RIVAL SONS @ TRIX,ANTWERPEN - 25/02/17

Verleden jaar speelden de heren van Rival Sons, op vraag van Ozzie, in het voorprogramma van de afscheidstournee van Black Sabbath. Een ideale manier om hun nieuw album “Hollow Bones” te promoten aan het grote publiek en dit wereldwijd (België, Graspop festival). Deze tour eindigde op 4 februari in Groot-Brittannië, het startschot voor de band om er dadelijk een Europese tour tegen aan te gooien. Voor België werd Trix-Antwerpen de place to be, de band trad er sinds hun beginperiode al verschillende keren op.

“Hollow Bones” is reeds het vijfde album van de uit California opererende band. Voortbordurend op hun mix van voornamelijk rock en blues leverden ze weer een sterk album af. Negen tracks waaronder een verassende cover van Sonny Burke’s “Black Coffee”, zijn een waardige opvolger van het ook al zeer sterke “Great Western Valkyrie”(2014). Zanger Jay Buchanan en gitarist Scott Holiday zijn de motor van de band, het enorm stembereik van de zanger en de splijtende riffs van Holiday zijn erg kenmerkend voor hun nummers. Hun albums worden geschreven en opgenomen live in de studio en dit in nog geen maand tijd, dit creatieve opnameproces is volgens Scott Holiday de sleutel van hun kenmerkend geluid “bringing the danger back to rock&roll”.

Al vanaf hun debuutalbum “Before The Fire” (2009) kregen The Rival Sons het predicaat van rijzende sterren in de rock mee, langzaam maar zeker weten ze deze status waar te maken. Door de vele optredens heeft deze band een stevige live reputatie opgebouwd die ze nu in Trix komt tonen.

De band wil er een speciale avond van maken, niet zomaar een band in het voorprogramma en dan de hoofdact, nee ze hebben iets anders bedacht. DJ Howie Pyro mag het publiek een uurtje zoet houden met voornamelijk 50’s en 60’s rock and roll muziek ondersteund door een videoprojectie van pikante en iets minder pikante filmpjes uit die tijd, goeie muziek, leuk tijdverdrijf.

Frontman Jay Buchanan komt persoonlijk het tweede voorprogramma aankondigen, zijn vriend en dichter Derrick Brown. Een poëet in het voorprogramma van een rockband zetten is natuurlijk een risico maar we moeten de kerel natuurlijk een kans geven, het is anders maar een andere vorm van entertainment moet kunnen.

Op de tonen van Ennio Morricone’s “The Good, The Bad and The Ugly” stapte de band het podium op, met de geweldige riff van “Hollow Bones pt 1”, opener van het nieuwe album, start men het optreden, de stem van Buchanan onmiddellijk in overdrive, de ritmesectie strak spelend. Onmiddellijk gevolgd door het aanstekelijke “Tied Up”, waarvan de riff bedacht werd door bassist Dave Beste, een prachtige breakdown waarna het aanstekelijke refrein losbarst, een ware arena-rocker. “Thundering Voices” een klassiek Rival Sons nummer, grootse riff, het typische stemgeluid van Buchanan, met een opvallend rustig refrein dat mooi contrasteert met de strofes en de gitaarsolo van Holiday. Drie sterke nummers van hun nieuw album achterelkaar wat een begin, ja nog maar een begin want er volgt nog een killer “Electric Man”, wat een stem heeft die Buchanan, de vergelijking met onder andere Robert Plant gaat zeker op en doet Plant zeker geen oneer aan.

Buchanan is een echte frontman, praat misschien niet zoveel maar legt zoveel bezieling in zijn zang en bewegingen knap om te zien, zijn linkerhand legt hij dikwijls op de hartstreek, een beetje zoals Napoleon, hij straalt daarmee echt iets gracieus uit.

Tijd voor wat ouder werk, een lange versie van het stomende “Secret”, met geweldig drumwerk van Mike Miley. Het publiek klapt en zingt spontaan mee qua sfeer kan dit tellen. Een rustpunt is het rustige, o zo mooie en pakkend gezongen “Jordan” geschreven voor een vriendin die haar moeder verliest. ”Fade Out” zingt hij voor een overleden vriend. Met “Tell Me Something” wordt het rock&roll gehalte terug op niveau gebracht, “Face of Light” draagt hij telkens op aan zijn zoontje maar vandaag is zijn nichtje jarig dus speciaal voor haar. Scott Holiday mag zijn kunnen op de gitaar demonstreren tijdens een minutenlange solo, en dat hij gitaar kan spelen daar waar we al van overtuigd. We krijgen nog twee Rival Sons klassiekers “Open My Eyes” en “Torture”, het ruwe schreeuwen van Buchanan, met veel power, emotie en passie, stuwen de songs steeds naar een hoger niveau, we krijgen er niet genoeg van. Buchanan verklaart dat hij gisteren na het optreden in Amsterdam bijna geen stem meer had, maar dat alles nu ok was. Op tournee is er ook nog een vijfde Rival Son, Todd Ögren-Brooks, hij speelt keyboards (solootje tijdens Torture), percussie en backing-vocals, en kan, met zijn lange baard en hoed, makkelijk ééntjevervangen bij ZZ Top. De show loopt op zijn einde met nog een drumsolo van Mike Miley, en het epische slotstuk “Hollow Bones Pt 2”.

De band bedankt het talrijke enthousiaste publiek, roept even DJ Howie Pyro en dichter Derrick Brown op het podium om ze nog even in de kijker te zetten en te bedanken. Met hun bekende “Keep On Swinging” komt er een einde aan dit prachtig muzikale avontuur dat The Rival Sons brengen.

Keep on swinging!!!!!!!

Luc Nuyts

Foto Soche

Meer foto's Soche  

 



 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

TRIX, ANTWERPEN - 25/02/17