THE FLAMING LIPS @ DE ROMA, BORGERHOUT - 03/02/17

The Flaming Lips, het kleurrijke gezelschap uit Oklahoma onder aanvoering van full-time weirdo Wayne Coyne, brachten recent hun zeventiende plaat “Oczy Mlody” uit, die ze vanavond komen voorstellen in een reeds lang uitverkochte Roma. Het album werd over het algemeen behoorlijk goed onthaald maar is geen hapklare brok muziek en vergt van de luisteraar de nodige inspanning.

De Britse Georgia mag het publiek in De Roma in stemming brengen. De drumster en zangeres Georgia wordt vergezeld van een toetseniste die ook voor een elektronisch accent zorgt. Ze brengen een half uur opzwepende elektropop, vooral door het energieke drumwerk van Georgia. Het boeit niet altijd even hard maar het is een goede opwarmer voor The Flaming Lips, waarvan invloeden ook in de muziek van Georgia te horen zijn.

Dat het optreden van The Flaming Lips een spektakel gaat worden, is al duidelijk aan de ingang waar we gewaarschuwd worden voor ballonnen, stroboscopisch licht en ander fraais. Achteraan de zaal staan twee reusachtige paddestoelen, op het podium zijn vooraan LED-draden opgehangen en achteraan een groot lichtscherm en de confettikanonnen staan ook klaar. Het concert wordt ingeleid met een lange instrumentale intro waarbij Wayne Coyne als een dirigent zijn zevenkoppige groep instructies geeft. Het begint mooi met “Race For The Prize”, het openingsnummer van het meesterwerk “The Soft Bulletin” uit 1999. Ze vervolgen met een ander prijsbeest “Yoshimi Battles The Pink Robots, Pt. 1” dat door een groot deel van het publiek wordt meegezongen. Het is een uitbundig spektakel met het kleurrijke LED-gordijn, grote ballonnen die over het publiek circuleren, rook, confetti en slingers die de zaal worden ingespoten, er wordt veel van ons visueel vermogen gevergd. Hilarisch wordt het wanneer Wayne tijdens “There Should Be Unicorns” – uit hun laatste plaat – op een glitterpaard/eenhoorn door de zaal wordt geleid. Hij slaat op een oplichtende gong tijdens het psychedelische “Pompeii Am Götterdämmerung”. Wayne Coyne zuigt alle aandacht naar zich toe, de groepsleden staan dan ook allen verder weg op het podium met helemaal achteraan twee groenharige drummers die voor een heel ritmische drive zorgen. Voorts kwijten de twee gitaristen, bassist en toetsenist zich prima van hun taak zonder daarbij op te vallen. Wayne is geen grote zanger en vocaal heeft hij dikwijls moeite om boven de georchestreerde muziek uit te komen. Zijn vocale mankementen worden deels opgevangen door veel echo op zijn stem te zetten. Hij speelt voor het eerst een stukje gitaar tijdens “What Is The Light?” onder een opgeblazen regenboog. Het publiek reageert in zijn ogen niet enthousiast genoeg en hij spoort ons aan om te roepen en te schreeuwen, geen betere manier om met elkaar te communiceren, dixit Wayne.

The Lips wagen zich aan een getrouwe versie van David Bowie's “Space Oddity”, tijdens dit nummer klinkt de stem van Wayne verrassend sterk. Hij laat zich tijdens deze song in een grote doorzichtige bal over het publiek naar het einde van de zaal rollen. Dit zag ik hem lang geleden in De Vooruit ook al doen maar het blijft amusant.

Het visuele spektakel neemt naar het einde van het concert wat af maar wordt dan weer muzikaal goedgemaakt door knappe versies van het epische, op een climax eindigende “The Castle” en het psychedelische “The W.A.N.D.”. De reguliere set wordt mooi afgesloten met “A Spoonful Weighs A Ton” waarbij de letters LOVE in de achtergrond flikkeren en het woord als een mantra wordt herhaald.

The Flaming Lips gunnen ons nog twee bisnummers, het prachtige, enkel met piano begeleiding gebrachte, “Waitin' For A Superman” en een prima versie van “Do You Realize??”. Daarmee komt een einde aan een vooral visueel boeiende avond. Muzikaal begon het concert heel sterk maar kende halverwege toch wel een dipje om naar het einde toe toch nog overtuigend te eindigen. De hoofdmoot van de nummers kwam uit “The Soft Bulletin” en verrassend genoeg werden slechts drie nummers uit het nieuwe “Oczy Mlody” gebracht. Het heel diverse, dikwijls prettig gestoorde publiek (van twintigers tot zestigers), genoot echter met volle teugen van het kleurrijke spektakel, er zijn weinig betere manieren om het weekend in te zetten.

Setlist :

1. Race For The Prize (The Soft Bulletin, 1999)
2. Yoshimi Battles The Pink Robots, Pt. 1 (Yoshimi Battles The Pink Robots, 2002)
3. There Should Be Unicorns (Oczy Mlody, 2017)
4. Pompeii Am Götterdämmerung (At War With The Mystics, 2006)
5. What Is The Light? (The Soft Bulletin, 1999)
6. The Observer (The Soft Bulletin, 1999)
7. How?? (Oczy Mlody, 2017)
8. Space Oddity (David Bowie cover – Single, 2016)
9. Feeling Yourself Disintegrate (The Soft Bulletin, 1999)
10. The Castle (Oczy Mlody, 2017)
11. Are You A Hypnotist?? (Yoshimi Battles The Pink Robots, 2002)
12. The W.A.N.D. (At War With The Mystics, 2006)
13. A Spoonful Weighs A Ton (The Soft Bulletin, 1999)

Bisnummers :

14. Waitin' For A Superman (The Soft Bulletin, 1999)
15. Do You Realize?? (Yoshimi Battles The Pink Robots, 2002)

Lou van Bergen

Foto JiVe

Meer foto's JiVe  

 



 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

DE ROMA, BORGERHOUT - 03/02/17