SHEARWATER @ BOTANIQUE, BRUSSEL - 14/02/16

Onlangs verscheen het negende studioalbum van Shearwater, de Texaanse indierockband die in 1999 opgericht werd door Jonathan Meiburg en Will Sheff. Deze laatste verliet elf jaar geleden de groep om zich terug te concentreren op Okkervil River, waar beiden uit afkomstig waren. Sinds het vertrek ging het de pijlstormvogels (betekenis van shearwater, gekozen naar de klank van deze vogelsoort) voor de wind. Palo Santo en Rooks werden met succes onthaald en wisten duidelijk de gevoelige snaar te raken. Op latere platen zoals The Golden Archipelago en Animal Joy werd een steviger geluid aangeboord en dat was op het nagelnieuwe, van meer elektronica voorziene Jet Plane And Oxbow niet anders.

Het voorprogramma Cross Record was omschreven als Sharon Van Etten meets The Swans…en die vergelijking kon je verder trekken naar onze Soldier’s Heart en The Sore Losers. De ijzig kille stem van zangeres Emily Cross, die doorgaans voor het gitaargetokkel zorgde werd ondersteund door partner Dan Duzynski. Hij zorgde voor de lichte drumtoets en de stevigere, bij momenten moddervette gitaarriffs. Het hypnotiserende "The Depths" en "Wasp In A Jar", de hoogtepuntjes uit de set, waren een mooi voorbeeld van hun wispelturige karakter. Terwijl Duzynski gitaargewijs sloeg was Cross met haar frêle sirenestem aan ‘t zalven, wat een knap resultaat opleverde. De half uur durende set van Cross Record verveelde niet. Tijdens hun eerste concert op Belgische bodem speelden ze "Basket" / "Something Unseen Touches A Flower To My Forehead" / "The Depths" / "High Rise" / "Wasp In A Jar" / "Steady Waves" uit hun jongste album (Wabi-Sabi, 2016) en het iets oudere "Cold Water, Walk Further". (foto's)

Shearwater betrad even later het podium. Op frontman Meiburg na waren er geen bekende gezichten. Geflankeerd door lichtstaven in verschillende kleuren, die refereerden naar de hoes van hun nieuwe album, begonnen ze met "Prime" dat hieruit afkomstig was. Sadie Powers' baslijn zorgde voor dreigende tonen in "Filaments" en diezelfde enthousiaste gedrevenheid vonden we ook terug in "A Long Time Away" waarin drummer Josh Halpern en gitarist Lucas Oswald een groot aandeel hadden.


Met "Rooks"werd een eerste keer achterom gekeken. De intro was misleidend steviger dan de plaatversie maar bleef herkenbaar. De afwisseling van ingetogen strofes met het steviger refrein had gerust een tijdje langer mogen duren. Keyboardspeelster Emily Lee eiste hierna een hoofdrol op in "Quiet Americans", waarin Meiberg zich stoorde aan de arrogante manier hoe de huidige presidentskandidaten mekaar te lijf gingen. Ook in de hierna volgende songs "You As You Were" en "Seventy-Four, Seventy-Five" had Lee stevig in de pap te brokken. Daarna namen de bassiste en tweede gitarist het over in het energieke "Pale Kings". Ja, Jonathan had zich met goede muzikanten omringd en dat kwam het concert alleen maar ten goede. We kregen nog een greep uit Jet Plane And Oxbow maar tijdens "Radio Silence" werd er stevig geknipoogd naar Thurston Moore en diens vroegere band Sonic Youth, terwijl in "Stray Light At Clouds Hill" de geesten van Pink Floyd (The Wall / The Dark Side Of The Moon) en David Bowie rondwaarden.

Voor de aanvang van de eerste bisronde vertelde Meiberg dat hij veel gereisd had de afgelopen jaren en het thuiskomen raar aanvoelde. Hij luisterde in deze periode veel naar zijn favoriete Bowie album Lodger en besloot om enkele nummers hieruit te spelen in de komende tournee. Toen Jonathan het nieuws hoorde dat Bowie gestorven was twijfelde hij of ie het wel zou doen of niet maar in samenspraak met de andere muzikanten besloten ze er toch voor te gaan. We zouden het hele album kunnen spelen maar we houden het op een paar…dixit Meiberg. Wat volgde waren schitterende versies van het funky "DJ" en het snedig voor de dag komende "Look Back In Anger" die de avond nog meer glans gaven dan al het geval was. Ze vertrokken opnieuw maar kwamen nog een laatste keer terug om heel puur "I Was A Cloud" te brengen. Meiburg eerst alleen op gitaar en na de eerste strofe was ook de rest van de band subtiel aanwezig op de achtergrond.

Dirk Vanhees

Foto © Berugi

Setlist :"Prime" (Jet Plane And Oxbow, 2016) / "Filaments" (2016) / "A Long Time Away" (2016) / "Rooks" (Rook, 2008) / "Quiet Americans" (2016) / "You As You Were" (2008) / "Wildlife In America" (2016) / "Seventy-Four, Seventy-Five" (Palo Santo, 2006) / "Pale Kings" (2016) / "Backchannels" (2016) / "Radio Silence" (2016) / "Stray Light At Clouds Hill" (2016) -- "DJ"(David Bowie cover,Lodger,1979) / "Look Back In Anger"(David Bowie cover, 1979) -- "I Was A Cloud" (2008)

 

 

 

 


 

 

 

Artiest info
website  
facebook  

BOTANIQUE, BRUSSEL - 14/02/16