JAMES MCMURTRY @ HET MANUSCRIPT, OOSTENDE – 09/02/2017

“De kunst om een boeiend verhaal te vertellen”, de ene met een pen, de andere met zijn gitaar, vader en zoon McMurtry lijken er een patent op te hebben.Larry McMurtry won in 1985 met zijn novel “The Lonesome Dove” de prestigieuze Pullitzer prijs, in 2005 schreef hij de screenplay van de succesvolle film “Brokedown Mountain”. Zoon James kreeg een gitaar van zijn vader, leerde zichzelf spelen en probeerde zijn songs aan de man te brengen in de kroegen van San Antonio (Texas). In 1987 speelde ene John Mellencamp in een film gebaseerd op een script van Larry McMurtry dat gaf James de mogelijkheid om een demo te bezorgen aan Mellencamp met de vraag om zijn debuutalbum te produceren. Het resultaat werd “Too Long in The Wasteland”, een knap album, met zelfs een klein hitje “Painting by Numbers” (#33 Bilboard). Met verhalen over het alledaagse leven, werk, relaties, verteld met gedetailleerde woorden die de juiste emoties oproepen en melodieën die beklijven, gezongen met een onmiddellijk herkenbare texaanse stem, maakt James McMurtry in de loop van de volgende jaren nog enkele steengoede albums. Candyland (1992) en Where You’d Hide The Body (1995). Walk Beween te Raindrops volgde in 1998 en 2002 bracht ons St. Mary of the Woods.

Op het in 2005 uitgebrachte “Childish Things” horen we McMurtry meer politieke thema’s aansnijden, de oorlog in Irak en het beleid van George W. Bush worden op de korrel genomen in het nummer “We Can’t Make it Here”. Opvolger “Just Us Kids” (2008) bracht meer van hetzelfde, in de song “Cheney’s Toy” valt hij weer het beleid van George W. Bush aan. We moeten zeven jaar wachten op zijn voorlopig laatste album “Complicated Game” (2015), maar het was het wachten waard. Terugkerend naar alledaagse sociale thema’s verwerkt in een reeks sterke nummers mogen we dit misschien wel het beste album tot nu toe van McMurtry noemen.

Vanwege een try-out concert van Deus (afscheid van Mauro Pawlowski) werd het concert van vandaag verplaatst van De Zwerver, Leffinge naar het kleine gemoedelijk muziekcaféetje, Het Manuscript in Oostende. Spijtig genoeg was het een beetje té klein want volgelopen voelden we ons als sardientjes in een blik.

McMurtry ditmaal zonder baard of sikje, maar met zijn hoedje op en een groeiend bierbuikje, begon zijn set met “Bayou Tortous” uit “Just Us Kids”, stevige opener met Darren Hess op drums en Cornbread op bass het krachtige “Bayou”-ritme aangevend. Gitarist Tim Holt vervoegt de groep bij het nummer “Just Us Kids”, waarna men begint aan een reeks nummers uit hun laatste album “Complicated Game”. De eerste single daarvan “How I’m Gonna Find You Know” zou volgens James gerust een hitje mogen zijn. Het is een nummer over het gebruik van ‘meth’, geen vrolijke country-rap maar een speed-freak nummer over een dolgedraaide gebruiker. En ook geen hit.

Volgt het openingsnummer van “Complicated Game”, “Copper Canteen” een typisch McMurtry nummer, waarna het bloedmooie “You Got To Me”. Nee James is niet boos of verdrietig hij is altijd zo, kijkt een beetje nijdig, is kort van stof, een glimlachje?... Nee het is niet aan hem besteed, laten we het als een soort handelskenmerk bestempelen.

Het bekendste nummer van McMurtry “Choctaw Bingo” komt eraan, een soort snelle versie van Bob Dylan’s “Subterian Homesick Blues”, het nummer gaat over een reis naar een familiereünie, een heel verhaal met nogal wat strofes, nogal langdradig als je niet alles verstaat. Mooie gitaarsolo trouwens van Tim Holt, rechterhand van James, die buiten de gitaar ook sommige nummers opsmukt met zijn accordeon.

Uit zijn debuutalbum “Too Long in The Wasteland” speelt hij zijn enig hitje “Painted By Numbers”, als een oude bekende leuk om nog eens te horen. Waarschijnlijk door de warmte in het zaaltje verdwijnt zijn brilletje, nieuwe look, zelfde goeie muziek. James heeft niet alleen een stem uit de duizend, ook zijn gitaarspel mag er best wezen. Na bijna anderhalf uur is “Too Long in the Wasteland” het laatste nummer van de show. “Lights of Cheyenne” speelt James nog akoestisch als toegift waarna er eindelijk wat meer ruimte komt om op adem te komen.

Hopelijk moeten we weer geen zeven jaar wachten om deze grootheid van de americana muziek te verwelkomen op een Belgisch podium, we zullen er zeker weer bij zijn!!!

"The simple fact is that James McMurtry may be

the truest, fiercest songwriter of his generation..."

Stephen King | Entertainment Weekly

Setlist: Bayou Tortous/ Red Dress/ What’s The Matter Now/ Just Us Kids/ How I am Gonna Find You Now/ Copper Canteen/ You Got To Me/ Ain’t Got A Place/ Choctaw Bingo/ These Things I’ve Come To Know/ Painting By Numbers/ Every Little Bit Counts/ Childish Things/ Fraulein O/ Restless/ No More Buffalo/ Too Long In The Wasteland Encore: Lights Of Cheyenne

Luc Nuyts

Foto © Soche

 


 

Artiest info
website  
facebook  

MANUSCRIPT, OOSTENDE

09/02/17