LA MUERTE @ MUZIEKODROOM, HASSELT – 26/02/16

La Muerte ontstond zo'n dertig jaar geleden, als "de missing link tussen Dali en The Stooges", omschreef de band zichzelf. Een groep die moeilijk in een hokje te plaatsen was. Invloeden waren naast The Stooges onder meer The Birthday Party en Motörhead, maar ook land- en tijdgenoten als The Neon Judgement en Front 242. Alternatieve heavy metal, konden we het best het geluid van La Muerte omschrijven. Voor de metalfreaks waren ze niet metal genoeg, voor de punks niet punk genoeg. Ze deden gewoon hun eigen, smerige ding. De beste omschrijving van hun muziek was dan ook egomuziek. Plezier maken was het hoofddoel. Tegenwoordig spreken we van La Muerte 2.0 met enkel Marc Du Marais en Dee-J als originele bandleden.

Streekgenoten The Progerians mochten als eerste opdraven. Het trio kwam hun eerste langspeler The Fabulous Progerians, dat vorig jaar verscheen, voorstellen. Met trage, zware gitaren, logge baspartijen en stevige mokers wisten ze ons aangenaam te verrassen. "Black Storm" was zo’n stonerrock pareltje. Leuke bijkomstigheid was de samenzang, al was die niet van topniveau. Af en toe namen ze afstand van hun vadsige sound. In "Follow The Viper" en "Vertigo" werd het hardcore segment aangesneden maar dan wel op zo’n manier dat het een goed geheel vormde. Daarna zochten ze terug het sludgemetal-geluid op om met "Vidar" een voorlopig laatste aanslag op het gehoor te plegen.

Setlist :"Intro" / "Black Storm" (The Fabulous Progerians, 2015) / "God Speed" (2015) / "2+6" (2015) / "Follow The Viper" (2015) / "Vertigo" (Vertigo EP, 2013) / "10.000" (2015) / "Stellar" (2015) / "M.O.R.E." (2013) / "Vidar" (2015) / "Outro"

Even later werden kaarsen en korrelwierook aangestoken die op een altaar naast het drumstel opgesteld stonden. De wierook verspreidde een doodse geur in de Muziekodroom en creëerde een spanningsboog die de verwachtingen deed stijgen…hier stond iets te gebeuren.

Met gierende gitaren (Dee-J en Michel Kirby) werd de gebruikelijke "Intro" ingezet. Wat later volgde "I Lost My Hand", opnieuw fluitende gitaren en een onverstaanbaar gruntende Marc Du Marais, die voor de gelegenheid een juten zak over z’n hoofd getrokken had. Ze werden opgehitst door de roffelende drums van Christian Z (Length Of Time). " Black God, White Devil" volgde en moest qua geluid niets inbinden, de zang was bij dit nummer goed verstaanbaar. De nog steeds nahuilende gitaren vloeiden over in "Couteau Dans L'eau" dat van Channel Zero bassist Tino De Martino een stevig pompende baslijn meekreeg. Onder een donkerblauwe belichting gingen ze door met "Shoot In Your Back". Opnieuw werd er een muzikale spanning opgebouwd waarna de ontlading zich vertaalde in hevig percussiewerk en zware gitaren. Du Marais zat vooraan geknield en wachtte op de onthoofding die er niet kwam. Wel bracht het vijftal een gitzwarte, oorverdovende versie van "The Serial Killer".

De liefde voor de autosport had La Muerte nooit onder stoelen of banken gestoken. Regelmatig werd er gereferenceerd naar snelle wagens en het gevaar dat erbij hoorde. Het kwam voor als artwork bij platenhoezen, de backdrop die achter de band omhoog hing, het t-shirt van de zanger en ook in de muziek. " Kustom Kar Kompetition" was daar een mooi voorbeeld van. De heerlijke baslijn die "L’essence Des Chocs" inleidde was een rustpuntje voor het oor. Toch hing er een dreiging tot explosie in de lucht. Die kwam er in de vorm van "Ecoute Cette Prière" waarbij de band alle muzikale registers weer opentrok. Het repetitieve "Get Whipped" bracht je minutenlang in een hoofdschuddende trance. Als afsluiter had La Muerte nog een cover in petto. Een moddervette versie van "Lucifer Sam" ontsproot uit een chaos van kletterende drums en fluitende gitaren waarna de band vertrok.
Even werd er nog gesuggereerd dat er een bisronde kwam, de zaallichten bleven gedimt tot Dee J kwam melden dat ze niet meer terug kwamen. Ze wilden het cliché van de (verplichte) bisnummers doorbreken. Als kleine toegift speelde hij een flardje "Wild Thing" van The Troggs om een minuutje later weer weg te gaan.

Setlist :"Intro" / "I Lost My Hand" (Scorpio Rising, 1988) / "Whack This Guy" nieuw / " Black God, White Devil" (Death Race 2000, 1989) / "Couteau Dans L'eau" (Kustom Kar Kompetition, 1991) / "Shoot In Your Back" (1988) / "Destructeur" nieuw / "The Serial Killer" (1991) / " Kustom Kar Kompetition" (1991) / "I Would Die Faster" (1989) / "L’essence Des Chocs" (1991) / "Ecoute Cette Prière" (1989) / "Get Whipped" nieuw / "Lucifer Sam" (Pink Floyd, 1967)

 

Dirk Vanhees

Foto © Marke Tentster 

 

 

 

 

Artiest info
website  
   

MUZIEKODROOM, HASSELT – 26/02/16