ALEX G @ TRIX - ANTWERPEN, 26/02/15

Sarah Devreese

Girlpool

Alex G(iannascoli) is een 21-jarige singer-songwriter uit Philadelphia die eind vorig jaar zijn eerste officiële album “DSU” uitbracht op het indielabel Orchid Tapes, nadat hij in eigen beheer reeds vier albums via Bandcamp met de wereld deelde. Het is een avondvullend programma met de Belgische Sarah Devreese en het Californische Girlpool als voorproefjes.

Sarah Devreese is een leuke, fris ogende jongedame uit Merelbeke die vorig jaar de finale van Humo’s Rock Rally haalde en daar het publiek stil wist te krijgen met haar ingetogen songs. Ze heeft vanavond enkel een akoestische gitaar en haar stem om de songs in te kleden. Het publiek is respectvol en luistert met de nodige aandacht naar haar melancholische liedjes. De teksten zijn dikwijls nogal zwaar op de hand, zo vertelt het uitgesponnen “Butterfly” het verhaal van een verlegen meisje dat lang niet in het reine kwam met zichzelf maar uiteindelijk ontdekte dat het leven toch de moeite waard is. Een nummer zoals “Candle” is heel intimistisch en wordt spaarzaam ingekleed. Sarah’s gitaarspel is redelijk simpel, het is vooral haar licht hese stem die indruk maakt. Ze sluit af met het radiohitje “Can’t You See” dat me het meest kan bekoren. Sarah heeft zeker kwaliteiten maar weet me met haar songs niet volledig te overtuigen, de nummers bieden te weinig variatie om een half uur te boeien maar ik ben toch benieuwd hoe ze gaat evolueren in de toekomst. Ze is zeker de moeite waarde om te blijven volgen. (meer foto's)

LA’s Girlpool is vervolgens aan de beurt. De twee dames Cleo Tucker (zang en gitaar) en Harmony Tividad (zang en bas) zijn niet bepaald blitse meiden, ze zijn precies aangekleed met tweedehands spullen uit de kringwinkel. Hun looks hebben iets van schoolmeisjes uit een Britse kostschool in de jaren ’70. Toch hebben ze een zeker charisma en vanaf de eerste noot wordt mijn aandacht naar hen toe gezogen. Hun tweestemmige zang klinkt redelijk schel en de combinatie gitaar en bas weet ondanks deze beperkte instrumentatie toch te boeien. Bij hen geen ingewikkelde gitaarlijnen maar rechttoe rechtaan liedjes die onder je huid kruipen. Het gaat er heel losjes aan toe, Cleo heeft een boekje met de setlist open liggen maar tussen de nummers overleggen ze bijna steeds over welk nummer ze gaan spelen. Deze ongedwongenheid doet echter geen afbreuk aan de set, de meiden weten met hun rafelige songs zoals “American Beauty” en “Paint Me Colors” te boeien. Tijdens het rustig begin van de fantastische afsluiter “Cherry Picking” bewijzen ze dat ze ook mooi en zacht kunnen zingen vooraleer deze song losbarst. De vocale harmonieën en ongecompliceerde punkattitude van de meiden kunnen me uitermate charmeren. Ze brachten vorig jaar een EP met zeven songs uit op het Wichita Recordingslabel maar ik wacht met ongeduld op een volwaardig album van deze twee talentvolle meisjes. (meer foto's)

Alex G (gitaar en zang) wordt vanavond begeleid door een gitarist, drummer en bassist. Het is de eerste avond van een twaalf dagen durende tournee dat ze op hun eigen instrumenten kunnen spelen omdat die zoek waren geraakt bij de oversteek van de Atlantische Oceaan. De vorige drie shows dienden ze af te werken op gehuurd materiaal. Het is hun eerste optreden in België en dus wel spannend voor hen, geeft Alex na het concert toe. Muzikaal wordt er van meet af tegenaan gegaan en het valt op dat het heel wat steviger klinkt dan op plaat. De aan Pavement verwante indierock wordt losjes uit de pols gespeeld. De extra gitarist vertolkt de ganse avond een sterrol, zo is hij heel bepalend in het fors gespeelde “Soaker”. De gitaarklank die hij neerzet in “Black Hair” is werkelijk fantastisch. Alex beperkt zich tot het ritmisch aanvullen van deze prima muzikant.

Het is meestal stevige slackerrock maar er is voldoende afwisseling zoals met het groovy “Mary”, het aanstekelijke poprocknummer “Boy” met zijn tweestemmige zang of het hoog gezongen “Hollow”. Het publiek reageert heel enthousiast na de nummers maar veel meer dan “thank you” heeft hij niet te zeggen, “nothing cool to say” laat hij weten. Alex wordt naarmate het concert vordert wel losser, hij danst op het einde van de show bij momenten redelijk wild over het podium. Hij sluit de set af met “Let You Go”, het enkel op twee gitaren gespeelde nummer eindigt met een ijselijke kreet van Alex, het publiek schrikt er behoorlijk van.

Het was een gevarieerde muziekavond met de melancholische songs van Sarah Devreese, de pretpunk van Girlpool en de slackerrock van Alex G. Wonderkind Alex wordt een grote toekomst voorspeld, op basis van wat ik vanavond gehoord heb, behoort dit zeker tot de mogelijkheden.

Lou

Foto © JiVe

Meer Foto © JiVe

 


 

Artiest info
Website  
facebook  

TRIX, ANTWERPEN - 26/02/13