WILD NOTHING @ TRIX, ANTWERPEN - 14/02/17

Wild Nothing, een Amerikaanse indierock/dreampop band, werd eind 2009 opgericht door John Alexander (Jack) Tatum. In de lente van het daaropvolgende jaar verschenen zowel Golden Haze (EP) als Gemini, het eerste full-album van het viertal. Met het vorige album Nocturne waren Tatum en co al eens te gast hier in Trix en Life Of Pause bracht hen terug naar Antwerpen. Volgens de internationale pers het meest toegankelijke album tot nog toe, met soul- en disco-invloeden die ze integreerden in hun dromerige rockmuziek.

Als we Jack Tatum mogen geloven dan is elk eerste concert van iedere tour het meest memorabele, dat vertelde hij onlangs nog in een gesprek met De Morgen. Als wij ons nog iets herinneren van deze show op 't einde van dit jaar, dan zal het zeker de aanstekelijke sound en het enthousiasme van de band zijn, de dansers vooraan in het publiek, die de show stalen met hun moderne dans in de beperkte ruimte die ze hadden, maar ook de slecht afgestelde zang van Tatum.

Wild Nothing begon stevig. En sterk! Met live keyboardversterking door Matt Kallman werd "To Know You" aangevat. Muzikaal zat het van de eerste moment goed, de synths voelde de beide gitaren goed aan en de baspartij moest niet onderdoen…en dan begon Jack te zingen. De normaal warme, aangename stem die we van op hun albums gewend zijn klonk veel te schel en deed afbreuk aan het geheel. Bij het al even opzwepende "Nocturne" nam het vijftal ons even mee op een licht psychedelische trip die door het fellere "Lady Blue" ondergebroken werd. "Only Heather" werd door het publiek herkend en zorgde ervoor dat iedereen zin kreeg om te bewegen dankzij het snelle, zweverige ritme en het maataanduidende drumtempo.

Tatum wisselde regelmatig tussen de twee laatste albums en dat was merkbaar in de geest waarin de nummers zich bevonden. Voor de rockende songs moest je bij Life Of Pause zijn en als er al een mistig, donker sfeertje gecreëerd werd dan was Nocturne de schuldige. "Disappear Always" en "Paradise" waren hier het perfecte voorbeeld van. Met titeltrack "Gemini" en het daaropvolgende "Summer Holiday" werd ook hun eerste album op een stevige, catchy wijze in de verf gezet. Het heerlijk surfdeuntje deed je zowaar zin krijgen in de zomer. Hierna verdwenen ze even van het podium.

Met dezelfde goesting werd "Live In Dreams" begonnen in de bisronde maar het was dankzij het stevigere "Shadow" dat rechttoe, rechtaan gespeeld werd, dat dit slotoffensief een schot in de roos was. We zouden kunnen blijven doorbomen over de zang die niet goed afgesteld was maar als je dat even buiten beschouwing laat dan zagen we vooral een jonge, degelijke band die enorm veel zin had dat ook wist over te brengen naar het publiek.

Dirk Vanhees

Foto JiVe

Meer foto's JiVe  

 



 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

TRIX, ANTWERPEN - 14/02/17