiewit plat te spelen en dat een jaar nadien met zicht op het plantsoen van de koning nog eens over te doen? Voor harde maar traag aanzwellende kern had Papy Hammond de twijfelachtige eer om de esbattementen te openen, onder een ahum – de ganse zitting verstek gevende – zon. Maar den André is van kindsbeen af het zonnetje in huis en groovede op zijn “gouden” orgel alsof het 1965 was en Boudewijn op het balkon een regendans ten berde bracht. Dit “avec sa famille”, zijn ondertussen gedeeltelijk vernieuwde en nog flukser klinkende orkest. Die orgel koste toen 220 000 francs belges maar “Big Fat Spiritual” klonk even onverslijtbaar alsook het jeugdige enthousiasme van onze glunderende sjamaan, strak in het pak, en zijn hippe bende funketeers die met een al even grote glimlach stevig van jetje gaven op wat globaal meer dan het charmeoffensief van een fossiel bleek te zijn. D e boter smaakte smeuiïg en vinnig en soms zelfs al wat obscuur, maar steeds groovede het combo dat het geen aard had. Big Fat Spiritual deed zelfs de kasseien op het plein blinken en onze vrolijke freewheelende toetsenwizzard was in een psychedelische bui en haalde buiten allerhande snuifjes zelfs een stukje “Firestarter” (Prodigy) uit de mouw. M.a.w. het concept is naar een hoger niveau geklommen en naast nostalgie en het immer aanwezige surrealisme, zit er nu ook steeds meer psychedelica en soms zelfs echo’s van Calexico of zowaar de sabeldans in het wezen van deze club virtuozen en hun nog steeds dartel opperhoofd en tevens ontroerend oprechte goeroe de service. Jo Hermans (trompet) en vooral Ben Van Camp (scheurende gitaar) excelleren altijd en goed gebrachte covers (nu ja, betere versies eigenlijk) van Booker T chambreren mooi naar de grande finale toe. Dat kregen we intens en vurig middels 4 obscuur lang gerekte noten “multiplié par 148” met een scheut push onder de vorm van het nieuwe “Universal Nation” dat in het decor van ketjes, prettig verdwaalde toeristen en andere al dan niet expats, oude Belgen nog wat meer krankzinnige glans kreeg onder het goedziend oog van ondergetekende en het immer glorieuze historische kader van de Koninklijke hipsters die onterecht de vlag niet gehesen hadden bij zoveel leuks. Volgend jaar dan toch maar Julio Iglesias met de resterende Stooges en André op het 50 jarige Woodstock in 2019 ? In ieder geval was iedereen blij: de Zennezotten en meerwaardezoekers en de hele meute grijnsden breed na dit heerlijk swingende bal van de keizer van de bliepjes. Santé, merci et au revoir and keep on shining Andreo ;-)

Steven Kauffmann

foto's Anja Cleemput



 

 

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

BRUSSELS SUMMER FESTIVAL