ADAM COHEN @ DE ROMA - ANTWERPEN, 06/02/15

Adam Cohen pakt De Roma (en vooral de aanwezige vrouwen) zonder moeite in.

Adam Cohen (°18/9/1972, Montreal - Canada) is de zoon van de muzieklegende Leonard Cohen en Suzanne Elrod. Hij debuteerde reeds in 1998 maar het duurde tot 2011 met “Like A Man” dat hij zijn eigen stem en stijl vond in het verlengde van het oeuvre van zijn vader. Het bloed kruipt nu eenmaal waar het niet gaan kan en zich hiertegen verzetten bleek geen zin te hebben. Het album haalde goud in zijn geboorteland en ook zijn vorig jaar verschenen vijfde album “We Go Home” werd algemeen positief onthaald. Hij doet denken aan een jonge versie van zijn ouweheer zonder evenwel diens poëtische schrijfstijl (volledig) te kunnen evenaren. Adam schrijft vooral over alle facetten van de liefde, hoewel ook maatschappij kritische teksten of familiale beslommeringen aan bod komen.

Adam Cohen is in het verleden altijd heel warm onthaald in België - in oktober vorig jaar kreeg hij lovende recensies voor zijn concerten in Brussel en Leuven - maar het is pas zijn eerste optreden in Antwerpen. Adam (akoestische gitaar, zang, toetsen) wordt vanavond bijgestaan door een bijna all female band met gitariste Justine Bennett (ook zang en keyboard), violiste Geneviève Cleremont, celliste Stéphanie Collerette en als enige man bandleider en multi-instrumentalist Michael “Don Miguel” Chavez. Hij opent met “Too Real”, iedereen is wel een beetje bang van de liefde en voelt zich onvoorbereid. De muzikale inkleding van de songs is waanzinnig mooi; hoe de gitaren, de cello en viool in elkaar vloeien tijdens “Put Your Bags Down”, er zijn geen woorden voor. De warme, zachte stem van Adam maakt het plaatje af. Zoals bijna elke artiest die hier optreedt, prijst hij de prachtige Roma en dit is niet zomaar gratuit, hij meent het. De muzikanten wisselen de ganse avond regelmatig van instrument, zo speelt celliste Stéphanie toetsen tijdens het titelnummer van zijn laatste plaat “We Go Home”. De begeleiders zorgen voor vierstemmige zang afwisselend met Adams zangpartij. Het publiek is heel enthousiast, zelfs na “What Other Guy” - wanneer Adams gitaar “out of tune” is - volgt een groot applaus.

Adam vertelt honderduit verhalen en allerlei anekdotes maar niet iedereen is hiermee gediend, een enkeling roept: “ speel maar muziek”. De dikwijls grappige verhalen zorgen echter voor interactie met het publiek en een ontspannen sfeer en het blijft binnen de perken. Een synth-intro leidt “Don’t Crack” in en de bandleden geven het handgeklap mee, ook het publiek laat zich niet onbetuigd. Adam en Justine spelen met hun tweetjes “Sweet Dominique” op gitaar, ik heb hierbij enkel mooi, mooi, mooi… genoteerd. Vele aanwezige vrouwen zouden willen fungeren in dit nummer, vermoed ik. Tijdens “Fall Apart” scharen de drie dames zich achter één microfoon, de zang afgewisseld met Adams vocalen is hemels. Adam gaat af en toe “off track” om het spannend te houden voor hem en de muzikanten, hierin gesteund door het publiek. Zo brengt hij een snelle versie van het van Prince geleende “Nothing Compares 2 U” (vooral bekend in de versie van Sinead O’Connor) met duetzang met Justine Bennett. Adam is niet tevreden over de cover en ik ben het met hem eens, één van de weinige mindere momenten van de avond.

Een bijzonder moment beleven we tijdens het uitbundige “Love Is” wanneer de tourmanager een mondharmonicasolo ten beste geeft, zo wordt een streepje blues in het concert gesmokkeld. Tijdens het nummer wordt iedereen van de crew uitvoerig bedankt en worden de muzikanten op een speelse manier voorgesteld. Adam sluit met “Beautiful” de reguliere set af, het is een ode aan zijn zoontje Cassius (AC is fan van Mohammed Ali maar die naam zag de rabbi iets minder zitten). De song doet zijn titel alle eer aan.

Hij dankt voor hij aan de bisnummers begint nog eens het Belgische publiek. Een Hollandse dame roept dat ze van zijn vader houdt, Adam grapt dat ze zich lang heeft kunnen inhouden om dit met het publiek te delen. Hijzelf houdt waarschijnlijk nog net iets meer van Leonard dan zij. Hij brengt nog drie songs uit zijn laatste album met o.a. “So Much To Learn”, dat op het Griekse eiland Hydra - waar de familie een huis heeft - werd opgenomen. De uiteindelijke  afsluiter “Uniform” is een song die nog op het laatste moment aan het album werd toegevoegd. Producer Michael Chavez vond dat er nog iets ontbrak aan de plaat en zo haalde deze John Lennon-achtige protestsong met anthem allures op de valreep nog het album.

Adam Cohen putte vanavond vooral uit zijn laatste album met tien van de elf songs uit “We Go Home”. De toeschouwers hebben ten volle genoten van een muziekavond van hoogstaande kwaliteit. Zoon Adam treedt stilaan uit de loodzware schaduw van zijn vader en heeft eindelijk zijn eigen plekje gevonden.

Setlist :

Too Real / Put Your Bags Down / We Go Home / What Other Guy / Don’t Crack / Sweet Dominique / Fall Apart / Nothing Compares 2 U (Princecover) / Swear I Was There / What Kind Of Woman / Love Is / Beautiful // So Much To Learn / Song Of Me And You / Uniform

Lou

Foto © JiVe

Meer Foto © JiVe

 

Artiest info
website  
   

DE ROMA, BORGERHOUT - 06/02/15