MAC ARNOLD & PLATE FULL O’ BLUES @ MOD, HASSELT - 08/12/16

Blues muzikant Mac Arnold (geboren in 1942 in Ware Place South Carolina als een van de dertien Arnold kinderen) start zijn muzikale carrière in de jaren ’50, wanneer hij leert spelen op een door zijn broer Leroy van een benzine blik, wat hout en een paar staaldraden gemaakte viersnarige “gas can guitar”. Mac speelt nu nog steeds op deze gas can gitaar. Het kleine model gebruikt hij als “lead”, de grotere uitvoering in combinatie met een “slide”. Mac is actief in de blueswereld sinds 1965. Voor het éérst in een schoolbandje, waarin niemand minder dan James Brown piano speelde, later met J. Floyd & the Shamrocks.

In 1965 verhuist hij naar Chicago en wordt hij lid van de A.C. Reed band. In het najaar van 1966, op de leeftijd van 24, kwam de kans van zijn leven, hij wordt bassist in de Muddy Waters Band en bepaalt mee het elektrische blues geluid dat de Rock & Roll beweging van de late jaren '60 en begin jaren '70 inspireert. Met de Muddy Waters Band deelt hij o.a. het podium met o.a. Howlin’ Wolf, Elmore James, Jimmy Reed, Junior Wells, Big Joe Williams en Big Mama Thornton.

Na meer dan een jaar met Muddy Waters te hebben gespeeld, richt Mac de Soul Invaders op, ze fungeren als back-up band voor vele bekende artiesten, waaronder BB King en The Temptations. In die periode speelt Mac bas op John Lee Hooker's album ‘Live at the Café Au Go-Go en op Otis Spann's ‘The Blues Is Where It‘s At’.

In de jaren ’90, moe van het onderweg zijn, trekt Arnold zich terug uit muziekwereld, maar in 2005 weet men hem te overtuigen terug te keren naar zijn roots en de gitaar opnieuw ter hand te nemen. Hij richt zijn band Plate Full O’ Blues op. Arnold's terugkeer was het onderwerp van een documentaire van Stan Woodward ‘Nothing to Prove: Mac Arnold's Return to the Blues’.

Met de band brengt hij vier studio albums uit: ‘Nothin' To Prove’ [2005], ‘Backkbone & Gristle’ [2008], ‘Country Man’ [2009] en recent ‘Give it Away [2016]. Naast de uitstekende zanger / gitarist Austin Brashier bestaat deze band uit Max Hightower, een muzikale duizendpoot (zang, harmonica, keyboards, bas en gitaar), bassist Dan Keylon en drummer Mike Whitt.

Op hun erelijst staan ondertussen de volgende onderscheidingen: The Blues Foundation Awards / Winnaar Folk Heritage Award 2006 / Winnaar Best Historical Album of the Year 2010, Chess - Authorized Bootleg (Muddy Waters) Mac Arnold appears on the album and accepted the award in Memphis / Genomineerd voor Best DVD 2011, Woodward Studio, Nothing to Prove, Mac Arnold / Genomineerd voor Best Traditional Blues Male Artist 2012, Mac Arnold.

In Hasselt staat voor ‘move2blues’ de vierenzeventigjarige Mac Arnold & Plate Full O’ Blues op het podium met Austin Brashier, Max Hightower en drummer Denis Agenet. Na de intro door de band en twee nummers, gezongen door Hightower en Brashier (wat een stem!), wordt Arnold aangekondigd en opent hij met “Ghetto Blues”. Het is zo wat zijn levensverhaal, zijn “hard times”, zijn “living in the ghetto”. Hij zingt over zijn Chicago, over de blues artiesten die hij ontmoette (saxophonist A.C. Reed, J. Floyd, Muddy Waters, Buddy Guy…) met één duidelijke boodschap: “I know how to sing the blues!...”.

Met nieuwe nummers als het funky “Amos Moses”, “Train Smoke” en “Nickel and Dime” zet Arnold zijn nieuwe album ‘Give it Away’ in de eerste set in de kijker. Hiervoor heeft hij zijn vertrouwde gas can gitaar omgehangen en wordt Hightower bassist. Arnold brengt met “Walking Through the Park” en “Stormy Monday Blues” (waarin Brashier met lange solo’s knap uithaalt op gitaar) hulde aan zijn illustere voorgangers Muddy Waters en T-Bone Walker.

Om Arnold (hij heeft het soms wat moeilijk met zijn stem) wat te sparen nemen Hightower (met “Damned If  Do”) en Brashier (met “Baby Please Come Back Home”) het over, waarna Arnold de set afsluit met nog een nummer uit zijn nieuwe album “Don’t Burn My Cornbread”.   

In de tweede set, de volumeknop (en het tempo) gaan dan (m.i.) iets omhoog, opent Arnold met de rustige titel song van zijn nieuwe album “Give it Away”, gevolgd door een “old” Junior Parker song, de slow blues “Driving Wheel”. Arnold blijft de stille grappenmaker, als hij om wat meer licht vraagt, om enkele foto’s te kunnen maken van het publiek, omdat ook hij zijn Facebook up to date wil houden. En, om mee te gaan met de opkomst van de elektrische gitaar, schreef hij “Nitty Gritty”, want zo zegt hij “blues is real, man!”. We kunnen daarna nog genieten van Gary Moore’s “As the Years Go Passing By” (met opnieuw een erg knappe Brashier) en Albert King’s “Don’t Let Me Be Lonely Tonight”.

Ik ben afkomstig uit Zuid Carolina, vertelt Arnold ons. De Staat heeft als “nickname” Cackalacky (en ze maken er Cackalacky Spice Sauce: “a mildly spiced sweet potato-based table condiment from Chapel Hill, North Carolina, U.S… /nvdr) en, ik schreef er een nummer over op mijn ‘Country Man’ album: “Cackalacky Twang”. Het sluit na een lange en energieke drumsolo van Denis Agenet, de tweede set en de show af. Arnold blijft nog even wat “hangen” op het podium en draait zich, als het publiek blijft aandringen, “verwonderd” om met de vraag: “Oh, you want one more?...”. Hij rondt voldaan af (zoals hij begon) met “Sweet Home Chicago”, zijn “city of the blues”!.

Mac Arnold & Plate Full O’ Blues houden de Chicago blues “alive”. Dit bewezen ze ook vanavond. De oude man met de gretige ogen onder de grote hoed en een Gasoline gitaar, vertelde ons het verhaal van “zijn” Chicago en “zijn” blues. Wij waren er bij en genoten ervan! Hope to see you again, Mac…  

“ Going back to his roots, Mac Arnold is serving up a mess of Blues with
his own band “Plate Full O’ Blues” and Mac on vocals, bass and Gas Can Guitars.
The same Mac Arnold, by the way, is also an organic farmer...”

Eric Schuurmans

Foto © Michel Verlinden

meer Foto © Michel Verlinden

Line-up : Mac Arnold - zang, ritme gitaar, gaskan gitaar en bas / Austin Brashier - gitaar en zang / Max Hightower – keyboards, harmonica, gitaar, bas en zang / Denis Agenet  – drums

Set list : SET 1 : Ghetto Blues (Living in Chicago) / Amos Moses* / Train Smoke* / Walking Through the Park (Muddy Waters) / Stormy Monday Blues (T-Bone Walker) /  Nickel & Dime* / Baby Please (Come Back Home) / Damned If I Do* / Don’t Burn My Cornbread* – SET 2 – Give it Away* / Driving Wheel (Little Junior Parker) / Shame, Shame, Shame (Jimmy Reed) / Nitty Gritty* / How I Needed You / Fool Hearted Lover* / As the Years Go Passing By (Garry Moore) / Oh Baby / No Matter What I Do I Cannot Love You / Don’t Let Me Be Lonely Tonight (Albert King) /  Cackalacky Twang – encores -- Sweet Home Chicago -- * from the album ‘Give it Away’ [2016]

10/12/16 – Deventer / NL - Blues Night
11/12/16 – Amsterdam / NL - North Sea Jazz Club
12/12/16 – Ruiselede / BE - Banana Peel


meer video's: GHETTO BLUES - AMOS MOSES - TRAIN SMOKE - WALKIN’ THROUGH THE PARK (Muddy Waters) - STORMY MONDAY BLUES (T-Bone Walker) - NICKEL AND DIME - DON’T BURN MY CORNBREAD


 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

MOD, HASSELT - 08/12/16