THE PALADINS @ DE CASINO, SINT-NIKLAAS - 20/02/16

De Casino is er in geslaagd de legendarische blues-, roots- en rockabillytrots The Paladins uit San Diego (Californië) naar Sint-Niklaas te halen. The Paladins ontstond eind de jaren ’70 wanneer de middelbare schoolvrienden, gitarist/zanger Dave Gonzalez en bassist Thomas Yearsley, de band oprichtten. Met hun oldschool benadering van rockabilly, R&B en blues maakten ze al gauw indruk in Californië en daarbuiten. Het grote succes verkregen ze met hun platen bij het beroemde Alligator Records. Hun titelloze debuut uit 1986 werd door niemand minder dan Kim Wilson van The Fabulous Thunderbirds geproduceerd. Samen met Los Lobos en The Blasters waren ze de vaandeldragers van de Californische rootsrockscène in de jaren ’80. The Paladins bleven actief tot 2004 wanneer Dave Gonzalez met The Hacienda Brothers begon en later ook The Stone River Boys oprichtte. In 2011 was er echter een reünieconcert op het Ink & Iron Festival in Long Beach – Californië en sindsdien gaan ze terug af en toe de hort op.

Het is vanavond echter een echte rootsnight en we worden eerst nog vergast op twee Belgische groepen die tot het beste van de vaderlandse rootsmuziek behoren : Speedball Jr. en Moonshine Reunion. Speedball Jr. uit Gent bestaat uit Schorchin’ Sascha op gitaar, Beatgirl AleXandra op bas, Frantic Frank op drums en Johan Ruyters op saxofoon. Het is vooral de bassiste die visueel de aandacht trekt met haar kort rood kleedje, maar muzikaal is het vooral gitarist Sascha die de hoofdrol opeist. Ze brengen een instrumentale garagesound met rockabilly invloeden wat zeker in het begin overtuigend overkomt. De saxofonist weet zijn saxlijnen mooi onder de gitaarlijnen te leggen. De drummer komt soms verrassend uit de hoek met inventieve tempowisselingen. Er zit wel variatie in de set maar na een tijdje treedt er toch een zekere eenvormigheid op, vooral het feit dat er niet gezongen wordt is hieraan debet, vermoed ik. Het publiek lust er wel pap van en het veertig minuten durende optreden is zonder meer een goed begin van de avond. (foto's)

Vervolgens is het de beurt aan Moonshine Reunion, zanger/contrabassist Clark Kenis omschrijft hun stijl als countryroots & rock ’n roll. Hij wordt bijgestaan door Wan de Brabander op gitaar, Jorge Fortunato op lapsteel en drummer Joris Govers. Het zijn meestal uptempo nummers die er met een rotvaart worden doorgedraaid. Af en toe wordt er een rustpunt ingebouwd en maant Clark ons aan een eventuele geliefde vast te grijpen. Er wordt ongemeen fel gemusiceerd en het rockabilly getinte “Playin’ With Fire” en de honky tonk van “I’m Desperate” zijn daar een goed voorbeeld van. Af en toe wordt er een klassieker in de set gesmokkeld zoals “Dirty Old Town”. Moonshine Reunion weet het uur tijd dat hen is toegemeten veel korter te laten lijken, wat altijd een goed teken is. Een vaderlandse rootsband van hoog niveau. (foto's)

Iets vroeger dan aangekondigd stappen The Paladins het podium op, dit wijst er op dat de heren er zin in hebben. Naast de stichtende leden Dave Gonzalez (gitaar en zang) en Thomas Yearsley (contrabas en zang) is drummer Brian Fahey als derde groepslid van de partij. Hij voegde zich in 1989 bij de groep voor de opnamen van de veel geprezen “Let’s Buzz” LP en is ondertussen dus ook een oudgediende. Ze openen heel energiek met een instrumental en meteen is de karakteristieke klank van de groep te herkennen. De vorige acts van vanavond bestaan zeker uit behoorlijke muzikanten maar je merkt dat dit toch nog wel een ander niveau is. Dave steelt de regelmatig de show met zijn uitzonderlijk stevige gitaarsolo’s maar het is vooral contrabassist Thomas die door zijn gekke capriolen de aandacht weet te trekken. Hij kijkt dikwijls met een lachende, verbeten blik het publiek in, het lijkt of hij je indringend aankijkt, menigeen voelt zich persoonlijk aangesproken, vermoed ik. Hij lijkt vergroeid met zijn instrument en danst er erotisch het ganse podium mee over. Wat een showbeest! Ze brengen een energieke set met een ruime greep uit hun repertoire. Zo is er de vinnige rocker “Daddy Yar” uit hun titelloze debuut, het fantastische zacht rockende “Lookin’ For A Girl Like You” (“El Matador” – 2003), de door het publiek razende enthousiast onthaalde cover van Titus Turner “Going Down To Big Mary’s” (“Years Since Yesterday” – 1988) en het door bassist Thomas Yearsley gezongen “Right Track”. Ze sluiten de reguliere set af met de  Otis Rushcover “Keep On Lovin’ Me Baby” (“Let’s Buzz” – 1990) waarbij het publiek zijn duit in het zakje doet door de ooh yeah’s te zingen. Ze komen nog terug voor één bisnummer en dan is het definitief uit met de pret maar ze hebben ons meer dan anderhalf uur verblijd met onversneden rockabilly en rock ’n roll.

Door de jaren heen ontwikkelde The Paladins een eigen mix van country, rockabilly, blues en jazz die verder reikt dan de standaard rockabilly sound. Gedreven door een zwoele contrabas en een ronkende blues gitaar behoort de band nog steeds tot de beste rock ‘n roll bands die je live op een podium kan aanschouwen. De heren treden niet zo veel meer samen op maar het is nog steeds een feest ze aan het werk te zien.

Lou van Bergen

Foto © JiVe

meer foto's © JiVe


Artiest info
website  
facebook  

DE CASINO, SINT-NIKLAAS - 20/02/16