ABSYNTHE MINDED @ HET DEPOT, LEUVEN - 01/12/17

Vijf jaren heeft bezieler en oprichter Bert Ostyn nodig gehad om met zijn band Absynthe Minded een vervolg te breien aan het succes dat ze behaalden met hun albums “Absynthe Minded” (2009) en “As It Ever Was” (2012). Na dit laatste album trok Ostyn de stekker eruit en werd de band ‘on hold’ gezet, herbronnen noemen ze dat dan. In deze periode maakte Ostyn een matig soloalbum “No South Of The South Pole” en maakte hij de soundtrack van de televisieserie “Bevergem”, een experimentele periode, nodig om frisse ideeën op te doen.

En die ideeën kwamen er, nieuwe songs die hij ditmaal terug mét band wou brengen. Dezelfde groepsnaam werd gebruikt, Absynthe Minded, doch alleen bassist Sergej Van Bouwel bleef over van de oorspronkelijke groep. Gitarist Toon Vlerick, drummer Simon Segers en pianist Wouter Vlaeminck maken nu deel uit van de vernieuwde Absynthe Minded. Het nieuwe album “Jungle Eyes” dient zich aan als een waardige opvolger aan van hun vorige album. De nummers liggen in het verlengde van wat Absynthe Minded op hun laatste albums brachten, vlotte indierock -popnummers, met ook nu weer enkele oorwurmende radiohits die het album onder de aandacht van het brede publiek weet te brengen.

Ostyn geeft ons een kijk op het leven in de wereld van vandaag, nummers om mensen te laten nadenken en bewust te maken in welke wereld ze leven en welke conclusies ze daaruit kunnen trekken. Stof om over na te denken en muziek om te laten horen, een uitverkocht Depot in Leuven is hier voor een ideale plek.

Openen doet de band met twee nummers uit hun vorig album “How Short A Time” en “End Of The Line” om ons daarna, met liefst zes nummers achter elkaar, kennis te laten maken met het nieuwe album. “Running On Empty” volgens Ostyn hun versie van ‘Nobody knows when you’re down and out”, ja ook een artiest kan diep zitten, onmiddellijk gevolgd door “Bright Hour” dat sprankelend hoopvol lichtje waarvan hij hoopt dat elke concertganger het mee naar huis neemt. Mensen moeten meer tijd nemen om naar elkaar te luisteren dan in hun eigen bubbel te leven, “Echo Chamber” van een duidelijk goed ingespeelde band met een prangende gitaarsolo van Ostyn erbovenop.

Met veel gitaargeknars overlopend in een dwingend ritme speelt Bert Ostyn “Mary” een nummer uit zijn voorlopig enigste soloalbum, een song met veel psychedelica representatief voor “No South Of The South Pole” dat meer synth en elektronica gericht is met een duidelijk basgroove.

Met veel applaus wordt hun hit “Heroics part one” ontvangen en ook “Beams” uit het nieuwe album is blijkbaar al ingeburgerd bij het publiek. Met het onvermijdbare “Envoi”, Belgische popklassieker en een hommage aan Hugo Claus, nadert het einde van het concert. Het met een zeer herkenbare intro gespeelde “The Execution”, eerste single van “Jungle Eyes” wordt met veel gejuich verwelkomt en spontaan meegezongen, een nummer dat om meer vraagt en dat krijgen we. Een solo akoestisch moment van Bert Ostyn met een versie van “Avalanche”, de definitieve afsluiter wordt “Surrender” een nummer dat muzikaal teruggaat naar de oerbeginjaren van de groep, een soort jazz-trance nummer waarvan meerdere remixes werden uitgebracht vorige zomer. Niet echt een meezinger om huiswaarts te keren maar het bewijst dat deze band een grote muzikale marge heeft en zich zeker niet vastpint op hun meer toegankelijke nummers.

Luc Nuyts

Setlist: How Short A Time/ End Of The Line/ Running On Empty/ A Bright Hour/ At First Sight/ The Pearl/ Echo Chamber/ Space/ Mary/ Mr. Doom/ My Heroics/ Beam/ Jungle Eyes/ Kingpin/ Envoi/ The Execution

Encores: Avalanche/ Surrender

Foto © Sonja Schepers

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

HET DEPOT, LEUVEN - 01/12/17