BLAUDZUN @ MUZIEKODROOM, HASSELT - 10/12/16

Blaudzun loopt lekker, een nieuw album, niet meteen hun beste, maar wel eentje wat er mag zijn; hun tour door de lage landen en vooral Duitsland, nou die gaat ook 'lekker'. In dat laatste land zelfs heel lekker, want daar verkopen ze schijnbaar zonder veel moeite zalen uit. Bij ons zijn ze nog een beetje zoals onze rechtsstaat, nu eens populair, dan weer schouderophalend bij het restafval gedumpt.
Het is op en neer, in m’n geheugen staan memorabele passages op Pukkelpop en Werchter, maar ook matige performances in zaaltjes. Het is dus altijd een beetje vreemd anticiperen als Blaudzun op een affiche staat. Maar echt slecht kom je er ook weer nooit uit.

Hun passage in Muziekodroom was een goeie, een degelijke ook, maar geen memorabele. Het resulteerde in een 'best wel fijne' avond, maar er zaten een aantal dingetjes tegen om het beest in me los te maken. het ligt niet aan de songs, want die staan als kathedralen overeind, opener 'Rotterdam' liet trouwens meteen het beste vermoeden, maar er ontbraken elementen om alles te laten samenvloeien zoals we dat zo graag willen. Een tikje meer volume zou alvast geholpen hebben, een gemiddelde van 95 db is net te zacht voor de stem van Johannes , en die zevenkoppige band diende zich zichtbaar te beheersen op het podium om monitorgewijs niet boven de foh mix uit te komen. Dus, hier geen fijne balans, en die was wel nodig. "Between a kiss and a sorry goodbye" bleef zo steken in een waas van muzikale onduidelijkheid, en dat lot ondering ook "everything stops" waardoor dat sterke begin vrij snel resulteerde in een 'net niet' gevoel.

Niets is meer vervelend als een concert kijken met een voortdurend knagende twijfel , je weet dat die band geweldige platen maakt, en je hebt ze al gezien, al een paar keer, met minutenlange kriebels in je maag, en dan wil je dat hier en nu ook, want je weet dat ze dat normaal doen en zeker kunnen.

Niet in de MOD dus, het geluid speelde zeker mee, maar ik durf te vermoeden dat er ook een klein beetje vermoeidheid in de hoofden rond hing te niksen. Maar goed, minpuntjes, want de bijna twee uur zaten best gevuld met fijne dingetjes. Johannes solo, zonder versterking de zaal inpakkend bv, een (eindelijk) rugrillingen veroorzakende versie van "Who took the wheel", en een bij wijlen fascinerende backing vocaliste annex percussioniste die haar kapsel rondkatapulteerde alsof ze een cursus hairperformance had gevolgd bij Charlotte van the Subways.  Genoeg elementen aanwezig om de ticketprijs te verantwoorden vertelde me iemand na afloop, het was net iets meer dan dat, maar de handel liep te vaak vast op een net iets te laag plafond om echt hoog te scoren. De songs op 'Jupiter' zijn misschien ook wat te nieuw om Blaudzun's eigen geschiedenis te ondersteunen live.  Ze touren alleszins nog wel even, en ik mag hopen dat ze ergens op een Belgisch festival de zaak helemaal lam spelen binnenkort. Ze zijn het tenslotte waard, Blaudzun is een bijzonder fijne band met een heerlijke zanger en ja..soms een minder dagje?

(as)

Foto © Marke Tentster

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

MOD, HASSELT - 10/12/16