TOUT VA BIEN @ ANCIENNE BELGIQUE, BRUSSEL - 16/02/2017

Tout Va Bien, Jan Wauter Van Gestel voor de vrienden, is één van de winnaars van de eerste editie van De Nieuwe Lichting, de ondertussen jaarlijkse talentenjacht van Studio Brussel. Sinds 2013 gaat de zender elk jaar binnen de landsgrenzen op zoek naar de nieuwe Stijn Meuris, Selah Sue of Soulwax, om ze vervolgens een duwtje in de rug te geven met de nodige airplay en ondersteuning. Het is in deze periode in 2013 dat ik voor het eerst kennis maakte met Tout Va Bien, in het bijzonder door hun Engelstalige cover van Ne Me Quitte Pas, een van de pronkstukken uit het oeuvre van Jacques Brel. Een bijzonder gewaagde keuze om onder handen te nemen, maar het resultaat, If You Go Away, komt nog altijd regelmatig terug in mijn Spotify – afspeellijsten.

In 2014 werd met Kepler Star een debuutalbum uitgebracht, nu is het tijd voor de voorstelling van een nieuwe EP: A Curious Encounter With. Waar Kepler Star voor mij eerder een onopvallende plaat bleef, was de interesse naar het nieuwe werk toch groot genoeg om koers te zetten richting AB.

Die AB werd niet voor de volle capaciteit benut: met behulp van met fonkelende lichtjes uitgeruste doeken werd de parterre tot pakweg de helft van de capaciteit gereduceerd en werd ook het balkon aan het zicht onttrokken. De overgebleven capaciteit werd wel vrijwel geheel uitverkocht.

De set wordt ingezet met B.E.E, meteen een eerste nummer van op de nieuwe EP. Live bestaat Tout Va Bien behalve uit Jan Wauter, ook uit een keyboardspeler en een drummer, die beiden duchtig gebruik maken van alle beschikbare moderne elektronische accessoires om een veelvuldigheid van klanken en beats uit hun instrument te krijgen. Tijdens dit eerste nummer verraad de hoge stem van Jan Wauter duidelijk enige nervositeit. Het geforceerde van links naar rechts op het podium lopen zet dit alleen maar kracht bij. Op het einde van dit eerder flauwe nummer, wordt ons beloofd dat de set zou worden opgebouwd uit de snellere nummers, met als doel om de dansers op de hand te krijgen. Het zou de hele avond maar zeer sporadisch lukken. Als vervolgens de titeltrack van Kepler Star wordt ingezet, komt de hoge falsetstem van Van Gestel een eerste keer zeer mooi tot zijn recht. Bij momenten doet deze mij even denken aan Antony Hegarty van Antony and the Johnson. Al was dat gevoel er echt maar heel even, om nadien niet meer terug te komen. Tijdens dit nummer werden de zenuwen wel voorgoed weggespeeld en gaat de set verder met This Fight, één van de herkenbare singles van Tout Va Bien. Desondanks slaagt deze single er niet in om de performance in een hogere versnelling te schakelen.

In de daaropvolgende nummers sluipt af en toe wel wat meer bas of een voorzichtig technodeuntje in de melodieën, maar de show begint toch duidelijk te leiden onder een gebrek aan vaart en afwisseling. De dansnummers en de performance zijn net iets te braaf om het publiek mee te krijgen. Die afwisseling komt er uiteindelijk wel als Van Gestel een nummer van godbetert Justin Bieber besluit te brengen, begeleid door enkel een piano. Het is voor de recensent van dienst dan wel een zegen dat de titel van dergelijke popliedjes het leeuwendeel van het refrein inpalmt, waardoor ik u kan meedelen dat het nummer Let Me Love You heet. Voor wat het waard is. Net zoals het origineel, is ook deze versie niet om over naar huis te schrijven.

Dan maar terug over naar de orde van de dag en de voorstelling van de nieuwe EP. In Full Stop zit een catchy dancedeuntje verwerkt, maar het nummer mist aanvankelijk de nodige punch. Die komt er pas wanneer halverwege de drums invallen, die het nummer nog optrekken naar de middelmaat. Lucy is dan al een heel wat interessanter nummer, al slaagt het er niet in om de AB aan het dansen te krijgen. De onwennige pogingen van Jan Wauter om dit alsnog te forceren, ten spijt.

Een op Kraftwerk geïnspireerde intro is de voorbode van een eerste echte knaller in de set. Met behulp van flitsende lichteffecten die absoluut niet aan te raden zijn voor de aan epilepsieaanvallen lijdende medemens, wordt een eerste maal een geslaagde climax in een nummer opgebouwd. Ongetwijfeld 1 van de betere nummers van de avond. Queen Of Sheeba mag het eerste deel van de set in dezelfde stijl afsluiten. Ook dit nummer beschikt over een interessant gelaagde sound, hier zitten de zware elektronische stofzuigergeluiden zeker voor iets tussen zitten.

De opener van de bisronde probeert te rechtvaardigen waarom Tout Va Bien her en der vergeleken wordt met James Blake. In het nummer waarin Jan Wauter zichzelf op piano begeleidt, doet dit pianospel inderdaad denken aan deze unieke artiest. Sterker nog, het lijkt erop alsof James Blake gewoon als directe inspiratiebron heeft gediend. Dan is het niet onlogisch dat er verbanden worden gelegd, natuurlijk. Al bij al wel een geslaagd nummer, dat zeker. Eindigen doet de show met Goodbye, het nummer van A Curious Encounter With dat momenteel als single gelanceerd wordt. Een meezingbaar refrein met een niet te zware melodie: deze zal ongetwijfeld zijn mannetje staan op de populaire radiogolven. De song en het optreden zwellen nog 1 keer aan naar een climax, om vervolgens naar de geest van het hele optreden, te stranden voor de finish. Het einde van een weinig memorabel concert, waarbij het behalve aan pure performance ook ontbrak aan nummers van een voldoende hoog niveau die een zaal echt in lichterlaaie kunnen zetten.

Stijn Van Gijsel

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

AB, BRUSSEL - 16/02/17