Admiraal Freebee gaat solo op tournee langs culturele centra en andere theaters en vanavond valt Hasselt te beurt aan een ingetogen muzikale onderdompeling op vleugelpiano en gitaar. Na de denderende passage verleden jaar bij de voorstelling van de best of van zijn singles “The Wreck Collection”, met uitgebreide begeleidingsband band in de Brusselse muziektempel AB, zal het ook voor onze  Vlaamse Neil Young reïncarnatie wennen zijn aan een volledige set met deze uitgeklede bewerking van zijn anders dikwijls rootsrockende songs. Een goed gevuld CC Hasselt hing laveloos  aan zijn lippen, maar Admiral Freebee liet soms een nonchalante en onrealistische indruk achter, nu net hetgeen wat zulke mooie ingetogen bewerkingen van zijn nummers absoluut kan missen. Totale ontroering en de emotionele intensiteit waarmee hij ons nochtans bij andere passages wel moeiteloos kippenvel deed krijgen was bijwijlen zoek. Niet dat Admiral Freebee afging als een gieter, maar van een rasartiest en performer als hem verwacht men gewoon de top en niet minder.

Gans Vlaanderen herkent in Tom Van Laere zowel de ruige rocker, die elke concertzaal in vuur en vlam kan zetten, als de tedere folkartiest die met mondharmonica en akoestische gitaar ieder hart kan inpalmen . Daarom lagen de verwachtingen voor iedereen zeer hoog en popelden velen van ongeduld om zich eens lekker te laten knuffelen door de Admiraal solo, in de geborgenheid  van een kleinere zaal. Onze held vervulde hun dromen maar gedeeltelijk. Iemand die sinds zijn zelf getiteld debuut in 2003 de klassiekers aan elkaar rijgt, in die mate dat vele van zijn songs echte meezingers zijn geworden en hij als een ware volksheld op de armen wordt gedragen, kan zich geen mindere dag permitteren. Sommige songs grepen je bij je nekvel om je niet meer los te laten, maar op andere momenten klonk alles verward en ongeconcentreerd. Je mag een nieuw nummer gerust “Hesitation” noemen en jezelf in de knoop draaien met hartverscheurende keuzes tussen de meest belachelijke dingen als microfoonstatieven, pianokrukken, kabels of zelfs instrumenten, een stand up comedian zal Freebee nooit worden en maar goed ook. Zijn woordspelingen zijn nochtans vaak grappig en scherp, zoals de uitgebluste brandweerman of zijn beschrijving van The Twin Towers als zijn favoriete Lord Of The Rings film, maar het verhaal van de kikkerkus, zijn absurde deelname aan The Voice en het eeuwig durende “Hesitation” halen de drive uit het concert.

Gelukkig werd er ook gemusiceerd en hoorden we knappe, verrassende bewerkingen van songs uit zijn vier studioalbums tellende repertoire, waar Tom zich een even groot getalenteerd pianist, gitarist als songwriter toont. De titeltrack “Blues From A Hypochondriac” van zijn laatste studioplaat “The Honey & The Knife” zet dadelijk op akoestische gitaar de Neil Young norm, net zoals een melancholisch op harmonica startend “Last Song About You”. “Ever Present” , doet er funky traag nog een mysterieus schepje bovenop en baadt in een ware Calexico dessert feel,  met zijn akoestisch flamenco brugje. Als Admiral Freebee zich achter de vleugelpiano zet bij “Hope Alone”, voel je de geest van Randy Newman door de zaal dwalen, zo ook bij het heerlijke tribuut aan zijn 92 - jarige grootvader “Fools Like Us”.  Zeer knap klinkt het  traag en treurend startende “Oh Darkness” dat met eenzame gitaartokkels smacht naar een vergane liefde, om dan langzaam op te bouwen naar een passionele climax. De singles zijn blijvers en de aanstokers voor de eerste spontane handklapreacties uit het publiek in “Faithfull To The Night”, maar de mooiste momenten vinden we terug in de romantiek van “Rags and Run” en de kampvuursfeer die opwelt in “Wild Dreams Of New Beginnings”. In de categorie “De helden van de meester”, springt vanavond Bob Dylan eruit met het gecoverde “The Man With A Long Black Coat”, dat geheimzinnig dreigend zijn duistere mantel over de hoofden laat waaien. Als slotstuk bewaart hij ons één van de grote momenten uit zijn carrière, “Comming Of The Knight”, ditmaal zonder samenzang van Emmylou Harris, maar enkel met Tom’s aangrijpende stem en een tedere gitaartokkel daarom niet minder ontroerend.

We beleefden deze avond geen super solerende Admiraal, maar zijn sterke songs houden zijn set toch mooi recht. Iets minder absurd geleuter zou ook Admiral Freebee beter bij de zaak laten blijven en iedereen gefocust houden op hetgeen waarvoor alle zalen vollopen: zijn steengoede muziek.

Yvo Zels

Meer foto's Admiral Freebee © Yvo Zels

Admiral Freebee solotour

13/01 - CC De Spil, Roeselare
15/01 - CC De Werft, Geel
19/01 - CC Mechelen - Sold Out
21/01 - CC De Meent, Alsemberg s
25/01 - CC De Velinx, Tongeren
27/01 - CC Kortrijk
28/01 - CC Sint-Niklaas - Sold Out
02/02 - CC Zwaneberg, Heist-op-den-Berg
04/02 - CC De Werf, Aalst - Sold Out
09/02 - De Roma, Borgerhout
17/02 - CC De Steiger, Menen
23/02 - Vooruit, Gent
02/03 - Stadsschouwburg, Brugge
23/03 - CC Belgica, Dendermonde